(bibula.com)

Niby już wszystko wiadomo, bo przecież zgodnie z zatwierdzoną i przez starszych i mądrzejszych podaną mniej wartościowemu narodowi tubylczemu do wierzenia legendą, komunizm obalił Lech Wałęsa, skacząc przez płot – ale co i rusz pojawiają się niespodzianki. Na przykład – 20 rocznica obalenia muru berlińskiego. To dopiero była rewolucja – ale rewolucja po niemiecku, a rewolucję po niemiecku opisał w swoim czasie Julian Tuwim: „W szkołach rozdano dzieciom „Paketchen”, a w tych Paketchen Fritzl i Gretchen znaleźli bombkę i chorągiewkę, rewolucyjny wierszyk i śpiewkę, trzy proklamacje, notesik, wstążkę i do wyboru maleńką książkę: Warum bin ich ein Sozialist lub Handbuch fur kleinen Anarchist (…) Begeisterung – prima! I władza w zapale w czerwone odświętne przybrana kokardki, ludności dynamit dawała na kartki (przy każdej karteczce był plan demonstracji)”. Jak pamiętamy, burzenie muru rozpoczęło się, kiedy 9 listopada 1989 roku o godzinie 19.00 członek KC SED Gunter Schabowski, „przez pomyłkę” ogłosił otwarcie granicy z RFN. W trzy godziny później tłum „spontanicznie” zaczął „burzyć” mur – co pokazały telewizje.

Inne tłumy atakowały siedziby STASI. Jakie tłumy? A jakież by, jeśli nie tłumy konfidentów, którzy liczyli na to, że wszystkie akta spontanicznie spalą i w ten sposób unikną dekonspiracji? Niestety aż tak dobrze nie poszło, bo np. dokumentacja operacji „Rosenholz”, dotycząca deputowanych do zachodnioniemieckiego Bundestagu (spośród 556 deputowanych 305 było zarejestrowanych przez STASI) została przechwycona przez CIA – być może w ramach przysług, jakie sowiecka razwiedka wyświadczała razwiedce amerykańskiej. Więc z okazji 20 rocznicy i generału Wojciechu Jaruzelskiemu i rosyjskiemu premierowi Włodzimierzowi Putinowi przypomniało się, jak to obalali komunizm. Widocznie musiał paść rozkaz, żeby sobie przypominać, no i stąd ta fala wspomnień.

Generał Wojciech Jaruzelski w wywiadzie dla włoskiej „La Repubblica” opowiada, jak to w sekrecie spiskował z Michałem Gorbaczowem gwoli obalenia komunizmu. Najtrudniej podobnież było z generałami, ale generał Jaruzelski i tutaj sobie poradził. „Pomogłem mu (tj. Gorbaczowowi – SM) uspokoić wojskowych zaniepokojonych zmierzchem imperium. Zapewnić ich, że to leży w interesie świata.” No proszę! – „w interesie świata!” A przecież żyją jeszcze ludzie pamiętający, jak to generał Jaruzelski nam klarował, iż „w interesie świata” i to tym najżywotniejszym leży, żeby imperium sowieckie nie tylko przetrwało, ale w dodatku „ogarnęło ludzki ród”! Najwyraźniej ruskim generałom generał Jaruzelski mówił co innego, a nam, tubylcom – co innego.

Ale mniejsza już o to, chociaż oczywiście ciekawe byłoby sprawdzić, w którą wersję generał Jaruzelski sam wierzył: czy w „generalską”, czy w „cywilną”. Znacznie ciekawsze jest bowiem to, czym generał Jaruzelski n a p r a w d ę przekonał sowieckich marszałów – o ile oczywiście tego wszystkiego nie zmyśla, żeby wykonać jeszcze i ten rozkaz nieśmiertelnej Centrali. Jestem pewien, że gdyby zaczął im opowiadać o „interesie świata”, to długo nie czekając oddaliby go w ręce wraczów, jako podejrzanego o sławną „schizofrenię bezobjawową” i zamiast na stolcu tubylczego prezydenta w prywiślińskiej Warszawie, znalazłby się w jakimś zapomnianym przez Boga i ludzi politizolatorze.

Pewne światło na tę prawdopodobna argumentację rzucają protokoły rozmów Jacka Kuronia z płk Janem Lesiakiem, za którego pośrednictwem Jacek Kuroń, dziś santo subito, przedstawił ówczesnemu hegemonowi na tubylczej politycznej scenie, czyli wojskowej razwiedce, ofertę transformacji ustrojowej. Oferta wydestylowana z tych rozmów wyglądała tak, że jeśli razwiedka pomoże „nam” w oczyszczeniu podziemia z „ekstremy”, to „my” zagwarantujemy razwiedce zachowanie pozycji społecznej w nowych warunkach ustrojowych – oraz pozycji materialnej. A w imieniu jakiego środowiska przemawiał Jacek Kuroń? Ano – w imieniu „lewicy laickiej”, której był wybitnym przedstawicielem, czyli – dawnych stalinowców, którzy obrazili się na partię, tworząc jeden z nurtów demokratycznej opozycji i której wrogiem a co najmniej – politycznym konkurentem była „ekstrema”, czyli nurt opozycji niepodległościowej.

Dlaczego „lewicy laickiej” zależało na monopolu na reprezentowanie wobec razwiedki „strony społecznej” – to osobna sprawa, ale generał Jaruzelski, przyjmując tę ofertę, jako podstawę porozumienia okrągłego stołu, mógł zapewnić sowieckich marszałów, że nie ma czego się obawiać, że jest bezpiecznie tym bardziej, że akta tych wszystkich płomiennych bojowników o demokrację stanowią wystarczającą gwarancję ich lojalności. Chodzi tylko o to, żeby i oni postarali się wylansować sobie jakichś porządnych dysydentów i wszystko będzie jak dawniej, a nawet – jeszcze lepiej. Na stary komunizm moskiewski nikt już nie da ani centa, podczas gdy na „demokrację” – aaa, to co innego! Coś takiego mogło rzeczywiście marszałów przekonać, bo przecież oni też chcieli mieć swoje latyfundia i kremle, pozakładać stare rodziny i tak dalej – a z tego punktu widzenia bolszewickie pryncypia musiały budzić w nich odrazę.

To dopiero są konkrety, a nie jakiś tam „interes świata” – czort z nim! Więc nawet w Bułgarii tamtejsze MSW znalazło Franciszkowi Mitterrandowi „dysydenta śniadaniowego” w osobie późniejszego prezydenta Żeliu Żelewa, a ponieważ w Rumunii nawet i taki się nie znalazł, to w roli opozycji musiała wystąpić Securitate i wojsko. Oczywiście generał Jaruzelski prawdy nam nie powie, to trudno i darmo, ale warto zwrócić uwagę, że skoro zebrało mu się akurat na takie wspomnienia, to nieomylny to znak, iż Centrala postanowiła skorygować dotychczasowe legendy legendami nowymi. To z kolei znaczy, że po ratyfikacji lizbony wkraczamy w nowy etap, na którym obowiązują nowe mądrości.

Stanisław Michalkiewicz

Felieton  • tygodnik „Nasza Polska”  • 17 listopada 2009

(bibula.com)

W czwartek rano, 12 listopada br. wyszedł z więzienia w Adelaidzie dr Frederick Töben, po odbyciu kary 3 miesięcy pozbawienia wolności za “negowanie Holokaustu”. Podczas uroczystej kolacji przygotowanej przez przyjaciół, dr Töben powiedział, że zamierza “dalej kontynuować burzenie mitów Holokaustu”.

Australijski Sąd Federalny skazał 13 sierpnia br. dr. Geralda Fredericka Töben za “negowanie Holokaustu” i publikowanie na swojej stronie internetowej Instytutu Adelajdy (Adeleide Institute) “antysemickich materiałów”.

Dr Toben jest działaczem domagającym się swobodnych badań nad wydarzeniami II Wojny Światowej. Zarzuca on na prowadzonej przez siebie stronie internetowej, że oficjalna wersja wydarzeń określana mianem “Holokaustu” jest propagandowym wymysłem grup żydowskich i służy do kontroli świadomości społecznej, zaprowadzeniu cenzury i do intrantnego “biznesu przemysłu holokaustu”, w tym do nacisków na różne państwa celem pozyskiwania nieuzasadnionych “reparacji”.

Sąd federalny w Australii uznał winnym dr.  Fredericka Tobena nie zastosowania się do wcześniejszego wyroku sądowego nakazującego wycofanie ze swoich stron internetowych “materiału obrażającego Żydów i zaprzeczającego Holokaustowi”. Skazany on został w 2002 roku za publikowanie materiałów określanych jako antysemickie, obraźliwe dla Żydów i negujące Holokaust. Podczas tego procesu sędzia  Bruce Lander powiedział,  że wolność wypowiedzi “nie obejmuje wolności do publikowania materiałów rozmyślnie stworzonych celem obrażania, znieważania lub zastraszania osób, ze względu na ich rasę, pochodzenie narodowe etniczne czy kolor skóry.” Sędzia Lander nie pogłębił swojej myśli i nie zajął się określeniem związku pomiędzy publikowaniem materiałów historycznych oraz ich interpretacją, z oskarżeniami o “znieważanie” czy “antysemityzm”.

W 1998 roku dr Toben był więziony przez 9 miesięcy w niemieckim więzieniu w Mannheim za “znieważanie ofiar Holokaustu”, mające polegać na publikowaniu materiałów historycznych podważających oficjalną wersję wydarzeń.

64-letni dr Gerald Fredrick Toben jest od wielu lat nękany przez środowiska żydowskie w Australii i ściagny za publikowanie na swojej stronie internetowej materiałów podważających oficjanie głoszoną wersję wydarzeń dotyczącą tzw. zagłady Żydów podczas II wojny swiatowej. W 1999 roku skazany został za “negowanie Holokaustu” w Niemczech.

Toben zatrzymany został w październiku ubiegłego roku na lotnisku w Londynie na wniosek niemieckiego sądu oraz wydanego pod naciskiem kół żydowskich Europejskiego Nakazu Aresztowania z oskarżenia o “negowanie Holokaustu”. Ku rozpaczy żydowskich działaczy oraz prokuratory niemieckiej, sąd w Wielkiej Brytanii wypuścił Tobena z aresztu. Władze niemieckie zapowiedziały jednak dalsze kontynuowanie procesu. Jak powiedział prokurator Andreas Grossmann z prokuratury w Mannheim “jakkolwiek Anglia nie dokonała ekstradycji, to my będziemy kontynuowali prowadzenie prób aresztowania go w innych krajach.”

Dr filozofii Frederick Toben, wykładowca na wielu uniwerstytetach na świecie i twórca Instytutu Adelajdy (Adelaide Institute), od 1996 roku nękany jest przez “demokratyczne” środowiska w Australii nieustannymi procesami sądowymi. Na swojej stronie internetowej (www.adelaideinstitute.org) przypomina on, że wydany przez australijski sąd federalny wyrok zabrania mu zadawania pytań i negowania:

“Trzech podstwowych legend/mitów Holokaustu-Shoah twierdzących, że:

1. Podczas II Wojny Światowej Niemcy kierowały się eksterminacyjną polityką przeciwko europejskim Żydom;
2. Których zginęło 6 milionów;
3. Używając jako narzędzia zbrodni komór gazowych.

Dr. Toben ostrzega na swojej stronie internetowej, że:

“Ktokolwiek odrzuci wiarę w te trzy filary [oficjalnej wersji wydarzeń], narażony jest na zorganizowane w skali światowej działania grup nacisku, które wykorzystają każdą metodę do zniszczenia niezależnego głosu. Niedawnymi ofiarami odmowy uwierzenia w oficjalną wersję “Holokaust-Shoah” są Germar Rudolf i Ernest Zündel w Niemczech i Siegfried Verbeke w Belgii, Wolfgang Fröhlich i Gerd Honsik w Austrii.

Jeśli chciałbyś zwątpić w opowieść o ‘Holokaust-Shoah’, musisz być przygotowany na osobiste poświęcenie, musisz być przygotowany na rozbicie Twojej rodziny i małżeństwa, na utratę kariery zawodowej, pracy i więzienie. Dzieje się tak dlatego, że ruch rewizjonistyczny rozbija wielki, wielomiliardowy “Przemysł Holokaustu-Shoah”, jak również podważa egzystencję Izraela, tworu rasistowskiego syjonizmu.”

This timeline describes many of the historical events of the Jews over the past 3600 years.

Jews played a primary role in all of the events in the timeline.

1600 BC   Abraham, the father of the Jewish tribe, migrates from Mesopotamia to Judea.

1200 BC   The Jewish conspiracy begins when Moses creates the Jewish religion in Egypt.  Judaism is based on racial separatism, deception, parasitism, crime, corruption, and violence.  It is a survival strategy of living off of non-Jewish host communities, which is easier than supporting themselves.    At this time in history, cities, governments, commerce, and money exist and are heavily exploited by the Jews.  The festival of Passover commemorates the conflict between the Jews and the Egyptians.  After the Exodus from Egypt, Moses and his followers kill 3000 Israelites who refuse to practice Judaism.  Moses writes the Torah, which form the first five books of the Bible.  Note that the Jewish conspiracy is relatively consistent from the time of Moses to today due to its rules, rituals, traditions, racial unity, strong leaders, sacred books, and intolerance of dissent.

1000 BC   King David rules in Jerusalem.

970 BC   King Solomon, son of David, builds the First Temple in Jerusalem.

580 BC   The Jews are forcibly taken to Babylon by Nebuchadnezzar.

540 BC   The Jews return to Jerusalem.

330 BC   Alexander the Great of Greece conquers the Middle East.

167 BC   The Maccabees revolt against the Greeks.  The festival of Hanukkah commemorates the recapture of Jerusalem.

37 BC   The Romans conquer Judea.

33 AD   The Jews kill Jesus due to his religious teachings.

35   Paul of Tarsus, a Jewish pharisee, claims to have converted to Christianity and begins converting only Gentiles to Christianity.  Some researchers claim that Christianity is a conspiracy to prevent Gentiles from fighting the Jews.

66   The Jewish War is fought in Jerusalem, in which the Romans defeat the Jews.  The Jewish Diaspora (dispersion) begins as the Jews leave Judea and migrate across Europe and the Middle East.  They form Jewish communities in the host nations and develop a parasitic economy based on trade and banking.

130   Bar Kokhba leads a revolt against the Romans.  This is the last overt Jewish war, the Jews mostly use covert methods in future conflicts.

337   Roman Emperor Constantine allegedly converts to Christianity on his deathbed.  Christianity becomes the official religion of the Roman Empire.

370   The Babylonian Talmud is written by Rabbi Ashi and his followers.

500   The Roman Empire falls due to excessive diversity and disunity.

610   Influenced by Judaism and Christianity, Mohammed creates the religion of Islam in Mecca.

1066   Jews enter England with the Norman Invasion and establish banks.

1215   The Magna Carta document states: “If a man dies owing money to Jews, his wife may have her dower and pay nothing towards the debt from it.”  This helps to protect British citizens from aggressive Jewish bankers.

1255   Hugh of Lincoln is ritually murdered by Jews in England.

1290   The Jews are expelled from England by King Edward I due to their anti-British culture.

1290   The Zohar, a book of Jewish mysticism, is written by Moses de Leon in Spain.  It is used by the Jewish kabbalah mystics.

1492   Christopher Columbus discovers America.

1492   The Spanish Inquisition begins.  The Jews are expelled from Spain.  Some Jews, called Marranos, convert to Catholicism but secretly practice Judaism.

1620   Jewish slave traders bring slaves to America.

1649  King Charles I is executed by Oliver Cromwell.  Cromwell is financed by the Jews.

1655   Cromwell allows Jews to return to England.

1660   Ashkenazi and Sephardic synagogues are built in London.

1688   The Glorious Revolution occurs in Britain.  King James II, a Catholic, is removed from the throne by the Parliament and replaced with the Protestent King William III of Holland and his British wife Queen Mary.

1694   The Bank of England is established.

1730   Shearith Israel Synagogue is built in New York City.

1740   Jewish slave trader Aaron Lopez brings thousands of slaves to America.

1760   The Board of Deputies of British Jews is established in Britain.

1770   Jewish banker Mayer Rothschild establishes a bank in Frankfurt, Germany.  In subsequent years the five sons of Mayer Rothschild, Nathan, James, Salomon, Carl, and Amschel, established banks in London, Paris, Frankfurt, Vienna, and Naples, forming an international network of banks.  The Rothschild banks provide major loans to the governments of Europe, thereby gaining political power.  The banks also finance European wars, thereby profiting from warfare.  The Rothschild family is strongly pro-Jewish and have been major players in the Jewish conspiracy.

1775   The American Revolution begins.  Jewish banker Haym Salomon provides financial support.  Mayer Rothschild provides Hessian soldiers to Britain, profitting from the war.

1776   The Illuminati secret society is established by Jewish agent Adam Weishaupt in Germany.

1789   The French Revolution begins.  Thousands of French citizens are killed in the revolution.

1793   King Louis XVI of France is guillotined by the French Revolutionaries.

1805   The Napoleonic Wars begin.  Thousands of Europeans are killed in this war.

1815   Napoleon is defeated at the Battle of Waterloo in Belgium.  Nathan Rothschild receives early news of Napoleon’s defeat, and manipulates the English government bond market, acquiring English bonds at heavily discounted prices.  This gives Rothschild major financial influence of the English government.

1830   The Rothschilds finance the establishment of the nation of Belgium, which secedes from the Netherlands.

1837   Benjamin Disraeli becomes the first Jewish member of parliament in Britain.

1839   Britain starts the Opium War against China.

1848   Jewish politician Karl Marx publishes the Communist Manifesto.

1850   Isolation of Japan ends, trade with Britain and America begins.

1853   The Jewish B’nai B’rith (Sons of the Covenant) organization is established in New York City.

1858   Baron Lionel de Rothschild becomes a member of parliament in Britain.

1859   The Rothschilds decide to support the South in the American slavery dispute.

1859   The Rothschilds finance the construction of the Suez Canal.

1861   The American Civil War begins, threatening to divide the USA into two nations.  The war lasts for 4 years and causes vast destruction to the USA.  The war is financed on both sides by Jewish bankers.  Jewish lawyer Judah Benjamin is attorney general, secretary of war, and secretary of state for the Confederacy.  Over 500,000 Americans are killed in this war.  The African slaves gain freedom, citizenship, and the right to vote after the war.

1865   President Abraham Lincoln is assassinated by John Wilkes Booth and a group of several co-conspirators.  Judah Benjamin flees to England.

1867   Karl Marx publishes Das Kapital.

1868   Benjamin Disraeli becomes the first Jewish prime minister of Britain.

1869   Jewish banker Jay Gould attempts to corner the American gold market.

1870   France attacks Germany, starting the Franco-Prussian war.  Napolean III, leader of France, is financed by the Rothschilds.

1870   John D. Rockefeller establishes Standard Oil and destroys his competitors.

1871   The Rothschilds finance France’s war reparations to Germany.

1881   Russian Czar Alexander II is assassinated by Jewish conspirators.  The Russians react by persecuting the Jews.  Million of Russian Jews immigrate to the USA.

1881  American president James Garfield is assassinated by Jewish immigrant Charles Guiteau.

1890   The Rothschilds finance Jewish colonies in Palestine.

1891   France and Russia form a military alliance, threatening Germany.

1894   Alfred Dreyfus, a Jewish captain in the French army, is convicted of giving secrets to Germany.

1896   Theodor Herzl organizes the First Zionist Congress in Basel, Switzerland.  He proposes the creation of a Jewish nation in Palestine in his document “The Jewish State”.

1898   The United States goes to war with Spain over a mysterious explosion on the battleship Maine docked in Havana, Cuba.  Jewish publisher Joseph Pulitzer encourages starting a war in his newspaper, New York World.

1899   Britain goes to war with the Dutch Boers of South Africa to capture the gold mines and diamond mines for the Jews.  Britain detains Boer civilians in concentration camps.  Thousands of Boer men, women, and children are killed.

1901   American President William McKinley is assassinated by Jewish radical Leon Czolgosz.  Secret Jew Theodore Roosevelt succeeds McKinley.  The Jews accomplish a double whammy against the Americans and change American history.

1901   The Anglo-Japanese Alliance is signed.  This enables Japan to prepare for war with Russia.

1901   Rothschild partner J.P. Morgan bank establishes the United States Steel corporation.

1904-1905   Japan attacks the Russian navy at Port Arthur in China, starting the Russo-Japanese War.  Jewish banker Jacob Schiff of New York City provides 200 million dollars in war loans to Japan.  Japan’s naval technology is provided by Britain.

1904   France and Britain sign the Anglo-French Entente, threatening Germany.  France and Britain initiate secret military conferences to prepare for war.

1905  Radical Socialists, led by Jewish politicians Vladimir Lenin and Leon Trotsky, organize a revolution against the Russian government.  The revolution is terminated by the government, but the government agrees to some concessions.

1905   The Protocols of the Learned Elders of Zion is received by the British Museum.  This document, which may be authentic, describes a Jewish plan to destroy European civilization and rule the world.  Many of the events described in the Protocols have subsequently occurred.

1905   Jewish intellectual Sigmund Freud publishes his theories on psychology.

1907   The Anglo-Russian Agreement is signed.

1907   The Triple Entente of France, Russia, and Britain is established.  This alliance encircles Germany and threatens the security of Germany.  The preconditions for World War I are now established.  Europe is artificially divided into two opposing groups.  An artificial arms race is created.  The major newspapers publish propaganda to agitate the public.  A minor colonial dispute in Morocco is magnified into a crisis.

1908   The Young Turks revolt in Turkey.

1909   The National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) is established by the Jewish politicians for the African-Americans.

1909   British Oil booms in the Middle East.

1912   Woodrow Wilson is elected president of the USA.  Wilson, a liberal Democrat, is financed by Jewish banker Bernard Baruch.

1913   The Federal Reserve Bank is established in the USA.  Jewish banker Felix Warburg is the first chairman of the Federal Reserve.

1913   The United States imposes a tax on personal income, increasing the government’s power and wealth.

1913   The Jewish Anti-Defamation League of the B’nai B’rith is established in New York City to oppose anti-semitism.

1914   World War I begins when Austria-Hungarian Archduke Franz Ferdinand is assassinated by Jewish student Gavrilo Princip and a group of co-conspirators.  William Pelley claims that the assassins were financed by Jewish businessman Herbert Samuel of Britain, owner of Shell Oil.  Over 10 million Europeans are killed in this war.  World War I is a disasterous war and it starts the decline of the European people.  World War I is supported by Jews such as Nathan Rothschild, Jacob Schiff, Paul Warburg, Bernard Baruch,  Ernest Cassel,  Louis Brandeis,  Chaim Weizmann,  Theodore Bethmann,  Winston Churchill, Theodore Roosevelt,  and Franklin Delano Roosevelt.

1914   Margaret Sanger publishes Family Limitations.

1915   A German submarine sinks the Lusitania.

1917   Under heavy pressure from the Jews and the British government, the United States declares war on Germany and enters World War I.

1917   The Balfour Declaration is announced by the British government, creating a Jewish homeland in Palestine.  The Declaration is in part a reward for Jewish support of the Allies during World War I.

1917   Lenin leads the Communist Revolution in Russia.

1918   Russian Czar Nicholas II and his family are assassinated by the Jewish communists Lenin, Trotsky, and  Sverdlov.  Once again the Jews change history for the worse using assassination.

1919   The punishing Treaty of Versailles is signed in France.  The Treaty effectively continues the war against Germany.  Jewish American banker Bernard Baruch imposes massive financial reparations on Germany.

1924   The United States Congress restricts immigration.  This is opposed by the Jewish politicians.

1929   The New York stock market crashes.  A global economic depression begins.

1933   Adolph Hitler becomes Chancellor of Germany.  Hitler is financed by Jewish businessmen such as Fritz Thyssen, who wrote the book “I Paid Hitler” in 1942.  Hitler is apparently used as the fall guy by the Jews to start World War II.

1933   Jews declare international boycott of Germany.

1933   U.S. president Franklin D. Roosevelt introduces the New Deal socialist programs.

1934   Stalin launches a purge of the Communist Party in Russia.  Millions of Russians are killed by the Jewish communists.

1935   John Maynard Keynes proposes a new economic theory.

1937   Krystallnacht occurs in Germany in response to the assassination of a German diplomat by a Jewish agent in Paris.

1939   World War II begins when Germany invades Poland and Britain and France subsequently declare war on Germany.  Over 20 million Europeans are killed in this war.  World War II is a disasterous war and causes vast destruction to Europe.  World War II is supported by Jews such as the Rothschild bankers, Bernard Baruch, Henry Morganthau, Winston Churchill,  Franklin Delano Roosevelt, Dwight Eisenhower,  Leon Blum,  Ehrenberg,  and Harry Truman.

1941   Japan attacks Pearl Harbor in Hawaii.  The United States enters World War II.

1942   The Wannsee Conference is held in Berlin.  The Nazis decide to imprison and expel the Jews in Germany.

1945   The United Nations is established in New York City.

1947   The Cold War between the Capitalist nations and Communist Russia begins.

1948   The nation of Israel is established in Palestine, supported by the United States and Britain.  The Israelis start a war with the Arabs to demonstrate their dominance in the region.

1949   China becomes a Communist nation, led by Chairman Mao.

1950   The United States goes to war with Korea.

1953   Jewish spies Julius and Ethel Rosenberg are executed for giving nuclear bomb secrets to Russia.

1954   The U.S. Supreme Court bans racial segregation.

1956   Israel defeats Egypt in the Sinai Campaign.

1959   Fidel Castro leads the Communist revolution in Cuba, supported by Russia.

1960   The birth control pill is introduced.

1962   The Cuban Missile Crisis occurs.

1963   The United States government orders the assassination of Diem in Vietnam.

1963   American President John F. Kennedy is assassinated.

1963   Jewish feminist Betty Friedan publishes The Feminine Mystique.

1964   The U.S. Congress passes the Civil Rights Act.

1964   U.S. President Lyndon B. Johnson proposes a Great Society.

1965   The US Immigration Act of 1965 is approved by Congress.  This immigration act was developed by the Jewish politicians Senator Javitz, Representative Lautenberg, and Representative Cellar.  It was designed to replace White Americans with foreigners and thereby destroy traditional White America.

1965   American President Lyndon Johnson introduces national racial preference laws and Affirmative Action programs.

1965   The Vietnam War begins when the United States sends 200,000 troops to Vietnam.

1966   The National Organization for Women is established.

1967   Israel defeats Arab nations in the Six Day War.

1968   American presidential candidate Robert F. Kennedy is assassinated.

1973   The U.S. Supreme Court rules that women have a right to abortion.

1973   Israel defeats Egypt and Syria in the Yom Kippur War.

1974   U.S. president Richard Nixon is forced to resign due to the Watergate scandal.

1975   The Vietnam War ends when the communists capture Saigon.  The United States government brings hundreds of thousands of Vietnamese people to America.

1986   The European Union is established.

1991   A United Nations coalition led by the USA goes to war with Iraq.

1991  Communism is terminated in Russia.

1994   Apartheid is terminated in South Africa.

1994  California voters pass Proposition 187 to restrict government aid to illegal immigrants.

1995   Israeli prime minister Yitzhak Rabin is assassinated by Jewish right wing student Yigal Amir.

1998   The United States and its allies bomb Iraq.

1999   The United States and its allies bomb Serbia.

2000   American President Bill Clinton declares in the State of the Union address that European Americans will be a minority group within 50 years.  This drastic change is due to mass immigration imposed by ZOG.

2000   European Americans become a minority in California due to mass immigration.

2000   Jewish senator Joe Lieberman is selected as the American Democratic vice presidential candidate.

2000   Jews and Palestines battle each other in Israel.

2001   Jewish politicians and journalists criticize Senator John Ashcroft for his religious beliefs and conservatism, implying that he is a racist.

2001   Jewish Hollywood releases more television shows and movies that promote interracial couples, such as “The West Wing” and “Save the Last Dance”.

2001   Holocaust Day is observed on January 27 in Britain in an attempt to legitimize the Holocaust industry.

2001   Jewish servant President Bill Clinton leaves office, and is replaced by Jewish servant President George W. Bush.

2001   The Jewish conspirators crash jet airplanes into the World Trade Center in New York City and the Pentagon in Washington.  They blame it on alleged Arab terrorists.

2002   The Jewish Conspiracy continues without substantial resistance.  Most Europeans remain clueless about their catastrophic decline caused by the Jews.

FORECAST OF THE FUTURE:

2010   European Americans become a minority group in Texas due to mass immigration.

2040   European Americans become a minority group, thereby politically destroying White America.

2080   British Europeans become a minority group in Britain,  thereby politically destroying traditional Britain.

2100   Europeans become a minority group in Europe, politically destroying traditional Europe.

============

(3)  MAJOR JEWISH CONSPIRATORS OF THE PAST

*  Leo Moritz Amery,  politician,  Britain
*  Bernard Baruch  (1870-1965),  banker,  USA
*  Menachim Begin  (1913-1992),  politician,  Israel
*  Judah Benjamin  (1810-1880),  Confederate politician,  USA
*  David Ben-Gurion  (1886-1973),  politician,  Israel
*  Theodor Bethmann-Hollweg,  WWI foreign minister, Germany
*  Leon Blum  (1872-1950),  politician,  France
*  Franz Boas  (1880-1940),  sociologist,  USA
*  Louis Brandeis  (1856-1941),  judge,  USA
*  Ernest Cassel,  banker,  financed Winston Churchill,  Britain
*  Emanuel Cellar  (1900-1970),  congressman,  USA
*  Winston Churchill  (1874-1965),  prime minister, war monger,  Britain
*  Andre Citroen  (1879-1935),  industrialist,  France
*  Leon Czolgosz  (1880-1902),  assassin,  USA
*  Isaac Da Costa,  slave trader,  Britain,  USA
*  Benjamin Disraeli  (1804-1881),  prime minister,  Britain
*  Alfred Dreyfus  (1859-1935),  officer,  France
*  Felix Frankfurter  (1882-1965),  judge,  USA
*  Sigmund Freud  (1856-1939),  psychologist,  Austria
*  Goldman,  banker,  USA
*  Samuel Gompers  (1850-1924),  labor organizer,  USA
*  Armand Hammer, Sr,  businessman,  USA
*  Joseph Hertz  (1872-1946),  rabbi,  South Africa
*  Theodor Herzl  (1860-1904),  politician,  Austria
*  Hebert Lehman  (1878-1963),  banker,  USA
*  Vladimir Lenin  (1870-1924),  politician,  Russia
*  Aaron Lopez,  slave trader,  Portugal
*  Karl Marx  (1818-1883),  politician,  Germany
*  Louis Mayer  (1885-1957),  film maker,  USA
*  Moses Montefiore  (1784-1885),  businessman,  Britain
*  Henry Morgenthau, Sr.  politician,  USA
*  Henry Morgenthau, Jr.  (1891-1967),  politician,  USA
*  Adolph Ochs  (1858-1935),  newspaper publisher,  USA
*  Oppenheim,  diamond dealer,  South Africa
*  William Paley  (1901-1990),  television executive,  USA
*  Gavrilo Princip  (1895-1917),  assassin,  Serbia
*  Franklin Delano Roosevelt,  president, war monger,  USA
*  Theodore Roosevelt,  president,  USA
*  Alfred Rosenberg (1893-1946),  Nazi Party Philosopher,  Germany
*  Julius Rosenberg,  spy,  USA
*  Ethel Rosenberg,  spy,  USA
*  Mayer Rothschild  (1743-1812),  banker,  Germany
*  Amshel Rothschild,  banker,  Germany
*  Nathan Rothschild,  banker,  Britain
*  James Rothschild,  banker,  France
*  Salomon Rothschild,  banker, Austria
*  Carl Rothschild,  banker,  Italy
*  John Rockefeller,  oil producer,  USA
*  Nelson Rockefeller,  vice president,  USA
*  Herbert Samuel,  oil producer,  Britain
*  David Sarnoff  (1891-1971),  radio executive,  USA
*  Sassoon family,  merchants,  Britain
*  Jacob Schiff  (1847-1920),  banker,  USA
*  Bugsy Segal,  organized crime boss,  USA
*  Leon Trotsky  (1879-1940),  politician,  Russia
*  Felix Warburg  (1871-1937),  banker,  USA
*  Max Warburg,  banker,  Germany
*  Chaim Weizmann  (1874-1952),  politician,  Britain, Israel
*  Woodrow Wilson,  president, war monger,  USA
*  Stephen Wise  (1874-1949),  rabbi,  USA

============

(4)  MAJOR JEWISH CONSPIRATORS OF THE PRESENT

*  Madeline Albright,  secretary of state,  USA
*  Barbara Boxer  (1940),  senator,  USA
*  Edgar Bronfman  (1929),  distiller,  Canada
*  Alan Dershowitz  (1938),  lawyer,  USA
*  Betty Friedan  (1921),  feminist,  USA
*  Milton Friedman  (1912),  economist,  USA
*  Alan Greenspan  (1930),  banker,  USA
*  Ms. Kaplan,  immigration director,  Canada
*  Henry Kissinger  (1923),  politician,  USA
*  Irving Krystol,  communist who converted to neoconservatism,  USA
*  Bill Krystol  (1940),  neoconservative, son of Irving Krystol,  USA
*  Frank Lautenberg,  senator,  USA
*  Joseph Lieberman  (1930),  senator,  USA
*  Doris Meissner  (1940),  immigration director,  USA
*  Howard Metzenbaum  (1920),  senator,  USA
*  Barbara Roche,  immigration director,  Britain
*  Rubin,  banker,  USA
*  Charles Schumer  (1940),  senator,  USA
*  Arial Sharon  (1929),  military leader,  Israel
*  George Soros  (1930),  banker,  Hungary
*  Arlen Specter  (1930),  senator,  USA
*  Jack Straw  (1940),  politician,  Britain
*  Paul Volker  (1920),  banker,  USA
*  Casper Weinberger  (1920),  politician,  USA
*  Paul Wellstone  (1950),  senator,  USA

============

(5)  JEWS OF WORLD WAR I

Many Jews planned, financed, started, and sustained World War I, including:

*  Leo Moritz Amery,  politician,  Britain
*  Bernard Baruch,  banker,  USA
*  Theodor Bethmann-Hollweg,  foreign minister, Germany
*  Louis Brandeis,  politician,  USA
*  Winston Churchill,  politician,  Britain
*  Theodor Herzl,  Zionist,  Austria
*  Gavrilo Princip,  assassinated Archduke Franz,  Serbia
*  Franklin Delano Roosevelt,  politician,  USA
*  Theodore Roosevelt,  president,  USA
*  Nathan Rothschild,  banker,  Britain
*  Lionel Rothschild,  banker,  Britain
*  Herbert Samuel,  businessman,  Britain
*  Jacob Schiff,  banker,  USA
*  Chaim Weizmann,  politician,  Britain
*  Woodrow Wilson,  president,  USA
*  Emile Zola,  journalist,  France

============

(6)  JEWS OF WORLD WAR II

Many Jews planned, financed, started, and sustained World War II, including:

*  Bernard Baruch,  banker,  USA
*  Leon Blum,  politician,  France
*  Winston Churchill,  politician,  Britain
*  Cohen,  politician,  Britain
*  Eden,  politician,  Britain
*  Dwight David Eisenhower,  general,  USA
*  Felix Frankfurter,  politician,  USA
*  Henry Morganthau Jr.,  politician,  USA
*  Mountbatten
*  Franklin Delano Roosevelt,  president,  USA
*  Rothschilds,  bankers,  Europe
*  Joseph Stalin,  politician,  Russia
*  Fritz Thyssen,  financed Adolph Hitler,  Germany
*  Harry S. Truman,  president,  USA

============

(7)  COMMUNIST AND SOCIALIST JEWS

The Jews created, financed, and implemented Communism and Socialism, including:

*  Ehrenberg
*  Engles
*  Emma Goldman,  anarchist,  USA
*  Karl Liebknecht,  socialist,  Germany
*  Lenin
*  Kaganovich
*  Irving Krystol
*  Bela Kun,  politician,  Hungary
*  Rosa Luxemburg,  socialist,  Germany
*  Karl Marx,  founder of communism,  Germany
*  Jacob Schiff,  banker,  financed Lenin,  USA
*  Stalin
*  Sverdlov
*  Trotsky

============

(8)  JEWS OF ISRAEL

*  Ehud Barak,  prime minister
*  David Ben Gurion,  first prime minister
*  Menachim Begin,  prime minister
*  Winston Churchill,  politician,  Britain
*  Moshe Dayan,  general
*  Goldberg,  murdered 50 Palestinians
*  Theodor Herzl,  Zionist,  Austria
*  Golda Meir,  prime minister
*  Benjamin Netanyahu,  prime minister
*  Yitzak Rabin,  prime minister,  assassinated
*  Lionel Rothschild,  banker,  Britain
*  Ariel Sharon,  current prime minister
*  Harry S. Truman,  president,  USA
*  Chaim Weizmann,  politician,  Britain

============

(9)  JEWISH BANKERS, BUSINESSMEN, AND BILLIONAIRES

*  Allen
*  Michael Eisner
*  Friedman
*  Greenspan
*  Lehman
*  Ochs
*  Oppenheim
*  Paley
*  Sumner Redstone
*  Rothschild
*  Samuel
*  Sarnoff
*  Sassoon
*  Schiff
*  Solomon
*  Soros
*  Volker
*  Warburg
*  Warburg

============

(9)  JEWISH BUSINESSES

The Jews own and/or control many large corporations that you may want to avoid, including:

* The Federal Reserve Bank
*  Goldman – Sachs investment bank
*  Lehman Brothers investment bank
*  Salomon Brothers Investment Bank
*  Disney and the American Broadcasting Company  (ABC)
*  Columbia Broadcasting System  (CBS)
*  National Broadcasting Company  (NBC)
*  The New York Times newspaper
*  Time-Warner-AOL
*  Metro Goldwyn Mayer motion picture studio
*  Paramount motion picture studio
*  Viacom-MTV
*  Microsoft
*  DeBeers Diamond Syndicate
*  Home Depot
*  McDonald’s Restaurants
*  Motorola

============

(6)  SECRET JEWS

Most Jews avoid revealing their ethnicity to Gentiles.  This deception allows them to blend into Gentile society without being considered foreigners.  This deception is a form of fraud that should be considered dangerous.  Secret Jews are also called crypto-Jews.  In many notable cases, secret Jews have reached the highest levels of power in European society.  Some examples are given below:

*  Madeline Albright,  secretary of state,  USA
*  Leo Moritz Amery,  half Jew,  friend of Churchill,  Britain
*  Winston Churchill,  half Jew on mother’s side, politician and war monger, Britain
*  Franklin Delano Roosevelt (Rosenfeld),  president and war monger,  USA
*  Theodore Roosevelt,  president,  USA
*  Harry Truman,  president,  USA
*  Woodrow Wilson,  president and war monger,  USA

============

(7)  WARS THAT THE JEWS STARTED, FINANCED, AND/OR SUPPORTED

*  Napoleonic Wars,  1805-1815
*  Civil War,  1861-1865
*  Spanish-American War
*  Boer War
*  World War I,  1914-1918
*  Russian Civil War,  1919
*  World War II,  1939-1945
*  Cold War
*  Korean War
*  Vietnam War
*  Iraq War
*  Serbian War

============

(7)  JEWISH POLITICAL ASSASSINATIONS

The Jewish conspirators have commited several major political assassinations.  These assassinations change history and destabilize nations.

*  People’s Will group,  killed Russian Czar Alexander in 1881.
*  Charles Guiteau,  killed American President James Garfield in 1881.
*  Leon Czolgocz,  killed American president William McKinley in New York state in 1901.
*  Gavril Princip,  killed Archduke Franz Ferdinand and his wife in 1914.
*  Sverdlov,  killed Russian Czar Nicholas II and his family in 1918.
*  Carl Weiss, killed US senator Huey Long in 1935.
*  xxx, killed German diplomat in 1937.
*  xxx, killed British diplomat in 1947.
*  US Government, killed president Anastasio Somoza of Nicaragua in 1956.
*  US Government, killed president Patrice Lumumba of the Congo in 1961.
*  US Government, killed president Ngo Diem of Vietnam in 1963.
*  US Government, killed Salvador Allende of Chile in 1973.
*  Yigal Amir, killed Yitzhak Rabin in 1995.

In addition, several assassinations were possibly commited by Jews, including:

*  King Louis of France and Marie Antoinette in 1793
*  American president Abraham Lincoln in 1865
*  American president John F. Kennedy in 1963
*  American senator Robert Kennedy in 1968
*  National socialist leader George Rockwell in 1967

============

(8)  JEWISH CRIMINALS AND GANGSTERS

Several Jews are involved in organized crime, including drugs, gambling, pornography, prostitution, smuggling, slavery, murder for hire, and racketeering.  Some examples are:

*  Albert Anastasia,  leader of Murder, Inc.
*  Czolgosz,  assassinated President McKinley
*  Lepke Buchalter
*  Buggsy Goldstein
*  Aaron Lopez,  slave trader
*  Meyer Lansky
*  Abe Reles
*  Arnold Rothstein,  the Moses of the underworld
*  Dutch Schultz
*  Jacob Shapiro
*  Bugsy Siegal,  founder of Las Vegas
*  Harry Strauss,  murderer
*  Mendy Weiss
*  Charlie Workman,  murderer

Source:  Tough Jews by Rich Cohen  (1998)

============

(9)  JEWS IN THE CLINTON ADMINISTRATION

*  Madeline Albright,  Secretary of State
*  Samuel Berger,  NSA Director
*  Deutch,  CIA Director
*  Louis Freeh,  FBI Director
*  Doris Meissner,  Immigration Commissioner
*  Robert Reish,  Secretary of Labor
*  Paul Rubin,  Secretary of Treasury
*  Secretary of Agriculture

============

(9)  JEWS IN THE BUSH ADMINISTRATION

*  Andrew Card,  Chief of Staff
*  Ari Fleischer,  Press Secretary
*  Alan Greenspan,  Federal Reserve Chairman
*  Henry Kissinger,  Foreign Policy Advisor
*  William Krystol,  Foreign Policy Advisor
*  David Mueller,  FBI Director
*  Richard Perle,  Defense Advisor
*  Donald Rumsfeld,  Secretary of Defense
*  George Tenet,  CIA Director
*  Paul Wolfowitz,  Assistant Secretary of State
*  James Ziglar,  Immigration and Naturalization Service Commisioner

============

(9)  JEWS IN CONGRESS (2002)

U.S. ELECTIONS 2002
Jewish legislators in
the 108th Congress

NEW YORK, Nov. 6 (JTA) — The following is a list of Jewish members of the 108th Congress.
The number of Jews in the Senate will rise from 10 to 11, assuming that Norm Coleman’s victory in Minnesota holds. The number of Jews in the House of Representatives will remain at 26.

The one senator who was re-elected is marked with an asterisk. New members of Congress, including Frank Lautenberg, who has served before, are marked with a double asterisk

U.S. SENATE
Barbara Boxer (D-Calif.)
Dianne Feinstein (D-Calif.)
Joseph Lieberman (D-Conn.)
Carl Levin (D-Mich.) *
Norm Coleman (R-Minn.)**
Frank Lautenberg (D-N.J.) **
Charles Schumer (D-N.Y.)
Ron Wyden (D-Ore.)
Arlen Specter (R-Pa.)
Russell Feingold (D-Wisc.)
Herb Kohl (D-Wisc.)

U.S. HOUSE OF REPRESENTATIVES
Howard Berman (D-Calif.)
Susan Davis (D-Calif.)
Bob Filner (D-Calif.)
Jane Harman (D-Calif.)
Tom Lantos (D-Calif.)
Adam Schiff (D-Calif.)
Brad Sherman (D-Calif.)
Howard Waxman (D-Calif.)
Peter Deutsch (D-Fla.)
Robert Wexler (D-Fla.)
Rahm Emanuel (D-Ill.)**
Jan Schakowsky (D-Ill.)
Ben Cardin (D-Md.)
Barney Frank (D-Mass.)
Sander Levin (D-Mich.)
Shelley Berkley (D-Nev.)
Steve Rothman (D-N.J.)
Gary Ackerman (D-N.Y.)
Eliot Engel (D-N.Y.)
Steve Israel (D-N.Y.)
Nita Lowey (D-N.Y.)
Jerry Nadler (D-N.Y.)
Anthony Weiner (D-N.Y.)
Martin Frost (D-Texas)
Eric Cantor (R-Va.)
Bernard Sanders (Ind-Vt.)

============

(9)  JEWISH TELEVISION JOURNALISTS

These Jewish TV journalists participate in controlling and censoring the news.

*  Michael Barone,  PBS
*  Tony Blankley,  PBS
*  Bonnie Erbay,  PBS
*  Tom Friedman,  PBS
*  Ted Koppel,  ABC
*  Bill Krystol,  ABC
*  Matt Lauer,  NBC
*  Andrea Mitchell,  CBS
*  Antonio Mora,  ABC
*  Tom Oliphant,  PBS
*  Steve Roberts,  PBS
*  Morley Safer,  CBS
*  John Siegenthaler,  NBC
*  Mike Wallace,  CBS
*  Chris Wallace,  ABC
*  Barbara Walters,  ABC
*  Mort Zuckerman,  PBS

============

(9)   JEWISH WOMEN

Jewish society is dominated by males, however, several Jewish women are prominent in politics and the media.

*  Bella Abzug,  Congresswoman,  USA
*  Madeline Albright,  Secretary of State,  USA
*  Barbara Boxer,  Senator,  USA
*  Diane Feinstein,  Senator,  USA
*  Betty Freidan,  Feminist,  USA
*  Emma Goldman,  Anarchist,  USA
*  Ms. Kaplan,  Immigration director,  Canada
*  Golda Meir,   Prime Minister,   Israel
*  Dorothy Meissner,  Immigration director,  USA
*  Barbara Roche,  Immigration director,  Britain
*  Eleanor Roosevelt,  First Lady,  USA
*  Laura Schlesinger,  Journalist,  USA
*  Gloria Steinem,  Feminist,  USA
*  Barbara Walters,  TV Journalist,  USA

============

(9)  JEWS OF THE BIBLE (OLD TESTAMENT)

The Jews have convinced millions of Gentiles that they should worship the Jews of the Bible.  This has been a very effective propaganda tool.

*  Abraham
*  Daniel
*  David
*  Esau
*  Ezekiel
*  Isaac
*  Isaiah
*  Joshua
*  Jacob
*  Joseph
*  Michael
*  Moses
*  Samson
*  Samuel
*  Solomon

============

(10)  JEWS OF THE BIBLE (NEW TESTAMENT)

Millions of Christian Gentiles worship the Jews of the New Testament because the Church tells them to do so.

*  Jesus Christ
*  John
*  Joseph
*  Judas
*  Luke
*  Mary
*  Matthew
*  Mark
*  Paul (Saul)
*  Peter
*  Thomas

=========

(9)  JEWISH TELEVISION SERIES THAT RIDICULE EUROPEANS

*  The Beverly Hillbillies,  1964
*  Gomer Pyle, USMC,  1965
*  Green Acres,  1968
*  Hogan’s Heroes,  1968
*  All in the Family,  1971
*  Hee Haw,  1972
*  Married with Children,  1990

============

(9)  JEWISH POWER CENTERS

The primary Jewish power centers are:

*  The United States:  New York City,  Washington,  Los Angeles
*  Britain:  London
*  Israel

Secondary Jewish power centers are:

*  Russia
*  France
*  Germany
*  Canada
*  Australia
*  South Africa
*  Argentina

============

(9)  THE STATE OF ISRAEL

We support the state of Israel.  This may seem surprising, but we believe that the Jews have a right to their own nation.  One of the main reasons the Jews have been so destructive is because historically they have been stateless, wandering from nation to nation, attacking and corrupting the host nations that they reside in.  We do not support massive financial aid to Israel.  We do not support special privileges to Israel.  We support peaceful relations with Israel.

We also support an independent Palestinian state, in principle.

============

(9)  JEWISH POPULATION STATISTICS

1.  United States ….  7,000,000
2.  Israel …………….   5,000,000
3.  France …………..     600,000
4.  Russia …………..     500,000
5.  Britain  ………….     400,000
6.  Canada ………….     400,000
7.  Ukraine  ………..     310,000
8.  Argentina ………     230,000
9.  Brazil …………….    130,000
10.  Australia ………    100,000
11.  South Africa ….    100,000
12.  Hungary ……….      70,000
13.  Germany ………      70,000
14.  Belarus ………..      50,000
15.  Mexico ………..      50,000
16.  Belgium ……….      50,000
17.  Italy …………….      40,000
18.  Netherlands …      40,000
19.  Uruguay ………      30,000
20.  Spain …………..      30,000

World Population:  20,000,000

============

(9)  WELL KNOWN EUROPEANS PERSECUTED BY THE JEWS

*  Spiro Agnew,  vice president,  USA
*  Pat Buchanan,  politician,  USA
*  George Bush senior,  president,  USA
*  Alex Curtis,  pro-white webmaster,  USA
*  David Duke,  politician,  USA
*  Newt Gingrich,  politician,  USA
*  Matt Hale,  politician,  USA
*  Heinrich Himmler,  politician,  Germany
*  Adolph Hitler,  chancellor,  Germany
*  David Irving,  historian,  Britain
*  Rush Limbaugh,  radio commentator,  USA
*  Richard Nixon,  president,  USA
*  Dan Quayle,  vice president,  USA
*  John Rocker,  baseball player,  USA
*  Simon Sheppard,  webmaster,  Britain
*  George Wallace,  politician,  USA
*  Ernst Zundel,  holocaust researcher,  Canada

============

(8)  EUROPEAN DOCUMENTS THAT CRITICIZE THE JEWS

*  St. John,  Gospels,  60 AD
*  Chaucer,  1300 AD
*  Martin Luther,  1500
*  William Shakespeare,  1600
*  Nietchze,  1870
*  Captain Osbey,  1890
*  Henry Ford,  1921
*  Adolph Hitler,  1925
*  Julius Streicher,  1940
*  George Lincoln Rockwell,  1965
*  William Pierce,  1980
*  David Duke,  1999

============

(9)  JEWISH DOCUMENTS THAT CRITICIZE THE JEWS

*  Freedman
*  Israel Shahak

============

(9)  PROMOTERS OF THE HOLOCAUST MYTH

*  Steven Spielberg,  Schindler’s List director
*  Simon Wiesenthal
*  Elie Wiesel
*  United States Holocaust Museum

============

(8)  CONCLUSIONS

1.  The European people must terminate the Jewish Conspiracy immediately to ensure their survival and prosperity.

2.  The Jewish conspirators should confess to the Jewish Conspiracy and negotiate for reparations.

3.  Jews who oppose the Jewish Conspiracy should work to reform it.

============

(9)  THE JEWISH CONSPIRACY QUIZ

1.  Who was the first chairman of the Federal Reserve Bank in 1913?

2.  Who is the current chairman of the Federal Reserve Bank in the USA?

3.  Who financed Japan in the Russian-Japanese War of 1904?

4.  Who assassinated President William McKinley in 1901?

5.  Who assassinated Archduke Franz Ferdinand in 1914?

6.  Who assassinated Czar Nicholas II and his family in 1918?

7.  Who financed the Russian Communists in 1918?

8.  Who financed Winston Churchill’s career in 1900?

9.  Who was President Nixon’s secretary of state?

10.  Who established Dell Computers in 1985?

11.  Who wrote the Immigration Act of 1965?

12.  Who deceived the American citizens about the attack on Pearl Harbor in 1941?

13.  Who was the secretary of war for the Confederate States in the American Civil War of 1861?

14.  Who gained control of the British government bond market in 1815?

15.  Who gained control of the American oil industry in 1890?

16.  Who was the prime minister of Britain in 1868?

17.  Who received the Balfour Declaration of 1917?

18.  Who developed the financial reparations in the Treaty of Versailles in 1919?

19.  What two nations immediately recognized the state of Israel in 1948?

20.  How much American aid is given to Israel annually?

21.  Who proposed the destruction of Germany in 1942?

22.  Who wrote “The Feminine Mystique” in 1963?

23.  Who assassinated the president of Vietnam in 1963?

24.  Who wrote the Communist Manifesto in 1848?

25.  When was the Board of Deputies of British Jews established?

————————–

ANSWERS:

1.  Paul Warburg was the first chairman of the Federal Reserve Bank in 1913.

2.  Alan Greenspan is the current chairman of the Federal Reserve Bank.

3.  Banker Jacob Schiff of New York City financed Japan in the Russian-Japanese War of 1904.  He gave Japan a loan of $200 million dollars with the goal of weakening the Russian government.

4.  Leon Czolgosz assassinated President McKinley in 1901.  He was a Jewish immigrant and a follower of anarchist Emma Goldman.

5.  Gavril Princip assassinated Archduke Franz Ferdinand in 1914, thereby providing an “event” to trigger World War I.  He was assisted by six accomplices and was supported by the Black Hand secret organization.

6.  Vladimir Lenin and Leon Trotsky ordered the assassination of Czar Nicholas II and his family in 1918.

7.  The Russian Communists were financed by banker Jacob Schiff of New York City in 1917.

8.  Winston Churchill was financed by banker Ernest Cassel from 1900 onward.

9.  President Nixon’s secretary of state was Henry Kissinger.

10.  Dell Computers was established by 20 year old Michael Dell in 1985.  His financing and support are questionable.

11.  The invasive Immigration Act of 1965 was written and promoted by Senator Javits, Representative Lautenberg, and Representative Cellar.

12.  President Franklin Delano Roosevelt deceived the American citizens about the attack on Pearl Harbor in 1941.  He claimed it was a surprise attack, however, there were numerous warnings prior to the attack.

13.  The Confederate Secretary of War was Judah Benjamin.

14.  Nathan Rothschild gained control of the British government bond market in 1815.

15.  John D. Rockefeller gained control of the American oil industry in 1890 by forcing his competitors into bankruptcy.

16.  The prime minister of Britain in 1868 was Benjamin Disraeli.  The Jews had gained control of the very top of the British government.

17.  The Balfour Declaration was received by Lionel Rothschild in 1917.

18.  The financial reparations of the punishing Treaty of Versailles were developed by banker Bernard Baruch in 1919.

19.  The state of Israel was immediately recognized by the United States and Britain in 1948.

20.  The United States government gives Israel over $5 billion dollars in financial aid every year, and also provides a guarantee to defend Israel if it is attacked.

21.  The destruction of Germany was proposed by Secretary of the Treasury Henry Morganthau, Junior in 1942.  This destruction was partly accomplished.

22.  “The Feminine Mystique” was written by feminist leader Betty Freidan in 1963.

23.  The president of Vietnam was assassinated by the United States government and the Vietnamese army in 1963.

24.  Karl Marx wrote “The Communist Manifesto” in 1848.

25.  The Board of Deputies of British Jews was established in 1760.

============

============

(9)  REFERENCES

1.  Jewish History in 100 Nutshells by Pasachoff and Littman  (1995)
2.  Jewish History and Culture by Rabbi Blech  (1999)
3.  Judaism by Rabbi Blech  (1999)
4.  A History of the Jews by Paul Johnson  (1987)
5.  Jewish Power by Goldberg
6.  Judaism by Pilkington  (1995)
7.  The Rothschilds by Morton  (1961)
8.  The House of Rothschild by Niall Ferguson  (1999)
9.  The Protocols of the Elders of Zion  (1905)
10.  The International Jew by Henry Ford
11.  Chutzpah by Dershowitz
12.  Tough Jews by Rich Cohen  (1998)
13.  Secrets of the Temple: The Federal Reserve System by Greider
14.  The Creature from Jekyll Island by Griffin
15.  The Communist Manifesto by Marx and Engels
16.  Das Kapital by Karl Marx
17.  The 70 Greatest Conspiracies of All Time by Vankin and Whalen
18.  World History from 1500
19.  What Everyone Should Know about the 20th Century by Axelrod
20.  What Everyone Should Know about American History by Axelrod
21.  How the First World War Began by McCullough  (1999)
22.  World War I by Marshall
23.  World War II by Sulzberger
24.  Nicholas and Alexandra by Massie
25.  The King James Bible
26.  In Retrospect by McNamara
27.  A Republic, not an Empire by Pat Buchanan
28.  The Great Betrayal by Pat Buchanan
29.  Alien Nation by Peter Brimelow
30.  American History by Axelrod  (1996)
31.  Modern European History by Barber
32.  Churchill, a Life by Martin Gilbert
33.  Churchill’s War by David Irving
34.  The Civil War by Bruce Catton
35.  Anthropology and Modern Life by Boas
36.  Others Unknown: The United States vs. Tim McVeigh by Stephen Jones
37.  Day of Deceit: The Attack on Pearl Harbor by Stinnett
38.  The Trial of Henry Kissinger by Christopher Hitchens
39.  New World Order by Bill Still  (1990)
40.  The Guns of August by Barbara Tuchman  (1961)
41.  The End of Affirmative Action by Darien McWhirter  (1996)
42.  High Treason: The Assassination of JFK and the Case for Conspiracy by Harrison Livingstone and Robert Groden
43.  Crossfire: The Assassination of JFK by Jim Marrs
44.  My Awakening by David Duke

============

(10)  RECOMMENDED LINKS

Jewwatch

Illuminati Conspiracy

The Rothschild Dynasty by Des Griffin

Jewish Tribal Review

Professor MacDonald’s Page

Jewish Conspiracy FAQ

Banker’s Conspiracy

True Conspiracies

NWO Conspiracy (Eustace Mullins)

Holywesternempire.org (James von Brunn)

Save the Males (Henry Makow)

Holocaust Hoax (Bible Believers)

Holocaust Hoax (Arthur Butz)

Institute for Historical Review

Hoffman-info.com

Zundelsite >> Ordered shut down by the Canadian Government (CANZOG)

Zgrams(Ingrid Rimland)

Diary of Anne Frank Hoax

Schindler’s List Hoax

Mossad Conspiracy

Christ Conspiracy

CIA Conspiracy (Fletcher Prouty)

FBI Conspiracy

Radio Islam

============

(11)  DONATIONS

If you would like to contribute money to our organization, send an email message to crg120@yahoo.com for details.

============

(12)  NOTES

1.  E-mail your comments and questions to:  crg120@yahoo.com

2.  This document will be updated on a regular basis.

============

Copyright 2000 – 2002 by the American National Conference.  Distribute freely.

Bottom of Page

(bibula.com)

11 Listopada to najważniejsze Święto dla naszego Narodu. W tym dniu oddajemy hołd wszystkim tym, którzy przez wieki przelewali krew i ginęli w walce o niepodległość naszej Ojczyzny. Prawdziwym bohaterom, dzięki którym, możemy żyć w wolnej Polsce. W całym kraju odbywały się uroczystości ku Ich czci. Polscy narodowcy tradycyjnie w tym dniu spotkali się w Warszawie, aby oddać Im należny hołd.
Jak się jednak okazuje są w naszym kraju ludzie, którzy w tym dniu czczą innych “bohaterów”. Anarchiści, którzy nie wierzą w jakiekolwiek państwo, zrażeni bogoojczyźnianą celebrą, którzy nie uważają się za patriotów, tzw. “obywatele świata” to dla Seweryna Blumsztajna z Gazety Wyborczej najważniejsi bohaterowie tego Święta. A czymże według tego uznanego “autorytetu” z jakże poczytnej gazety, owi “obywatele świata” i anarchiści zasłużyli sobie na to miano i zepchnęli na dalszy plan jedynych prawdziwych bohaterów, którym Polski Naród w tym dniu składa największy hołd. Mianowicie tym, że starli się z Policją, aby zablokować faszystowski pochód.
Osoby, jak pisze sam Pan Blumsztajn, które nie czują żadnego związku z naszą Ojczyzną i Narodem, dla których to Święto, a co za tym idzie i bohaterowie, których w tym dniu upamiętniamy nie mają żadnego znaczenia. Co więcej, którzy swoimi czynami bezczeszczą to Święto i pamięć o wielkich Polakach. Zwykli bandyci, którzy za pomocą różnych przedmiotów, takich jak butelki, kamienie i pałki, atakują polskich patriotów i Policję, podczas legalnej manifestacji w najważniejsze dla polskiego Narodu Święto, są dla Seweryna Blumsztajna “najważniejszymi narodowymi bohaterami”. Nasuwa mi się jedno pytanie Panie Blumsztajn, którego narodu, skoro z własnym się nie identyfikują?!
Może Pan i Panu podobni nazywać polskich narodowców, dla których Naród i Ojczyzna jest najważniejsza, którzy w tym dniu przyjechali z całej Polski w jednym tylko celu, aby oddać hołd polskim bohaterom, faszystami. Nie spodziewam się po ludziach pańskiego pokroju niczego więcej, ale za to, że na łamach gazety zwykłych bandytów, którzy łamią polskie prawo, nazywa Pan bohaterami, powinien zająć się Panem wymiar sprawiedliwości. Mi osobiście nie dane było niestety uczestniczyć w tym wielkim Święcie. Przyczynili się do tego właśnie “bohaterowie narodowi” według Pana Blumsztajna. Razem z dziewczyną i kolegą przejechaliśmy 400 km, aby wziąć udział w uroczystościach. O godz. 13 zaparkowałem auto pod hotelem Mariott, w centrum miasta i kiedy wróciłem, żeby zostawić w samochodzie bilet parkingowy, zostałem uderzony w tył głowy pałką teleskopową, a następnie przez około minutę na oczach przechodniów i mojej dziewczyny, która stała na szczęście 200 metrów dalej, okładali mnie tą pałką i kopali owi “bohaterowie”, krzycząc przy tym “masz za Polskę frajerze”. Nie straciłem przytomności po tym uderzeniu, a jedynie mnie zamroczyło, więc leżąc mogłem się chociaż zasłaniać przed kolejnymi ciosami w głowę – gdyby nie to, pewnie byłoby jednego “faszystę” mniej. Tak więc “bohaterowie” odnieśli “wielki sukces”, bo zamiast uczestniczyć w uroczystościach, 8 godzin spędziłem na ostrym dyżurze w szpitalu. Zwykli tchórze bez honoru, którzy w kilku atakują jednego i biją metalową pałką w tył głowy, co więcej – pospolici złodzieje, którzy ukradli mi telefon aby móc bluzgać moich znajomych, którzy chcieli później zaatakować moją dziewczynę (na szczęście udało jej się uciec) – to właśnie Ci anarchiści i “obywatele świata”, którzy w ten sposób “uratowali polski honor w dniu narodowego święta”. Wspaniali bohaterowie, którzy “odważyli się splunąć w najgorszą z polskich twarzy”.
Mimo usilnych starań Pana, Pańskich “narodowych bohaterów”, gazety, którą Pan reprezentuje i wielu innych “obywateli świata”, polscy narodowcy godnie uczcili to Święto. Ponad pół tysiąca osób, przeszło ulicami Warszawy w strugach padającego deszczu, spełniając tym swój patriotyczny obowiązek. Jak Pan widzi z każdym rokiem jest nas więcej, mimo bezpodstwanych represji, absurdalnych wyroków (20 listopada 2007, osoba reprezentująca Stowarzyszenie ONR w Brzegu, wysłała do Starosty pismo informujące o rozwiązaniu stowarzyszenia, a Sąd 2 lata po tym fakcie zdelegalizował coś co już zgodnie z polskim prawem nie istaniało!!!), szkalujących artykułów itd. Ślepa nienawiść do polskich narodowców, bezsilność związana z faktem, że w żaden sposób nie możecie zniszczyć naszej wiary i miłości do Ojczyzny, fakt, że coraz więcej Polaków widzi, że łatki “faszystów i antysemitów”, które nam przyczepaicie nie mają nic wspólnego z rzeczywistością, sprawia, że takim artykułem jak “Moi narodowi bohaterowie” pokazuje Pan swoją prawdziwą twarz.

Krzysztof Fąferko

(bibula.com)

“Jestem Polakiem – to znaczy, że należę do narodu polskiego na całym jego obszarze i przez cały czas jego istnienia, zarówno dziś, jak w wiekach ubiegłych i w przyszłości; to znaczy, że czuję swą ścisłą łączność z całą Polską: z dzisiejszą, którą bądź cierpi prześladowanie, bądź cieszy się strzępami swobód narodowych, bądź pracuje i walczy, bądź gnuśnieje w bezczynności, bądź w ciemnocie swej nie ma nawet poczucia narodowego istnienia; z przeszłą z tą, która przed tysiącleciem dźwigała się dopiero, skupiając koło siebie pierwotne, pozbawione indywidualności politycznej szczepy, i z tą, która w połowie przebytej drogi dziejowej rozpościerała się szeroko, groziła sąsiadom swą potęgą i kroczyła szybko po drodze cywilizacyjnego postępu, i z tą, która później staczała się ku upadkowi, zagładę państwa, i z tą, która później walczyła bezskutecznie o wolność i niezawisły byt państwowy; z przyszłą wreszcie, bez względu na to, czy zmarnuje ona pracę poprzednich pokoleń, czy wywalczy sobie własne państwo, czy zdobędzie stanowisko w pierwszym szeregu narodów.

Wszystko, co polskie jest moje. Wolno mi być dumnym z tego, co w Polsce jest wielkie, ale muszę przyjąć i upokorzenie, które spada na naród za to, co jest w nim marne.

Jestem Polakiem – więc całą rozległą stroną swego ducha żyję życiem Polski, jej uczuciami i myślami, jej potrzebami, myślami, jej potrzebami, dążeniami i aspiracjami. Im więcej nim jestem, tem mniej z jej życia mi obcem i tem silniej chcę, żeby to, co z w mym przekonaniu uważam za najwyższy wyraz życia, stało się własnością całego narodu.

Jestem Polakiem – więc mam obowiązki polskie: są one tym większe i tym silniej się do nich poczuwam, im wyższy przedstawiam typ człowieka”.

Roman Dmowski, Myśli nowoczesnego Polaka

(bibula.com)

Coraz większe protesty w USA budzi postępek amerykańskiego Żyda, komika Larry’ego Davida, który publicznie w niedzielnym programie telewizyjnym stacji HBO, w dniu 25 października br. zbeszcześcił  obraz Jezusa Chrystusa, oddając na niego mocz.

Larry David, jako kolejny Żyd niszczący tkankę chrześcijańskiego społeczeństwa poprzez aplikowanie mu pseudokomicznych programów – a profesja tzw. komika telewizyjnego stanowi niemal całkowitą domenę Żydów – podczas programu HBO pt “Curb your enthusiasm” miał “niechcący pomoczyć obraz Chrystusa wiszący w ubikacji”. W ten właśnie sposób tłumaczy bluźniercze zachowanie Larry’ego Davida, dziennikarka pisma New York Daily News,  Leah Chernikoff. “Krople uryny spadające na portet Jezusa, poniżej jego oczu i przypominające łzy, są żartem typowym dla satyrycznego stylu tego programu.” – tłumaczy Chernikoff. Według niej jest to żart, z którego każdy powinien się śmiać, lecz “Jedynie Liga Katolicka nie widzi w tym nic do śmiechu.” – dodaje zdziwiona reakcją organizacji Catholic League, żydowska dziennikarka.

Stacja HBO, w charakterystyczny dla żydowskich mediów sposób, udając żal za “incydent”, wydała oświadczenie, w którym stwierdza, że “Ktokolwiek ogląda program “Curb Your Enthusiasm” wie, że jest to program pełen parodii i satyry. Larry David śmieje się ze wszystkich, a szczególnie z siebie.” Jak do tej pory nie zauważono w programach Larry Davida żartów z prominentnych rabinów i nie oddawał on moczu na Gwiazdę Dawida czy inne symbole judaizmu.

W pierwszej połowie XX wieku, każdy przejaw takiego antychrześcijańskiego działania – a próby ze strony odwiecznych wrogów Chrystusa były zawsze czynione – kończył się w Stanach Zjednoczonych masowymi protestami katolików przed siedzibami stacji telewizyjnych czy wytwórni filmowych. Zdarzały się przypadki totalnej klapy finansowej producentów filmowych po jednym tylko wezwaniu biskupów do bojkotu filmu. Dzisiaj, w erze posoborowej rewolucji przemiany Kościoła i uśpienia wiernych -  co skwapliwie wykorzystane zostało przez wrogów Kościoła i Chrysusa -  góruja w społeczeństwach talmudyczne siły zła, a katolicy wykazują objawy apatii i apostazji.

Poniżej podajemy jeden z listów protestacyjnych:

Pan Prezydent HBO
Bill Nelson

Z olbrzymim smutkiem przeczytalem o swietokradczym epizodzie w telewizyjnym show HBO pt. “Curb your enthusiasm” ktory mnie zaszokowal. Larry David oddal w nim mocz na obraz Jezusa.  Nie moge zaakceptowac bluznierstwa skierowanego przeciwko Naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi i nie moge milczec wobec obrazania  mojej Katolickiej Wiary.  Z szacunkiem zwracam sie do Pana, aby wydal Pan odpowiednie oswiadczenie, w ktorym przeprosilby  Naszego Pana Jezusa Chrystusa oraz wszystkich katolikow.  Przynajmniej tyle powinien Pan zrobic dla Nieskonczenie Doskonalego Boga, ktory w tak podly sposob zostal obrazony przez HBO. Przesylam Panu ten list
protest, ktory ofiaruje za wstawiennictwem naszej Pani jako prosbe o przeblaganie naszego Pana za wszystkie bluznierstwa tego swiata.

Ponizej jest link gdzie mozna skladac podpisy pod tym listem (w jezyku angielskim):
http://www.americaneedsfatima.net/campaigns/index.php?option=com_content&view=article&id=90

Wysyłajcie listy do HBO, aby przeprosili za bluźnierczy i chamski epizod w show HBO pt. “Curb your enthusiasm”, w którym Larry David oddał mocz na obraz Naszego Pana Jezusa Chrystusa. To się po prostu nie mieści w głowie. Nie możemy chować głowy w piasek i udawać, że nic się nie stało i wierzyc, że taki rodzaj bluźnierstwa już się nie powtórzy. Według doniesień prasowych, w czasie wspomnianego show, Larry David odwiedził katolicki dom, w którym wszedł do ubikacji, gdzie splugawił obraz Chrystusa.
Następnie do tej ubikacji weszła po nim katoliczka, gdzie zobaczyła zamoczony obraz.
Uznała, że stał się cud i na obrazie są slady łez.  Będżc pod wrażeniem tego co zobaczyła, zawołała swoją matkę i pokazała jej obraz. Obydwie kobiety upadły na kolana modląc się. W następnym epizodzie, Larry David zapytany czy widzial w swoim życiu jakiś cud, wulgarnie odpowiedział, że każda erekcja to rodzaj cudu.

W imię Jezusa i Maryi

Robert E. Ritchie
America Needs Fatima
www.americaneedsfatima.net

Here is the link

Give it a try and read it

http://www.palestinemonitor.org/spip/spip.php?article1163

(Fronda.pl)

Orzeczenie wydano w związku ze skargą na obecność krzyża, którą wniosła obywatelka Włoch pochodzącą z Finlandii. Trybunał nakazał państwu włoskiemu wypłacenie kobiecie odszkodowania w wysokości 5 tysięcy euro za “straty moralne”.

Decyzja Trybunału w Strasburgu wywołała falę oburzenia większości polityków we Włoszech. Ostro zareagowała także minister oświaty, która przypomniała, że krzyż jest “symbolem tradycji” narodowej w tym kraju. Wiceprzewodniczący Izby Deputowanych Rocco Buttiglione nazwał orzeczenie zasługującą na odrzucenie „aberracją”. – Kto przybywa do nas, musi zrozumieć i zaakceptować naszą kulturę i naszą historię – podsumował.

Batalia Soile Lautsi Albertin, mieszkającej koło Padwy, przeciwko obecności krzyży w szkole, do której uczęszczały jej dzieci, rozpoczęła się w 2002 roku. Poprosiła ona dyrekcję placówki o zdjęcie krzyży w klasach. Następnie bez rezultatu usiłowała uzyskać taki nakaz we włoskich sądach. Po 7 latach rację przyznał jej dopiero trybunał w Strasburgu.

Reprezentant włoskiego rządu przed trybunałem Nicola Lettieri zapowiedział odwołanie się od tego orzeczenia.

AJ/PAP

a w tym samym czasie, asymetryczna tolerancja inaczej (?) pozwala na takie sceny w Paryzu (za zgoda i ochrona Merostwa dzielnicy) …

http://www.fdesouche.com/articles/77476

Just read this !

(13 pages to change …)

http://www.nothingtodowithco2.com/pdf/AGW_presentation_ILMCD.pdf

Enjoy !

(Fronda.pl)

(Nasz Dziennik)

Gdyby chcieć streścić w kilku słowach to wszystko, co dzieje się w listopadowe dni, trzeba by użyć zwrotu “ocalenie pamięci”. No bo przecież – patrząc realnie – czy tym, o których istnieniu świadczy już może tylko garść pyłu zmieszanego z czarną jak ludzki znój ziemią, potrzebne są wieńce, zapalone znicze, drogie granitowe grobowce? Odpowiedź jest do bólu szczera: nie. Brzmi to zaskakująco. Ale też nie mają racji ci, którzy deprecjonują wartość tychże może ułomnych znaków pamięci. One są potrzebne. Są ważne o tyle, o ile towarzyszy im coś stokroć ważniejszego. Co? Wiara, że życie nie kończy się z chwilą ostatniego oddechu i ostatniego drgnienia linii na encefalogramie, wiara w świętość “mimo wszystko”, przekonanie, że nasze “obcowanie” może trwać. To nie pajęcza nitka, którą łatwo przerwać. Jeśli prawdą jest, że miłość nie umiera, wielką lekkomyślnością byłoby zapomnienie, pozostawienie samym sobie tych, którzy odeszli, tylko dlatego, że nie można ich już dotknąć, ucałować, przytulić. Oni przecież żyją…
ks. Paweł Siedlanowski

Najpiękniejsze oblicze Kościoła -1 listopada Kościół oddaje cześć swym najlepszym dzieciom. Jest to dzień dumy, a zarazem święto pokory

(bibula.com)

Żydowscy przywódcy we Włoszech rozpoczęli nagonkę na Antonio Caracciola, profesora filozofii renomowanego uniwersytetu La Sapienza w Rzymie, po jego wypowiedzi uznającej dwa główne filary wydarzeń określanych pojęciem Holokaustu, jako “mity”.

59-letni prof. Anotnio Caracciola określił na swoim blogu internetowym, że liczba 6 milionów ofiar żydowskich jest “legendą-mitem” oraz wezwał do głębszego zbadania tematyki tzw. ludobójczego wykorzystania komór gazowych. Prof. Caracciola napisał, że komory gazowe są “jedną z wielu ‘prawd’, które należy zweryfikować”.

Oburzony wypowiedzią prof. Caraccila przywódca rzymskiej społeczności żydowskiej, Riccardo Pacifici zapowiedział przedsięwzięcia środków prawnych przeciwko naukowcowi. Wezwał też do zaprowadzenia cenzury na uniwersytecie: “Oczekujemy od uniwersytetu kroków mających uchronić studentów.”- powiedział Pacifici.

Rektor uniwersytetu, Luigi Frati wydaje się przychylać do żądań grup żydowskich zapowiadając, że “rozpatrzymy rozpoczęcie dyscyplinarnego procesu przeciwko prof. Caracciolo”.

Frati posłużył się przy tym infantylnym argumentem aby prof. Caracciolo “jeśli nie jest w stanie tego pojąć, powinien odwiedzić obóz w Dachau, który ja odwiedziłem gdy miałem 16 lat.” Rektor najwyraźniej zapomniał, że oficjalnie w obozie w Dachau – tak jak we wszystkich niemieckich obozach koncentracyjnych położonych na terenie III Rzeszy sprzed września 1939 roku – zrezygonowano już z  mitów o ludobójczym wykorzystaniu komór gazowych.

W sukurs niedouczonemu rektorowi przyszedł burmistrz Rzymu, Gianni Alemanno, który również sprzeciwił się publicznemu wypowiadaniu się na niektóre drażliwe tematy historyczne, i stwierdził wprost, że “Nie wydaje mi się aby profesor, który ma opinie negujące Holokaust, powinien wykładać na La Sapienza“.

Wypowiedź i postawa prof. Caracciolo stanowi przykład powiększania się świadomości wśród warstw inteligencji na niektóre, dotychczas szczelnie izolowane, tematy historyczne. Siły sprzeciwiające się publicznej dyskusji na kontrowersyjne tematy, dążą jednak do zaprowadzenia cenzury i uniemożliwiają swobodną dyskusję.

Problem komór gazowych

“Komora gazowa – zakamuflowana jako ‘pomieszczenie z natryskami’. Nigdy nie używana jako komora gazowa.”

Warto zwrócić uwagę, że nawet w lewicowo-syjonistycznej Wikipedii, pod hasłem “Dachau (KL)”, jedynie w wydaniu polskojęzycznym mowa jest jeszcze o ludobójczym wykorzystaniu komór gazowych, lecz w wydaniu angielskim, nie istnieje żadna na ten temat wzmianka, poza niezwiązanym z KL Dachau przypisem. W polskojęzycznym haśle zilustrowano też obóz dezorientującym czytelnika zdjęciem “komór gazowych” – w ujęciu z daleka. Z bliska jednak, każda wizytująca ten obóz osoba jest w stanie osobiście przeczytać wielojęzyczny napis umieszczony przed “komorami gazowymi”. Napis przed komorami gazowymi w KL Dachau głosi:  “Komora gazowa – zakamuflowana jako ‘pomieszczenie z natryskami’. Nigdy nie używana jako komora gazowa.” Ten wielce interesujący (i trzeba przyznać wewnętrznie sprzeczny) napis poparty został oficjalnym listem przesłanym przez Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie panu Erichowi Brudehl, który zwrócił się z prośbą o wyjaśnienie “komór gazowych” w obozie KL Dachau. W liście z Muzeum Holokaustu, datowanym na 28 stycznia 1998 roku czytamy, że “Dachau nigdy nie był planowany jako obóz śmierci ["extermination camp"]. [...] Po decyzji Ostatecznego Rozwiązania, zbudowano w 1942 roku krematorium oraz komorę gazową, której użycie jednak nie może być potwierdzone. [...] Jest to zgodne z innymi badaczami obozu Dachau. Jakkolwiek amerykańscy żołnierze twierdzili, że ludzie byli tam gazowani, lecz po procesach [sądowych] Dachau i studiach historycznych, zgodne twierdzenie wydaje się stanowić, że ludzie byli tam rutynowo zabijani na wiele brutalnych sposobów, lecz nie gazowani.”

Problem “6 milionów ofiar żydowskich”

Po raz pierwszy liczba “6 milionów ofiar żydowskich” pojawiła się już w 1919 roku

Według historyków i badaczy nieoficjalnego nurtu, liczba “6 milionów ofiar żydowskich” nie ma żadnego pokrycia w faktach, jest natomiast symboliczną reprezentacją cierpienia Żydów. Po raz pierwszy liczba “6 milionów ofiar żydowskich” pojawiła się już w 1919 roku (np. na łamach żydowskiego dziennika The New York Times), gdy mowa była o liczbie ofiar żydowskich podczas I wojny światowej. Potem była systematycznie powtarzana w  latach 1930., 40. i późniejszych. Nienaruszalna liczba “6 milionów ofiar żydowskich” odrodziła się na dobre w czasie Trybunału Norymberskiego, kiedy to sędziemu Jacksonowi grupka Żydów zaprezentowała odręcznie zapisane “podliczenie ofiar”.  Wiemy jednak, że w tym czasie obowiązywały nierealne, wytworzone przez propagandę sowiecką i syjonistyczną liczby ofiar obozów koncentracyjnych. Na przykład, twierdziło się powszechnie, że w Majdanku zginęło półtora miliona ludzi (co miało stnowić efekt “dogłębnych badań komisji naukowców radzieckich”), w KL Auschwitz – nawet 10 milionów, w Treblince – 3 miliony, w Sobiborze – 350 tysięcy , itd, itp.

Dziś wiemy, że w Majdanku zginęło kilkanaście do kilkudziesiąt tysięcy więźniów (oficjalnie: 50-80 tysięcy), wiemy że w KL Auschwitz po obowiązywaniu przez kilkudziesiąt lat wyrytych na kamieniach “4 milionach ofiar”, liczba ta stopniała do “miliona”, a żydowscy badacze już obniżają ją nawet do 600 tysięcy, przy czym niezależni historycy od wielu lat twierdzą niezmiennie to samo: że w KL Auschwitz zginęło 120-150 tysięcy osób, w tym Żydów. Z “3 milionów” w Treblince, pisze się dzisiaj (J.C. Pressac) o “poniżej 250 tysięcy”, choć w rzeczywistości może się okazać, że mamy do czynienia z liczbą w granicach 80 tysięcy. W Sobiborze dane wskazują na 15 tysięcy ofiar. Itd, itp.

Oprócz kwestionowania tej liczby, historycy nieoficjalnego nurtu twierdzą również, że tak samo kontrowersyjne jest zagadnienie ludobójczego wykorzystania komór gazowych w niemieckich obozach koncentracyjnych, co do których brakuje merytorycznych, naukowych podstaw, które zastępowane są najczęściej niewiarygodnymi zeznaniami świadków oraz naciąganymi interpretacjami dokumentów. Wszyscy zgodni są natomiast, że komory gazowe wykorzystywane były do procesów dezynfekcyjnych – co stanowiło rytunę stosowaną również np. w koszarach niemieckich – chociaż strona oficjalna uważa, że dotyczyło to tylko części komór gazowych, natomiast niezależni badacze twierdzą, że dotyczyło to wszystkich istniejących komór gazowych.

(Nasz Dziennik)

Z Marianną Popiełuszko, mamą Sługi Bożego księdza Jerzego Popiełuszki, rozmawiają Katarzyna Soborak, notariusz procesu beatyfikacyjnego księdza Jerzego Popiełuszki, szefowa Archiwum Księdza Jerzego, i Małgorzata Rutkowska

Katarzyna Soborak: To wielka radość spotkać się z Mamą w Okopach, w rodzinnym domu księdza Jerzego. Jak zdrowie Mamy?
- Za życie dziękuję, od śmierci się nie wypraszam, bo i życie, i śmierć są darem Bożym. “Skoro tylko wstaję z rana, natychmiast wołam do Pana,/Niechaj będzie pochwalony, Jezus Chrystus uwielbiony”. Ważne, że jeszcze do kościoła mogę chodzić. Starego drzewa nie przesadzają, bo korzenie daleko, tak i silna wiara trzyma człowieka. Po bierzmowaniu trzeba prosić Ducha Świętego i On da dary. A jak wiary zabraknie, to i Duch Święty nie działa.

Małgorzata Rutkowska: Matka potrafi sercem zobaczyć, kim będzie jej dziecko. Pragnęła Pani, by syn został księdzem?
- Matka najwięcej może uprosić pod sercem. Od pierwszego miesiąca trzeba kierować to pragnienie. Kiedy nosiłam księdza Jerzego pod sercem, ofiarowałam go na chwałę Bożą. Był moim trzecim dzieckiem. Pierwszy był Józef, potem Teresa, czwarta była dziewczynka, Jadzia, zmarła, gdy miała rok i dziesięć miesięcy, i ostatni Staś. Jednego miesiąca i jednego dnia brakowało do 60-lecia pożycia małżeńskiego z mężem. Ślub braliśmy na św. Jakuba.

M.R.: Jakim dzieckiem był ksiądz Jerzy?
- Na jakiego wyszedł, takim był. Był z powołania Bożego. Miły, posłuszny, przytulny… Każde dziecko może być takie, jeśli matka nie puści luzem. Jak z domu nie wyniesie słowa dobrego, to gdzie, na ulicy znajdzie?

K.S.: Ksiądz Jerzy urodził się 14 września, w święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Tak było planowane, taki był termin?
- To teraz tylko tak planują: będzie dziecko, czy nie będzie. Kiedyś żyło się, jak wiara pokazywała, i żadnych terminów się nie wyznaczało. Ile Pan Bóg komu dawał dzieci, tyle było. A teraz co – na szkle robią.

M.R.: Ksiądz Jerzy był inny od pozostałych dzieci w rodzinie?
- U mnie wszystkie dzieci były jednakowe. Nie biłam, nie karałam ich, było tylko surowe słowo: tak masz zrobić i już. Z maleńkiego trzeba nauczyć posłuszeństwa rodzicom. A teraz – jak wymagać posłuszeństwa, skoro zaraz ukarzą rodziców, że zmuszają dziecko do czegoś. Teraz rodzice nie mają prawa do dziecka, żeby je wychowywać, jak chcą.

M.R.: W czym przejawiała się pobożność księdza Jerzego w dzieciństwie?
- Gdy został ministrantem, codziennie chodził 5 km do kościoła w Suchowoli. Zawsze na piechotę, autobusem nie dowozili, trzeba było samemu iść. Do szkoły sąsiad raz jeden czy drugi podwiózł furmanką, ale do kościoła ksiądz Jerzy nie miał towarzystwa, bo szedł służyć do Mszy Świętej. Razem nikt nie jechał. Tyle do Mszy św. służył, że nawet w Suchowoli zwracali mi uwagę: “Na co on idzie tyle służyć do Mszy?”. Ich dzieci na miejscu tyle nie służyły co on.

M.R.: Może pamięta Pani jakąś historię związaną z codziennymi wyprawami syna do Suchowoli?
- Na ukos przez las była dróżka, ksiądz Jerzy nią chodził do kościoła. Jednego razu po ciemku, wcześnie rano, przestraszył sąsiada. Sołtys szedł z pieniędzmi, niósł podatek. Ksiądz Jerzy chciał go dogonić, bo zawsze to raźniej i krótsza droga we dwóch. Tamten jednak nie wiedział, kto za nim idzie, więc pospieszył, żeby szybciej iść. A ksiądz Jerzy też zaczął szybciej iść. Sołtys myślał, że go ktoś goni. Dopiero zeszli się w Suchowoli i się zaśmieli.

M.R.: Nie bała się Pani, że syn sam musi iść przez las?
- A Opatrzność Boża gdzie? Zaufałam Bogu.

M.R.: Jak w domu wyglądała codzienna modlitwa?
- W maju – litania do Matki Bożej, w czerwcu – do Serca Pana Jezusa, w październiku – Różaniec. W środy modliliśmy się do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, w piątki – do Serca Pana Jezusa. I przez cały rok często Różaniec.

K.S.: Ksiądz Jerzy wyniósł więc wiarę z domu i taki pozostał?
- Z dziadów pradziadów tak było. Mój chrzestny syn był księdzem, niestety, nie żyje, miał wypadek, syna też chrzestny był księdzem.

M.R.: Czy syn zwierzał się, że chce zostać księdzem?
- Kiedyś, jak ksiądz chodził po kolędzie, spytał o to. A ja mówię: to nie moja sprawa. Przyjdzie czas i będę wiedziała. Zawczasu nie ma co śpiewać.

M.R.: W szkole ksiądz Jerzy nie miał kłopotów z powodu swej gorliwości religijnej? To przecież były lata nasilonej laicyzacji.
- Chcieli mu nawet obniżyć stopnie, była taka nauczycielka rosyjskiego. Ksiądz Jerzy codziennie chodził na Różaniec. “A na co on tak chodzi?” – dopytywała. Ksiądz Jerzy napisał podanie, żeby mu nie obniżała stopnia, nie szkodziła. Nie mówił jednak, jakie ma plany, nikt w szkole nie wiedział, że wybiera się do seminarium. Kiedy maturzyści mieli swój bal, on siadł w pociąg i pojechał do Warszawy.

K.S.: Jeden z księży mówił, że ksiądz Jerzy chciał studiować blisko ks. kard. Stefana Wyszyńskiego, był zafascynowany Prymasem Polski. A Mama pamięta, co napisał na obrazku prymicyjnym? “Posyła mnie Bóg, abym głosił Ewangelię i leczył rany zbolałych serc”. Co napisał, to czynił w swoim życiu. Ksiądz Jerzy to był kapłan wierny…
- Tak, mam ten obrazek prymicyjny.

K.S.: A jak to było z tym, że ksiądz Jerzy odwiedzał franciszkanów w Niepokalanowie? Wzorował się chyba na św. Maksymilianie Kolbem?
- Po VII klasie chciał iść do Niepokalanowa, ale ja trochę przyhamowałam. “Jeszcze tobie lata dziecinne, może się rozmyśli”. Przytrzymałam go.

K.S.: Mama opowiadała, że w dzieciństwie ksiądz Jerzy ustawiał sobie ołtarzyki, kwiaty. Tak było, Mamo?
- Jeszcze jak był maleńki, kładł węgielki do pudełka i jakby kadził. Na stole robił ołtarzyki, z firanek komżę i tak “odprawiał” Mszę Świętą.

K.S.: Poważnym czasem próby dla kapłaństwa księdza Jerzego był okres służby wojskowej. Okazał wtedy swoją niezłomność i siłę charakteru.
- Spotkał mnie teraz w Częstochowie jeden ksiądz, mówił, że znał księdza Jerzego. Tamten ksiądz wchodził do wojska, a nasz wychodził. Ksiądz Jerzy zostawił na nim duży ślad, zwłaszcza historia z różańcem. Jak wyszedł z wojska, to ci, którzy zostali, dalej się podtrzymywali.

M.R.: Ksiądz Jerzy opowiadał o wojsku, o szykanach, jakie go spotykały?
- Nigdy mi nic smutnego nie powiedział, żebym się nie przejmowała.

K.S.: Na święceniach księdza Jerzego Mama była razem z całą rodziną. Tata też przyjechał?
- Ja bez niego nigdzie nie byłam i on beze mnie. Mój mąż był mi ojcem, a ja jemu matką.

K.S.: Pierwszą Mszę św. prymicyjną ksiądz Jerzy odprawił w Warszawie, drugą w Suchowoli?
- Ksiądz Jerzy przyjechał do domu i na ganku spotkaliśmy go z kwiatami. Złożył życzenia bratankowi, synowi brata, żeby doczekał swojej Prymicji. I tak się stało, poszedł do seminarium.

K.S.: Ksiądz Kazimierz Gniedziejko jest dziś księdzem, opowiada o tym zdarzeniu. Mamo, ale ja pragnę przypomnieć ostatnie słowa księdza Jerzego, które wypowiedział w Bydgoszczy 19 października 1984 r.: “Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy”. Po tych słowach udał się na męczeństwo, na Golgotę. Ksiądz Jerzy jakby przewidywał, co mogłoby się stać. W przeddzień wyjazdu do Bydgoszczy był na Mszy św. w kościele Sióstr Wizytek w Warszawie razem z ks. bp. Józefem Kraszewskim, który ostrzegał go: “Tyle o tobie mówią, zrobią ci krzywdę, są zdolni to uczynić”. A ksiądz Jerzy na to: “Ja już się niczego nie lękam, przeszedłem barierę strachu, jestem gotowy na wszystko”. Tego dnia był też u spowiedzi u ks. Wiesława Kądzieli. Ksiądz Zdzisław Król opowiada, że podczas tej Mszy św. na znak pokoju podszedł do księdza Jerzego, uścisnęli się. Zobaczył, jak po szatach księdza Jerzego popłynęła łza…
- Zło dobrem zwyciężaj! Tak wskazuje nasza wiara. Dobrego człowieka każdy chce przytulić, ale który coś złego zrobi… A przecież każdy jeden ma w sobie coś troszeczkę dobrego. Dziś jeden lepszy, a jutro drugi może być lepszy. Za złego trzeba się modlić, a dobry niech już się cieszy tym, co dostał.

M.R.: Pani Marianno, przyjeżdżała Pani na Msze Święte za Ojczyznę do kościoła św. Stanisława Kostki za życia księdza Jerzego?
- Nie pozwalał mi, żebym nie przeraziła się ZOMO i armatek wodnych.

K.S.: Mamo, muszę zadać bardzo trudne pytanie. Jak to jest być Mamą męczennika?
- Ten dowie się, kto przeżyje. Trzeba przyjąć wolę Bożą.

M.R.: Nie miała Pani nigdy żalu, pretensji do Pana Boga?
- Przecież w Jego mocy wszystko. Widocznie wola Boża taka była. Bóg sam wybiera na męczennika, bo gdyby Bóg nie wybrał, nie dał swojej łaski, to by człowiek męczeństwa nie przyjął.

K.S.: Ksiądz Jerzy był gotowy wypełnić do końca wolę Bożą, tak jak mówił: “Jestem gotowy na wszystko”.
- Jak porwali księdza Jerzego, usłyszałam i zrozumiałam, ale myślałam, że dla okupu. Może więc pójść do parafii i wykupimy. A że to prawdziwie już się nie zobaczymy, nikt nie pomyślał. Mąż bardzo się przejął. Ja mówię: “Czekaj, może to nieprawda”. Jeszcze się nie wierzyło… Pojechał Staś do Warszawy, żeby dowiedzieć się, czy to nie plotka. Nie chcieli go wpuścić. A potem ani spania nie było, ani jedzenia, tylko oczekiwanie.

M.R.: Najtrudniejsza dla Matki musiała być identyfikacja ciała… Esbecy chcieli wymóc na Pani, by ksiądz Jerzy został pochowany w Suchowoli, a nie w Warszawie?
- Po co tu [do Białegostoku - przyp. red.] zwieźli ciało? Tu nie byli mądrzejsi. Chcieli oszukać. Zabili, żeby był spokój. I byłoby cicho…

M.R.: Wiele osób nazywa Panią Mamą. Ale Pani czuje się przede wszystkim matką kapłanów, prawda?
- Tak było, jest i będzie. Matka jednego kapłana nazywa się matką wszystkich kapłanów.

K.S.: A pamięta Mama spotkanie z Ojcem Świętym Janem Pawłem II przy grobie księdza Jerzego? Najpierw Papież złożył na grobie biało-czerwone kwiaty, modlił się przez dłuższą chwilę, potem podszedł do Mamy i reszty rodziny…
- Ojciec Święty wziął mnie pod rękę i poprowadził od grobu księdza Jerzego do dzwonu “Jerzy”. Zapytał, ile mam lat. Gdy dowiedział się, że urodziłam się w 1920 r., powiedział: “Toż my z jednego rocznika”. Ojciec Święty był bardzo serdeczny, pobłogosławił nam i wręczył wszystkim różańce.

M.R.: W jakich intencjach modli się Pani na Różańcu?
- O nawrócenie grzeszników, o powołania zakonne i kapłańskie, za łaski otrzymane.

M.R.: A za morderców księdza Jerzego?
- Modlę się o nawrócenie grzeszników. Bóg nie chce grzesznika, czeka na nawrócenie.

M.R.: Czy było trudno przebaczyć mordercom?
- Nie, bo to nie są moje sądy. Sądy będą Boże. Nie sądźmy nikogo, sami nie będziemy sądzeni.

M.R.: W 2007 r. podpisała się Pani pod apelem do polskiego Sejmu o zagwarantowanie w Konstytucji prawnej ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Tak nauczał ksiądz Jerzy…
- Życie daje nie człowiek, żeby on śmierć zadawał. Jak Bóg daje życie, to daje też śmierć.

M.R.: Pani Marianno, co jest najważniejsze w życiu?
- Bóg. Jeżeli Bóg będzie na pierwszym miejscu, to wszystko będzie na swoim miejscu. Po przebudzeniu myśl od razu do Boga. A potem najpierw Różaniec – jedna część. I wtedy dzień trzeba rozpoczynać.

M.R.: A największe marzenie Pani? Doczekać beatyfikacji księdza Jerzego?
- To wszystko w ręku Boga.

K.S.: Wiele znaków wskazuje, że to może stać się szybko.
- To nikomu jeszcze nie wiadomo, to jest sprawa u Boga.

M.R.: Pani Marianno, modli się Pani do księdza Jerzego?
- Ja modlę się do Boga.

M.R.: Ale za przyczyną Sługi Bożego?
- Nie “dokuczam” mu, bo ludzie mają pilniejsze sprawy, a on wie, czego mi trzeba, to i sam uprosi u Boga. A tak ludzie stoją w kolejce.

M.R.: Odczuwa Pani opiekę księdza Jerzego?
- Ja odczuwam opiekę Maryi, Królowej Polski. Matka najlepiej wszystko rozumie i w rękach Maryi jest wszystko.

Dziękujemy za rozmowę.

(bibula.com)

Z materiałów CBA, do których dotarł „Wprost”, wynika, że „katarski inwestor” nie tylko nie miał pieniędzy na zakup stoczni, ale mógł w ogóle nie istnieć. Tymczasem wczoraj Paweł Graś twierdził, że “na wyraźne polecenie premiera Donalda Tuska” przetarg stoczniowy otoczony był osłoną kontrwywiadowczą.

Według analizy Biura, jedną z głównych postaci w całej sprawie był za to libański handlarz bronią Rahman Abdul El-Assir. Oto fragment przytaczanego przez tygodnik dokumentu CBA:

„Najbardziej zaskakujące wydaje się jednak ustalenie źródła pochodzenia kwoty ponad 26 mln zł wpłaconej jako wadium. Otóż, jak się okazuje, wpłaty tej dokonał z własnych pieniędzy Abdul El-Assir, który w przeszłości pośredniczył w sprzedaży broni produkowanej przez Bumar S.A. na całym świecie, i z tego tytułu wysuwa wobec tej spółki roszczenia z tytułu prowizji(…).

O tym, że wymieniony przez CBA handlarz był zamieszany w sprzedaż stoczni, jako pierwsza napisała Anita Gargas w “Gazecie Polskiej”. Tekst ten można przeczytać tutaj.

“Preferowanie inwestora katarskiego, który nie wywiązał się z zobowiązań, doprowadziło w efekcie do powstania konieczności głoszenia nowych przetargów, w których cena wywoławcza jest niższa od poprzedniej, co oznacza wymierną stratę dla Skarbu Państwa. Tym samym celowe działanie urzędników, którzy zdawali sobie sprawę z tego, że “inwestorzy katarscy”, którzy mieli rzekomo kupić majątek stoczni, nie tylko nie dysponowali potrzebnymi środkami finansowymi, ale w praktyce wręcz nie istnieli, naraziło Rzeczpospolitą Polską nie tylko na groźbę kompromitacji na arenie Unii Europejskiej, ale spowodowało uszczerbek dla budżetu państwa w wielkich rozmiarach” – stwierdziło CBA.

O kłamstwach ministra Grada, który raz twierdził, że nabywcą stoczni jest United International Trust (spółka powiązana z izraelską firmą Sapiens), a raz – że Arabowie, portal Niezalezna.pl pisał wielokrotnie.

Dzisiejsza publikacja “Wprost” rzuca nowe światło na wypowiedź rzecznika rządu Pawła Grasia, który podczas wczorajszego briefingu prasowego odniósł się do informacji na temat akcji CBA w Stoczni Gdynia. - Na wyraźne polecenie premiera Donalda Tuska i z inicjatywy ministra skarbu Aleksandra Grada, przetarg stoczniowy otoczony był osłoną kontrwywiadowczą – informował wczoraj Paweł Graś. Rzecznik rządu Tuska dodał, że wszyscy uczestnicy procedury sprzedaży majątku stoczni… byli świadomi monitorowania jego przebiegu przez służby odpowiedzialne za pilnowanie ekonomicznych interesów państwa polskiego.

(bibula.com)

Płonąca Biblia i odwrócone krzyże wrzucone do rzeki. Opis satanistycznego wybryku? Nie – w ten sposób „zwolennicy wyboru” protestowali w Berlinie przeciwko obrońcom życia.

Zwolennicy zabijania dzieci nienarodzonych ze Związku Przeciwko Religijnemu Fundamentalizmowi zakłócili pod koniec września Marsz Życia w Berlinie. Rzucili chrześcijanom pod nogi płonące Pismo Święte. Mieli też ze sobą transparenty z hasłami „Orgazm zamiast Wieczerzy Pańskiej” i „Gdyby Maryja dokonała aborcji, zostalibyście nam oszczędzeni”. Ponadto nieśli odwrócone krzyże, które po kontrmanifestacji wrzucili do rzeki Sprewy.

Przewodniczący Federalnego Związku Prawa do Życia, organizacji współuczestniczącej w Marszu, Martin Lohmann, jest zaskoczony niewielkim zainteresowaniem mediów tym wydarzeniem. Stwierdził, że brakuje mu oburzenia, jakie pojawiłoby się, gdyby chodziło o symbole żydowskie czy muzułmańskie. – Chrześcijańscy obrońcy życia darzą szacunkiem wszystkie symbole religijne – zaznaczył.

Egzemplarz Pisma Świętego podpalony przez zwolenników zabijania dzieci nienarodzonych w Berlinie.

Niemieccy proliferzy zaprezentowali 4 października zbeszczeszczoną Biblię dziennikarzom. Nie spłonęła cała, gdyż jednemu z uczestników Marszu z 26 września udało się ją ugasić. Okazało się także, że aborcjoniści wyrwali z niej wcześniej część kartek.

Lewaccy wandale zorganizowali swój protest pod hasłem walki przeciwko religijnemu fundamentalizmowi – Jesteśmy ludźmi opierającymi się na fundamencie. Jesteśmy też tolerancyjni i pokojowo nastawieni – skomentował zarzut Lohmann.

W Marszu dla Życia wzięło udział ok 1300 osób. Zwolenników zabijania było ok. 400.

To nie jedyna antychrześcijańska akcja ostatnich dni na obszarze niemieckojęzycznym. W niedzielę wierni parafii Jungholz w Austrii zauważyli, iż do śpiewników kościelnych ktoś włożył zdjęcia pornograficzne. Ponadto do czterech książeczek przyklejono gwiazdę Dawida z wpisaną w nią swastyką.

sks/Idea.de/Kath.net

(bibula.com)

Niedawne przemówienie premiera Izraela Netanyahu na forum ONZ pozwoliło na uzyskanie pewnego wglądu w żydowską mentalność, psychikę i logikę. Netenyahu, skądinąd świetny mówca, ujawnił swe ludobójcze inklinacje oraz przekonanie o wyższości Żydów  nad innymi narodami.

Zarazem jednak uważny słuchacz mógł wyczuć pewne słabe punkty w samym sercu żydowskiego nacjonalizmu. Otóż jest dość oczywiste, że dwa najważniejsze, quasireligijne mity – Shoah oraz “Ziemia Obiecana” – znalazły się na krawędzi załamania. Wydaje się, że prezydent Iranu Ahmadinejad mógł mieć rację.

Żydzi uwielbiają Shoah. To ich najlepszy i najlepiej się sprzedający produkt propagandy. Dzięki niemu mogą dokonywać masowych morderstw, zabijać cywilów, matki, dzieci, nieustannie prowadzić wojny, grabić sąsiadów – a jednocześnie utrzymywać, iż to oni sami są ofiarami!

“Pojechałem do willi w Wannsee, przedmieściu Berlina” – powiedział Netanyahu. “Tam, 20 stycznia 1942, po dobrym posiłku, najważniejsi nazistowscy funkcjonariusze spotkali się i zadecydowali, w jaki sposób eksterminować naród żydowski”.

Panie Netanyahu, jeśli interesują Pana “plany eksterminacji”, nie musi Pan jeździć aż do Berlina. Wystarczy odwiedzić Kwaterę Główną Izraelskich Sił Zbrojnych (IDF) w Tel Aviv. Tam dowódcy pokażą Panu swoje plany odnośnie Palestyńczyków. Bo nie kto inny, jak wy, “ofiary Shoah”, otaczacie Palestyńczyków drutem kolczastym, trzymacie ich w obozach koncentracyjnych bez wystarczającego zaopatrzenia w żywność i lekarstwa. To wy używacie broni masowego rażenia w najgęściej zaludnionych terenach na tej planecie. Historycy nie zgadzają się miedzy sobą, co miało oznaczać hitlerowskie “Endlosung” – ale nie ma żadnej niezgody co do oceny waszego bandyckiego postępowania i waszych zbrodni wojennych.

Netanyahu uznał za konieczne przypomnienie Shoah i nadanie mu ponownie elementów wiarygodności: “Oto kopia planów Auschwitz-Birkenau, gdzie milion Żydów zostało zamordowanych. Czy to też jest kłamstwo?”. Ciekawe, że premier Żydolandii nie mówił o 6 milionach ani nawet o 4 milionach. Ale to nie liczby są istotne, ale dwa pytania:
– Jak to możliwe, że Żydzi, którzy tak wiele wycierpieli, dopuścili się zaledwie 3 lata po wojnie gigantycznej rasistowskiej zbrodni przeciwko Palestyńczykom (Nakba 1948)?
– Dlaczego przywódcy żydowscy, tak przeczuleni na punkcie żydowskich cierpień, totalnie ignorują cierpienia zadawane przez nich milionom Palestyńczyków?

Netanyahu wypomniał Iranowi nierówność płci, dyskryminowanie mniejszości, pederastów, czy innowierców. Ale “zapomniał”, że prawa w Izraelu są bardzo podobne do irańskich. Jeśli chodzi o prawa mniejszości, Izrael jest najciemniejszym miejscem na Ziemi. Połowa ludności nie może brać udziału w ichniejszej demokracji z powodu bycia nie-Żydami. Pederaści akurat mało nas obchodzą i w ogóle życzymy im wszystkiego najgorszego, gdyż są grupą wpływajacą na społeczeństwo demoralizująco i destrukcyjnie – ale przypomnijmy, że właśnie w Izraelu niedawno miał miejsce mord na pederastach na ulicy w biały dzień.

Netanyahu stwierdził również, iż Izrael znajduje się w najściślejszej czołówce postępu technicznego i naukowego, mającego na celu ratowanie ludzkości i planety. Wydaje nam się, iż osiągi techniczno-naukowe Żydolandii należą do całkiem przeciętnych (choć co roku jakaś nagroda Nobla jest zarezerwowana dla przynajmniej jednego Żyda). Nic nam też nie wiadomo o jakimkolwiek wkładzie Izraela w ratowanie ludzkości czy planety Ziemia – przeciwnie, mamy dowody, iż jest zupełnie odwrotnie. To nie kto inny, ale Izrael jest ogniskiem niepokojów i potencjalnym zarzewiem III Wojny. To Izrael eksterminuje Palestyńczyków, to Izrael wywołał wojnę w Iraku, to Izrael dąży do wojny z Iranem.

Netanyhu uważa, iż goje powinni walczyć za Izrael i w interesie Izraela. Po udanej transformacji brytyjskiej i amerykańskiej armii w izraelskie siły szybkiego reagowania, premier Izraela oczekuje, iż również ONZ będzie odgrywać tę samą rolę.

“Izrael chce pokoju” – twierdzi Netanyahu. Tymczasem 94% jego ludności popiera dywanowe naloty bombowe na swych nieżydowskich sąsiadów.

Jednak gdy Netanyahu mówi, że “Największym niebezpieczeństwem naszych czasów jest połączenie religijnego fanatyzmu z bronią masowej zagłady” – zgadzamy się z nim na sto procent. Wypisz wymaluj – opisuje on przecież państwo Izrael, gdzie mamy zarówno talmudyzm z jego fanatyczną pogardą dla gojów, jak i broń termojądrową.

Co ciekawe, Żydzi zdają sobie sprawę, iż tereny Palestyny, które okupują od przeszło 60 lat, wcale nie są krajem ich przodków – gdyż Aszkenazyjczycy (a tych jest ogromna większość) pochodzą z Chazarii, od plemion tatarsko-mongolskich, które przeszły na judaizm. Zatem istnienie jakiejś “żydowskiej ojczyzny” na terenach Palestyny jest bezprawiem, czemu Netanyahu nieudolnie stara się zaprzeczyć. Ale jeśli Obama, Merkel czy Brown wciąż popierają istnienie rasowo ukierunkowanego państwa Izrael, nikt im nie broni wydzielić w tym celu część własnego państwa i oddać Żydom!

Chazar Netanyahu nie tylko jest człowiekiem obcym na terenie, do którego rości sobie prawo. Udowodnił on również, że obce jest mu jakiekolwiek pojecie z zakresu moralności, etyki czy najzwyklejszych odczuć charakteryzujących człowieka. Mur oddzielający Żydów od Palestyńczyków przejdzie na zawsze do historii jako pomnik “żydowskiej demokracji” i zdegenerowanego żydowskiego poczucia narodowego, pozbawionego jakichkolwiek wartości ogólnoludzkich, szowinistycznego w najgorszym stylu. Żydzi nie zdołają wymazać tych kart z książek do historii.

“Izrael potrzebuje bezpieczeństwa”. Niestety, nigdy nie będzie go miał. Państwo to zostało zrodzone w nieprawości i zbrodni, a jego polityka przekracza granice, oddzielające ludzkość od barbarzyńców. Państwo Izrael jest skazane, prędzej czy później, na zniknięcie z powierzchni Ziemi. Miejmy nadzieję, że stanie się to początkiem powrotu Żydów do cywilizacji. Oby jak najprędzej.

Marucha

(bibula.com)

Zbieram sobie zawsze rozmaite informacje, szufladkuję. Dotyczy to też spraw żydowskich. Niezwykłych spraw. Na przykład niedawno Associated Press (22 maja) podała, że Brazylia zgadza się na ekstradycję do Izraela rabina Eliora Noama Hena, który wraz ze swoimi zwolennikami „rzekomo przy pomocy noży, młotków i innych narzędzi okrutnie traktował dzieci w wieku od trzech do czterech lat”.

Rabin i jego pomocnicy bili ofiary po twarzy i przypalali im dłonie. Poszkodowanych zostało ośmioro dzieci. Chodziło o egzorcyzmy – wypędzanie demonów. Jest to dość niezwykła depesza, przemilczana w większości przez tzw. media mainstreamowe, które w tym czasie zajęte były biczowaniem Kościoła katolickiego w Irlandii za surowe traktowanie sierot. Media, które natychmiast zauważają każdy element „wstecznictwa” chrześcijańskiego, użalają się nad ofiarami egzorcyzmów podłych katolickich księży czy ewangelickich pastorów.

Zresztą podobnie dzieje się, gdy media rozpisują się o pedofilii wśród księży katolickich w USA. Zwykle przemilczają szerszy kontekst. Po pierwsze – jest to problem wynikający z permisywizmu wielu hierarchów Kościoła (tzw. lavender mafia – mafia fiołkowa, która opanowała seminaria). Po drugie – okazuje się, że ten odrażający problem, wynikający z rewolucji kulturowej lat 60., nie jest li tylko domeną Kościoła. Jest wręcz zjawiskiem proporcjonalnie porównywalnym do pedofilii wśród duchownych innych wyznań. Jeśli ktoś jest zainteresowany choćby kwestią gwałtów na dzieciach popełnionych przez rabinów, wystarczy poczytać witrynę “The Awareness Center, Jewish Coalition Against Sexual Abuse/Assault, Baltimore, Maryland: http://www.theawarenesscenter.org/“

Z innej części tej samej beczki: niedawno pisałem w „NCz!” o „narodowych judaistach”, czyli syjonistach religijnych w Izraelu. Są ostro nacjonalistyczni, bezwzględni w stosunku do Arabów. Ale istnieją też tacy w USA. Właśnie lewicowo-liberalny „Haaretz” (9 czerwca 2009 r.) opisał sprawę mieszkającego w St. Paul w stanie Minnesota rabina Mamisa Friedmana z sekty Chabad Lubawiczów, który otwarcie wezwał do antyarabskiej przemocy w formie ekstremalnej: „Jedyny sposób, aby toczyć moralną wojnę, to żydowski sposób: niszczcie ich świątynie, zabijajcie mężczyzn, kobiety i dzieci oraz bydło” („The only way to fight a moral war is the Jewish way: destroy their holy sites, kill men, women and children, and cattle”).

Jest to okrutna postawa, wynikająca z zasad starożytnej cywilizacji żydowskiej. Rabin tłumaczy: „Nie jestem wyznawcą moralności zachodniej… Żyjąc według zasad Tory, staniemy się światłem narodów, które cierpią klęski z powodu katastrofalnej moralności wynalezionej przez ludzi” („I don’t believe in Western morality… Living by Torah values will make us a light unto the nations who suffer defeat because of a disastrous morality of human invention”). Według rabina Friedmana, dopiero wtedy, gdy Izraelczycy posłuchają jego porad, staną się bezpieczni i zapanuje powszechny pokój.

Chyba dużo bardziej szokujące – choć podobne – są wyniki badań profesora Petera Schäfera opublikowane jako „Jesus in the Talmud” (Princeton University Press, Princeton and Oxford, 2007). Schäfer jest jednym z najważniejszych autorytetów w dziedzinie teologii hebrajskiej. Oto garść cytatów ze stron 10-13 dotyczących Jezusa i jego uczniów w świetle nauk rabinackich:

● „Jezus nie narodził się z dziewicy, jak twierdzili jego zwolennicy, ale był dzieckiem nieślubnym, synem dziwki i jej kochanka. Dlatego nie mógł być Mesjaszem z domu dawidowego czy też wręcz synem Boga”.

● „Występki seksualne mają miejsce, bowiem kult chrześcijański wciągał swoich członków w tajne praktyki wyuzdania i orgii”.

● A oto „związane z halachą szczegóły dotyczące procesu i egzekucji Jezusa: Jezusa nie ukrzyżowano, a raczej – według prawa żydowskiego – ukamienowano, a następnie powieszono na drzewie, wymierzając ostateczną pośmiertną karę zarezerwowaną dla najgorszych zbrodniarzy… Powodem tej egzekucji było to, że skazano go za uprawianie czarnej magii (sorcery) oraz przekonywanie ludu Izraela do czczenia złotych cielców (idiolatry)”.

● „Najdziwaczniejsza ze wszystkich historyjek o Chrystusie jest opowieść o tym, jak Jezus siedzi w piekle wraz z Tytusem i Balaamem, notorycznymi arcywrogami ludu żydowskiego… Los Jezusa jest taki, że siedzi do końca świata w gotujących się ekskrementach… Historyjka ma ironiczny przekaz: Chrystus nie tylko nie zmartwychwstał, ale cierpi wieczną karę w piekle. W związku z tym jego wyznawcy to banda głupców oszukanych przez cwanego kłamcę”.

Taki właśnie obraz Jezusa wyłania się z interpretacji Nowego Testamentu przez niektórych rabinów w starożytności. Cel był prosty: skompromitować chrześcijaństwo, zapobiec konwersji Żydów. Trudno się dziwić, przecież Prawda Jezusowa podcinała raison d’etre judaizmu. Była to po prostu antychrześcijańska propaganda, najpewniej opracowana w Babilonii przez tamtejszą diasporę. Co więcej, tradycję tę przekazywano wyznawcom judaizmu do czasów współczesnych. O paraliżującej kontakty z ludnością chrześcijańską spuściźnie religijnej judaizmu pisałem już w swojej pracy „Żydzi i Polacy 1918-1955 – współistnienie, Zagłada, komunizm.

O tym, że od małego uczono Żydów, iż Jezus był czarownikiem, a jego matka ulicznicą, o przeklinaniu symboli chrystusowych i szerzeniu nienawiści do chrześcijaństwa jako fałszywego kultu oraz o tym podobnych rzeczach zainteresowani mogą przeczytać choćby we wspomnieniach Rachmiela Frydlanda „When Being Jewish Was a Crime” (Thomas Nelson, Nashville, 1978), str. 17, 51, 54-55; Leona Weliczkera Wellsa „Shattered Faith: A Holocaust Legacy” (The University Press of Kentucky, Lexington, 1995), str. 1-10; Albina (Tobiasza) Kaca „Nowy Sącz – miasto mojej młodości” (KhokerDapas, Kraków, 1997), str. 59-60 oraz w opracowaniach: Edward Fram, „Ideals Face Reality: Jewish Law and Life in Poland, 1550-1655 (Hebrew Union College Press, Cincinnati, 1997), str. 23; Raphael Mahler, „Hasidism and the Jewish Enlightenment: Their Confrontation in Galicia and Poland in the First Half of the Nineteenth Century” (Jewish Publication Society of America, Philadelphia, 1985), str. 16-17, 307; Israel Shahak, „Jewish Religion, Jewish History: The Weight of Three Thousand Years” (Pluto Press, London and Boulder, Colorado, 1994), str. 92-93.

To wszystko byłoby normalne, gdyby nie stałe zaprzeczanie współczesnych, że coś takiego w Talmudzie stoi. A jeśli chodzi o Polskę, sprawa ta dość często wypływa w rozmaitych polemikach. Brylują tu ignorancko lewicowi intelektualiści. Na przykład David M. Crow w pracy „The Holocaust: Roots, History, and Aftermath” (Westview Press, Boulder, Colorado, 2008) na str. 371 zarzuca kłamstwo św. o. Maksymilianowi Kolbe, gdy ten opowiadał o antychrześcijańskich aspektach Talmudu, który „dyszy nienawiścią przeciw Chrystusowi i chrześcijanom”. Prof. Crow był naturalnie wykładowcą na Uniwersytecie Columbia.

Trochę bardziej subtelna jest prof. Magda Teter z Wesleyan University w pracy „Jews and Heretics in Catholic Poland: A Beleaguered Church in the Post-Reform Era” (Cambridge University Press, New York, 2006), str. 117, 119. Pisze, że „znów zgodnie ze średniowieczną retoryką antyżydowską, wielu katolickich pisarzy w Polsce twierdziło, że żydowska wrogość wobec chrześcijan ma swoje korzenie w religii żydowskiej i w Talmudzie. Polscy księża powtarzali stare zarzuty, że w swych rytuałach i modlitwach Żydzi rzucali klątwy na chrześcijaństwo” (str. 117, 119).

W tekście głównym Teter zamyka więc sprawę. W ten sposób sugeruje, że takie jawnie antyżydowskie uprzedzenie nie miało żadnych podstaw. Dopiero głęboko pogrzebawszy w przypisach, znajdziemy nonszalanckie stwierdzenie, że „te zarzuty nie były całkowicie bez pokrycia. Żydowskie modlitwy rzeczywiście zawierały pewne stwierdzenia antychrześcijańskie” (str. 219, przypis 140). „Nie całkiem bez pokrycia…”. To się nazywa “understatement of the year”.

Lepsza Teter od Crowa, ale trudno prowadzić dialog, kiedy druga strona albo nie wie, albo udaje, że nie wie, albo coś ukrywa, albo zajmuje się głównie głoszeniem apologii „swoich”. Zanim Polacy upiorą swoje antyżydowskie brudy, powinni po pierwsze – poznać je (a nie przepraszać w ciemno), a po drugie – dowiedzieć się o tym, co było po stronie żydowskiej. A o to na razie trudno.

Marek Jan Chodakiewicz

(Glos Katolicki)

Nie jestem w stanie zliczyć, iluż to mędrców poucza nas, że polski rząd nie powinien reagować na rozmaite rzucane na nas potwarze, “bo się ośmieszamy”. Niech tam piszą sobie o “polskich obozach koncentracyjnych”, niech odkrywają, że Polacy byli w sojuszu z III Rzeszą, że Beck był hitlerowskim szpionem, niech “historycy” pokroju Sockowa czy Grossa plują nam w gęby, a my udawajmy, że to deszcz pada.

W dobrym tonie jest wręcz się do opluwania dołączać, tak, żeby dać znać innym narodom, że się odróżnia na plus od ksenofobicznego i zacofanego wyznaniowo przeciętnego Polactwa – może za granicą docenią i sypną jakimś stypendium albo zaproszeniem na wykłady.

Jakie obrazy dotyczące Polaków wykreowali na użytek świata nasi wielcy twórcy narodowej kultury? Obraz polskiego ułana-debila obtłukującego szablą lufę niemieckiego czołgu (Andrzej Wajda) i obraz Polaków kręcących się beztrosko na karuzeli, kiedy tuż obok naziści mordują Żydów z getta (Czesław Miłosz).

Nie liczmy, że ktoś na świecie zada sobie za nas trud wojowania z fałszywym stereotypem, wyjaśniania, że Polacy nigdy nie szarżowali na czołgi, że to brednia hitlerowskiej propagandy, a rzekoma karuzela na placu Krasińskich wręcz nie mogła się w trakcie likwidacji getta kręcić, bo raz, że znajdowała się w polu ostrzału, a dwa, że Niemcy nigdy nie pozwoliliby Polakom zbliżyć się na odległość pozwalającą być świadkami ich zbrodni.

Świat powie: sami Polacy, ci światlejsi (światlejszych poznaje się na świecie po tym, że się odcinają i deklarują wstyd za polski antysemityzm, ciasny katolicyzm i konserwatywnego papieża) o tym mówią, a poza tym, skoro wszyscy o Polakach tak piszą i ci nigdy nie zaprotestowali, nigdy nie wytoczyli procesu, to najlepszy dowód, że to wszystko prawda.

Prominentny zawodowy Żyd z Niemiec ogłosił, że porównywanie śmierci mordowanych przez sowietów Polaków ze śmiercią mordowanych przez “nazistów” Żydów jest dla tych drugich zniewagą. Tak jak owi od dawna już pozbawieni narodowości “naziści” (by przeciętny konsument pop-kultury coraz bardziej był przekonany, że byli to Polacy) uważali za oczywiste, że Żydzi są podludźmi, tak dziś dla zawodowych Żydów jest równie oczywiste, że Żydzi są nadludźmi.

Opłakiwanie na równi z zabitym Żydem zabitego jakiegoś tam Polaka to zniewaga. (Rymuje się to z rozpoczętą właśnie przez rządową agendę Izraela akcją propagandową o światowym zasięgu, mającą przeciwdziałać zawieraniu przez Żydów małżeństw mieszanych – w końcu to skandal, gdy krew narodu wybranego miesza się z krwią ras niższych!).

Oczywiście, nie reagujmy na takie wykwity neo-norymberskiego myślenia, bo “się ośmieszamy”. Ciekawe, państwo Izrael reaguje na każdą najdrobniejszą nawet zniewagę bardzo ostro, nawet gdy idzie o kompletną bzdurę, jak artykulik o rzekomym wycinaniu przez izraelską armię narządów do przeszczepów palestyńskim trupom. I nigdy nigdzie nie słyszałem, by ktoś uznał Izrael za państwo śmieszne czy się ośmieszające.

Przed wojną mówiło się o ”żydokomunie”, dziś coraz trudniej nie zauważać antypolskiej “żydochamówy”. Hollywoodzki dupek, niejaki Roth, na okoliczność filmu Quentina Tarantino – kolejnego filmu, mającego wbrew całej historycznej prawdzie pokazać, że Żydzi bohatersko z ”nazistami” walczyli – opluł nas, bredząc w wywiadzie, że Polacy “zawiedli” Żydów, bo powinni ich byli bronić.

Trudno się nawet na idiotę oburzać, warto przyjrzeć się jego osobie, bo to przypadek bardzo typowy skutkowi połączenia szowinizmu z wychowaniem w amerykańskiej pop-kulturze.

Zarzut, że Polacy mogli i powinni zrobić więcej, obronić Żydów albo przynajmniej gdzieś ich wszystkich ukryć, jest nam powszechnie stawiany przez ludzi, którzy w życiu nie przeżyli większej tragedii niż oblanie czerwonym winem najlepszego garnituru.

Ludzie, którzy wychowali się w kraju bezpiecznym i dostatnim, wojnę znają z komiksów, grozy okupacji sowieckiej i hitlerowskiej nie potrafią sobie wyobrazić w najgorszych snach, doskonale wiedzą, że Polacy powinni się byli wykazać w obronie Żydów większym heroizmem, i nie wstydzą się tego głośno mówić. Ku uciesze innych, podobnych im mędrców.

Co by amerykański gwiazdor powiedział o judenratach? O żydowskiej policji zapędzającej braci do transportów nach Auschwitz? O zachowaniu ludności żydowskiej wobec eksterminowanych Polaków na wschodnich kresach Polski, gdy, przed agresją Hitlera, Żydzi czuli się tam bezpieczni i do głowy im nie przychodziło, że mogą wkrótce podzielić los wywożonych sąsiadów?

Nic nie powie, bo, po pierwsze, nic o tym nie wie, a po drugie, jego publiczność też nic o tym nie wie, bo niby skąd. Na tej wspólnej ignorancji stare zło odrasta jak na drożdżach.

Rafał A. Ziemkiewicz

(bibula.com)

Media “polskie” lub polskojęzyczne utrwaliły ciekawą tradycję oświecania Polaków poprzez ich gnojenie. Tradycja ta wyrasta z okresu w którym osoby pochodzenia żydowskiego stały się “popami”- czyli etatowo pełniącymi obowiązki Polaków…Trudno zatem dziwić się niechęci żurnalistów do lustracji. Naukowe klany, prawnicze, lekarskie, medialne, aktorskie, polityczne. Sztucznie hodowane elity pod nadzorem Wielkiego Brata:

“Związany z Jerzym Giedroyciem Instytut Literacki w Paryżu był jak najdalszy od antyżydowskości. Tym wymowniejsza była w tej sytuacji nader szokująca informacja zawarta w wydanej przez ten Instytut w 1967 książce Georga Fleminga “Polska mało znana”:

W okresie stalinowskim na przeszło 100 dzienników, tygodników i miesięczników, wychodzących w samej tylko Warszawie, było tylko dwóch naczelnych nie-Żydów

W okresie stalinowskim na przeszło 100 dzienników, tygodników i miesięczników, wychodzących w samej tylko Warszawie, było tylko dwóch naczelnych nie-Żydów.

(…) Roman Chaim Werfel, czołowy ideolog okresu stalinowskiego w Polsce, syn rabina, który później zateizował się i został bankierem był między innymi redaktorem naczelnym KC PPR Głos Ludu (od grudnia 1944 do września 1945 i od września 1946 do października 1947) i redaktorem naczelnym teoretycznego organu KC PZPR Nowe Drogi od stycznia 1952 do marca 1954 i od lipca 1956 do 30 listopada 1958 r. Od marca 1954 do maja 1956 Werfel był redaktorem naczelnym organu KC PZPR Trybuna Ludu. Nowe Drogi były konsekwentnie w rękach żydowskich towarzyszy. Przed Werflem ich redaktorem naczelnym w latach 1947- 1952 był Franciszek Fiedler (Efroim Truskier), po Werflu od 1959 Stefan Wierbłowski, znany z fanatycznego protegowania swych żydowskich rodaków.

Redaktorem naczelnym Trybuny Ludu był przez szesnaście lat (1948- 1954) i (1957- 1967) Leon Kasman. Tenże Kasman był w 1945 redaktorem naczelnym organu KC PPR Trybuna Wolności. Po nim funkcję redaktora naczelnego tego organu (w latach 1945- 1947) przejął Franciszek Fiedler. Później redaktorem naczelnym Trybuny Wolności (w latach 1947- 1948 i ponownie od 1954) był Józef Kowalczyk (poprzednie nazwisko Schneider vel Rotenberg). Redaktorem naczelnym centralnego organu partii komunistycznej Głos Ludu był od września 1945 Ostap Dłuski (Adolf Langer). Jego zastępcą w Głosie Ludu od 1946 był Józef Kowalczyk.

Później naczelnym Głosu Ludu w latach 1947- 1948 był Juliusz Burgin, syn Mojżesza, poprzednio naczelnik wydziału w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego. Wiktor Borowski (poprzednio Aron Berman) był redaktorem naczelnym Życia Warszawy (1944- 1951), a od 15 kwietnia 1951 do 19 grudnia 1967 zastępcą naczelnego Trybuny Ludu, Leona Kasmana.

Innym zastępcą redaktora naczelnego Trybuny Ludu w latach 1957- 1959 był Jerzy Baumritter.

Wcześniej, w roku 1948, zastępcą redaktora naczelnego Trybuny Ludu został stary agent sowiecki Stefan Arski (Artur Salman).

Przedstawicielem KC PPR w redakcji organu Biura Informacyjnego Partii Komunistycznych i Robotniczych- pisma O trwały pokój i demokrację ludową był Juliusz (Eliasz) Finkelsztajn, od 1949 pierwszy redaktor naczelny Życia Partii. Jerzy (Benjamin) Borejsza (Goldberg) był w latach 1944- 1945 redaktorem naczelnym Rzeczpospolitej, a w latach 1947- 1950- Odrodzenia.

Bolesław Gebert (ojciec Dawida Warszawskiego) był w latach 1950- 1960 naczelnym redaktorem organu skrajnie serwilistycznych związków zawodowych Głos Pracy. Dodajmy, że ten sam Gebert był przez wiele lat wypróbowanym agenturalnym działaczem komunistycznym w USA.

Zastępcą B. Geberta jako redaktora naczelnego Głosu Pracy był w okresie od 1 stycznia 1951 do 11 marca 1965 Ozjasz Szechter, ojciec Adama Michnika.

Paweł Hoffman, syn Izaaka, był od kwietnia 1945 do 1948 redaktorem naczelnym Rzeczpospolitej, od grudnia 1948 do marca 1950 naczelnym redaktorem czasopisma marksistowskich fanatyków Kuźnica, a w latach 1950 i 1954- 1956 naczelnym redaktorem Nowej Kultury.

Adam Ważyk (Wagman) był naczelnym redaktorem Twórczości (1950-1954). Adam Schaff był w latach 1946- 1951 redaktorem naczelnym głównego pisma filozoficznego Myśl Współczesna, a od 1951 do 1956 redaktorem naczelnym Myśli Filozoficznej.

Rafał Praga – naczelnym redaktorem Expressu Wieczornego, Benedykt (Bencjon) Hirszowicz, podpułkownik WP, redaktorem naczelnym Życia Gospodarczego. Zastępca redaktora naczelnego Rzeczpospolitej w latach 1944- 1948 była Edda Werfel. Zastępcą redaktora naczelnego Sztandaru Młodych była siostra samego Światły- Walczakowa.

Redaktorem naczelnym Szachów (od 1950 do 31 marca 1990) był Władysław Litmanowicz (Abram Wolf Litmanowicz), jeden z najbezwzględniejszych sędziów wojskowych doby stalinizmu. [1] Redaktorem naczelnym Problemów był w latach 1948- 1968 Józef Hurwic. Redaktorem naczelnym Świata był Stefan Arski.

(…)Nawet na czele czasopism rolniczych stawiano osoby pochodzenia żydowskiego, przedtem niemające nic wspólnego z rolnictwem. Na przykład naczelnym redaktorem chłopskiego tygodnika Gromada od 2 lutego 1949 do 30 marca 1952 była Maria Kamińska (Eiger), poprzednio organizatorka i dyrektor Departamentu Szkolenia Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Z kolei zastępcą redaktora naczelnego gazety Rolnik Polski, a od 1949 do 1971 redaktorem naczelnym tej gazety (od 1952 pod nazwą Gromada Rolnik Polski) była Irena Grosz ( z domu Sznajberg, żona Wiktora Grosza (Izaaka Medresa).”

Za: J.R.Nowak, Nowe kłamstwa Grossa, Warszawa 2006, s. 210- 214.

Nowak przytacza anegdotę…Bratkowskiego:

“Udział Żydów w elicie reżimu był tak duży, tak ostentacyjny, jakby chciano ostatecznie reżim z nimi utożsamić. Nie tylko we władzach partii i nie tylko w aparacie represji. Kiedy moja młoda wtedy przyjaciółka, dziennikarka radiowa, w roku 1955 weszła na posiedzenie kolegium krakowskiego radia, kilkanaście osób zaczęło ze śmiechem bić brawo; piękna dziewczyna, myślała, że to dla jej urody; zażenowana, spytała, skąd te brawa; usłyszała, że zebrani postanowili bić brawo, kiedy pierwszy goj wejdzie na salę.”

[1] Władysław Litmanowicz (Abram Wolf Litmanowicz), podoficer Armii Czerwonej, później oficer Ludowego Wojska Polskiego. W latach powojennych uczestniczył jako sędzia w procesach stalinowskich:

• sędzia w procesach: Tadeusza Klukowskiego i Jerzego Kurzępy, skazanych na karę śmierci 1 X 1952r. w Warszawie z art.86 KKWP,
• sędzia w procesie Karola Mrowca skazanego na karę śmierci 30 VI 1949 w Krakowie na podstawie Dekretu z dnia 13 czerwca 1946r.,
• sędzia w procesie Edmunda Bukowskiego skazanego na karę śmierci 14 XI 1949r. w Warszawie na podstawie Dekretu z dnia 13 czerwca 1946r.,
• sędzia w procesie Stefana Budzińskiego skazanego na karę śmierci 23 XII 1949r. w Warszawie na podstawie Dekretu z dnia 13 czerwca 1946r.,
• sędzia w procesie Władysława Kuligowskiego skazanego na karę śmierci 10 III 1950r. Warszawie na podstawie Dekretu z dn. 31 sierpnia 1944r.,
• sędzia w procesie Antoniego Błaszczyńskiego skazanego na karę śmierci 16 II 1951r. w Warszawie na podstawie Dekretu z dnia 13 czerwca 1946r.,
• sędzia w procesie Bolesława Wasiutyńskiego skazanego na karę śmierci 16 II 1951r. w Warszawie na podstawie Dekretu z dnia 13 czerwca 1946r.,
• sędzia w procesie Wincentego Morawskiego skazanego na karę śmierci 27 II 1951r. w Warszawie na podstawie Dekretu z dnia 13 czerwca 1946r.,
• sędzia w procesie Władysława Śliwińskiego skazanego na karę śmierci 14 II 1951r. w Warszawie na podstawie Dekretu z dn. 31 sierpnia 1944r.,
• sędzia w procesie Jana Bielskiego skazanego na karę śmierci 30 XI 1951r. w Warszawie na podstawie Dekretu z dnia 13 czerwca 1946r.,
• sędzia w procesie Stanisława Wilka skazanego na karę śmierci 25 IX 1952r. w Warszawie z art.225 par.1 KK.

Źródło: wikipedia

(iskry.pl)

Dziadkowie mojego znajomego nawrócili się na religię katolicką z judaizmu, ale następne pokolenia tej rodziny nadal wyglądały na Żydów. Można zapytać, na czym polegał wygląd żydowski w Polsce. Żydzi w Polsce mieli mieszany program genetyczny począwszy od Semitów, Turkmenów, Niemców nadreńskich i skończywszy na miejscowych Słowianach. Różnorodność pochodzenia Żydów ułatwiał fakt, że według praw rabinackich Żydówka nie mogła urodzić nie-Żyda, wszystko jedno, kim był faktyczny ojciec.

Mój znajomy Julek wielokrotnie przeżywał skutki swego wyglądu. W Nowym Jorku Żydzi zwykle uważali go za Żyda i kiedy okazywało się, że Żydem nie jest byli dla niego bardzo nieprzyjemni. Jeden z radykalnych Żydów nowojorskich słyszał opowieść o przygodach wojennych Julka i z początku zainteresował się z przyjaźnie, ale kiedy zorientował się, że Julek mimo swego wyglądu wcale nie jest Żydem powiedział „szkoda, że Niemcy nie wykończyli cię”.

W czasie wojny, na ulicy w Krakowie zatrzymał Julka agent gestapo wyglądający na Żyda i powiedział „aresztuję cię, jesteś Żydem”, na o Julek odpowiedział, że Żydem nie jest”. Wówczas agent gestapo kazał Julkowi wejść do bramy i sprawdził, że faktycznie Julek nie był obrzezany, więc zostawił go w spokoju. Na odchodne Julek powiedział agentowi gestapo: „Ty sam wyglądasz na Żyda”, na co dostał odpowiedź „ja mam prawo, ponieważ pracuję dla gestapo”. W samej Warszawie było kilka tysięcy Żydów-agentów gestapo. Natomiast po żydowskiej tragedii wojennej, Żydzi w USA przestali być jedynymi ludźmi obrzezanymi na tym terenie, ponieważ po prostu lekarze Żydzi doprowadzili do powszechnego obrzezania niemowląt tak, że prawie wszyscy dzisiejsi Amerykanie są obrzezani.

Po wejściu wojsk sowieckich do Polski w dniu trzeciego maja studenci demonstrowali na ulicach i byli masowo aresztowani. Wśród demonstrantów był Julek i wraz z nimi został aresztowany. Jak przyszła kolej na niego żeby stanąć przed śledczym komunistycznym szukającym wywrotowców, spojrzał on w oczy temu dygnitarzowi i zauważył że ma przed sobą Żyda. Śledczy ten zmierzył Julka od stóp do głów i powiedział do niego: „Wnoś się stąd, ty tu nie należysz”. Tym razem żydowski wygląd Julka spowodował zwolnienie go.

Stefan Karboński, były szef władz cywilnych podziemnego państwa polskiego pod okupacją niemiecką pisał, że w czasie pierwszych dziesięciu lat Polski Ludowej w Polsce rządzili Żydzi począwszy od lat terroru Jakuba Bermana. W tym okresie naturalnie oprawcy żydowscy wyżywali się na Polakach i w wielu wypadkach traktowali ich nieludzko. Opowiadał mi właśnie o takich przeżyciach mój dobry znajomy, pułkownik Skalski, dowódca pułku lotniczego w Anglii, słynny as lotnictwa w czasie wojny, którego od śmierci w więzieniu za czasów terroru Bermana uratowała interwencja królowej Anglii.

Niestety obecnie pogarda i okrucieństwo, z jakim Żydzi obecnie traktują Arabów w Palestynie przypomina traktowanie Żydów przez Niemców w czasie wojny. Protestował przeciwko temu stanowi rzeczy były prezydent USA, Jimmy Carter w książce, w której nawoływał do skończenia reżimu „apartheid” w wersji żydowskiej na terenie Palestyny.

Znane mi są szczegóły wojennej tragedii Żydów, głodzonych i traktowanych nieludzko w gettach oraz mordowanych masowo i bezlitośnie przez Niemców, których ofiary żydowskie w dużym procencie to małe dzieci, nie mówiąc o kobietach i starcach. Jako więzień polityczny byłem przez blisko pięć lat w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen pod Berlinem i brałem udział z końcem wojny w marszu śmierci, podczas którego z 38,000 więźniów, Niemcy zabili około 6,000. Zastanawiałem się, dlaczego to się stało i doszedłem do przekonania, że uzasadnienie Niemców było „zapobiegawcze”. Po prostu wobec zbliżającej się klęski Niemiec rząd niemiecki nie chciał, żeby więźniowie byli ciężarem dla ludności niemieckiej.

Naturalnie, nastroje Hitlera były zmienne. W czasie, kiedy w 1940 roku przeżywał on euforię z powodu zwycięstwa nad Francją, kazał Eichmann’owi przygotować czteroletni program deportacji Żydów za pomocą statków floty francuskiej i brytyjskiej po zbliżającej się kapitulacji Francji i Anglii. Naturalnie Hitler jak zwykle przeliczył się, ale dał dowód, że w 1940 roku nie planował ludobójstwa wszystkich Żydów w zasięgu jego władzy. Natomiast, kiedy z końcem 1941 roku przegrał kluczową bitwę o Moskwą i zrozumiał, że może przegrać wojnę, wówczas w styczniu 1942 ogłosił plan ludobójstwa Żydów, jako „plan zapobiegawczy” przeciwko inwazji „Żydów wschodnich” na pobite Niemcy.

Nieraz dyskutowałem na ten temat z Julkiem i zgadzaliśmy się, co do tej logiki tragedii żydowskiej. Naturalnie cierpienia wojenne Polaków były bliskie naszych serc i zdawaliśmy sobie sprawę, że Niemcy bez porównania więcej tortur stosowali na Polakach niż na Żydach z powodu dużo bardziej kłopotliwego dla władz okupacyjnych polskiego ruchu oporu, bez porównania większego niż był żydowski ruch oporu. W czasie wojny Żyd czy Cygan mógł łatwiej życie stracić niż Polak, ale Polacy cierpieli więcej tortur i okrutnych przesłuchań niż spotykało to Żydów i Cyganów. Policja żydowska w gettach często była dominowana przez syjonistów, dla których jeżeli Żyd zabił Żyda, to człowiek ten popełniał mniejsze wykroczenie niż Żyd, który przestał być Żydem i nawrócił się na wiarę katolicką.

Niestety wielu Żydów pomagało Sowietom mordować Polaków w latach sowieckiej okupacji Polski począwszy od 1939 roku. Trzeba opamiętać, że do chwili ataku Niemców na Związek Sowiecki, Sowieci wymordowali więcej obywateli polskich niż Niemcy. Ten fakt sam mówi za siebie. Doświadczenia późniejszego generała Skalskiego były bez porównania bardziej dramatyczne niż przygody Julka, Polaka z twarzą Żyda, ale trzeba pamiętać, że Polacy Chrześcijanie żydowskiego pochodzenia należeli do najbardziej tragicznych ofiar więzionych i mordowanych przez Niemców w gettach.

Iwo Cyprian Pogonowski

(bibula.com)

Dziś niemiecki Sąd w Greifswaldzie uznał, że antypolskie plakaty NPD z hasłem „Stop polskiej inwazji”, oraz wcześniejsze nienawiązujące wprost do Polaków, z hasłem “Zamknąć granice przed kryminalistami”, są całkowicie legalne.

Co więcej, nakazał starostwu Uecker Randow, które je zarekwirowało, oddać NPD antypolskie plakaty i zezwolić na ich wieszanie na ulicach nadgranicznych miejscowości.

W Niemczech trwa kampania wyborcza do Bundestagu, a plakaty NPD są częścią kampanii wyborczej, tej narodowosocjalistycznej niemieckiej partii. Plakaty zostały rozwieszone w dniu 1 września, w 70 rocznicę wybuchu II wojny światowej, w przygranicznym miasteczku Löcknitz, wchodzącym w skład starostwa powiatowego Uecker Randow. Data rozwieszania miała wzmocnić prowokację, a ponadto zrobiono to w Löcknitz, gdzie już około 10% mieszkańców miasteczka to Polacy, co dodatkowo miało wzmocnić siłę przekazu.

Obecnie w powiecie Uecker-Randow mieszka już ponad 1000 Polaków, a w samym niemieckim 3 tysięcznym miasteczku Löcknitz prawie 300. Polacy mieszkają w Niemczech, ale pracują z reguły w Polsce. W landach wschodnich nie ma pracy, a dojazd np. z Löcknitz do centrum Szczecina zabiera tyle samo czasu, co dojazd z Prawobrzeża Szczecina, do jego centralnej części położonej na Lewobrzeżu.

Wielu Niemcom nie podoba się ta wywołana głównie czynnikami ekonomicznymi reslawizacja niemieckich landów i dlatego silne poparcie społeczne ma tu neonazistowska NPD. Głośno było w Polsce, jak kilka miesięcy temu kilkunastu polskim rodzinom mieszkających w Löcknitz zniszczono samochody, a nawet grożono. Teraz NPD rozpoczęła kolejną antypolską akcję, tym razem plakatową.

Działania NPD oburzyły nie tylko Polaków mieszkających w Niemczech, ale również dużą część niemieckiej lokalnej społeczności i opinii publicznej. Dlatego, władze starostwa Uecker-Randow, postanowiły zdjąć antypolskie plakaty i je zarekwirować. W dniu 4 września starostwo powiatu nakazało NPD zdjąć ok. 50 plakatów na koszt partii. Nie spodobało się to politykom oraz sympatykom NPD, której władze zaskarży decyzję starostwa Uecker-Randow do sądu w Greifswaldzie wskazując, że zdjęcie i zarekwirowanie plakatów nie miało żadnych podstaw prawnych, a ponadto naruszało konstytucyjne prawo wolności słowa.

Sąd w Greifswaldzie przyznał rację NPD  stwierdzając, że nakaz zdjęcia plakatów jakie wydał starosta powiatu Uecker Randow łamał konstytucyjne prawo wolności słowa zapisane w art. 5 Konstytucji Niemiec, co oznacza, że starostwo ma zwrócić plakaty NPD, a NPD ma prawo powiesić plakaty na nowo.  Taka oto jest demokracja niemiecka i polsko-niemieckie pojednanie. Czy to tylko sympatyk NPD zasiadał przypadkowo w składzie Sądu w  Greifswaldzie, czy może orzeczenie, jakby nie patrzeć sądu niemieckiego, to jednak zielone światło dla działalności NPD od niemieckiego systemu sądowego?

(iamthewitness.com)

(bibula.com)

Premier Tusk dzisiejsze uroczystości zorganizował tak jak hucpę na Wawelu w dniu 4 czerwca br., czyli według zasady “dla ludu, bez ludu”. Zasadę tę stosowali władcy w XVIII w., gdy w większości krajów europejskich (poza Polską) panował tzw. absolutyzm oświecony. Poniżej informacje rozesłane przez stronę Hussar.

Westerplatte AD 2009

1 września 2009 Westerplatte niedostępne dla społeczności polskiej. Powodem jest zapewnienie “bezpieczeństwa” przywódcom Niemiec i Rosji, a więc państw, które napadły Polskę w 1939 roku.

Władze nie zaprosiły żadnego z 5 żyjących obrońców Westerplatte

Władze nie zaprosiły żadnego z 5 żyjących obrońców Westerplatte. Po usilnych staraniach Kielczan i władz lokalnych udało się 2 osób “załatwić” przepustkę specjalną dla kpt. Ignacego Skowrona – kawalera VM i jego opiekuna. Ważniejsi okazali się politycy polscy i zagraniczni.

1 września nie odbędzie się też po raz pierwszy od 60 lat msza św. w intencji poległych na pobliskim cmentarzyku poległych na W-platte. Również że względów “bezpieczeństwa”? Czyjego? Putina? Merkel?

Chyba żaden komentarz nie jest tu potrzebny.

Dziękuję Andrzejowi “Liberatorowi” za podesłanie tej informacji…

Bartek Siedlar

(Nasz Dziennik)

“Wszyscy jesteśmy żołnierzami” – takie słowa usłyszeli Polacy w piątek, 1 września 1939 r., o godzinie 6.30 z Polskiego Radia. Nikt nie przypuszczał wówczas, jak były one prorocze. Zaczynała się wojna totalna, angażująca “wszystkie siły żywe i materialne społeczeństwa”. Żołnierzami Rzeczypospolitej byli zarówno rodak w mundurze Wojska Polskiego, jak i ten, który ginął 1 września pod gruzami własnego domu w Wieluniu, Garwolinie, Sulejowie czy w Warszawie. Także ten, którego agresorzy postawią później pod ścianą na ulicy w Bydgoszczy i w Warszawie, nad świeżo wykopanym dołem w Piaśnicy, w Katyniu, niemal w każdym polskim lesie, i nie tylko polskim. Także ten, którego pognają na Sybir, bo przecież z takich jak on był później żołnierz pod Monte Cassino.
Na naszej mapie widać gołym okiem dysproporcję sił i trudne położenie Rzeczypospolitej graniczącej z obydwoma agresorami: Rzeszą Niemiecką i ze Związkiem Sowieckim – sygnatariuszami tajnego paktu Ribbentrop – Mołotow z 23 sierpnia 1939 roku – na pozbawionej naturalnych przeszkód Nizinie Europejskiej, na odcinku o łącznej długości 3324 kilometrów. Niech nikt więcej nie szydzi ze skuteczności polskiej obrony we wrześniu 1939 roku. Francja z linią Maginota i z brytyjskim korpusem ekspedycyjnym broniła się przed napaścią niemiecką przez taki sam czas!
Nikt nie potrafi powiedzieć, kiedy Polacy wyszli ze stanu wojny. Pierwsza narzucająca się odpowiedź to 8 maja 1945 r., kiedy Niemcy kapitulowały w Berlinie przed naszymi aliantami. Ale przecież dowódca podziemnego wojska gen. bryg. Leopold Okulicki wypowiedział pamiętne słowa przyjęte za swoje przez tysiące naszych rodaków opierających się nowej okupacji: “Polska, według rosyjskiej recepty, nie jest tą Polską, o którą bijemy się szósty rok z Niemcami, dla której popłynęło morze krwi polskiej (…). Obecne zwycięstwo sowieckie nie kończy wojny (…). Wojna ta skończyć się może jedynie zwycięstwem słusznej Sprawy”. Nigdy nie przestaniemy zadawać pytania, czy Polska naszych dni jest zwycięstwem słusznej Sprawy…
Wrzesień 1939 r. jest dla Polaków czasem niewysłowionych tragedii, po których pozostała niezabliźniona trauma karmiona dziś doniesieniami o upokarzających nas kłamstwach wyciąganych z archiwum propagandy jednego z agresorów. Wrzesień “to dziś, tylko cokolwiek dalej”, więc z wielką uwagą wysłuchamy tego, co mają nam do powiedzenia pani Merkel i pan Putin, każde ich słowo będzie ważne, bo chcielibyśmy już tę wojnę zakończyć. Najważniejsze są jednak pamięć i modlitwa, a to zależy wyłącznie od nas. Od każdego z nas.
Piotr Szubarczyk, IPN Gdańsk

(fronda.pl)

1 września Tusk nie przypomni Putinowi o roli ZSRR w II wojnie światowej.

- Dla nas ta wizyta jest ważna, bo po raz pierwszy od wielu lat pan premier złoży wizytę w Polsce. To dowód na to, że polityka ocieplania relacji przynosi skutki ? powiedział szef gabinetu politycznego Donalda Tuska Sławomir Nowak. – Ta wizyta jest podwójnie symboliczna, bo Putin będzie uczestniczył 1 września w obchodach rocznicy wybuchu II wojny światowej na Westerplatte. To tu zaczął się koszmar, w którym również Rosjanie ponieśli dużą ofiarę ? dodał polityk Platformy Obywatelskiej.

Premier Federacji Rosyjskiej porozmawia w cztery oczy z Donaldem Tuskiem. Putin weźmie po południu także udział w uroczystościach na Westerplatte. Nowak twierdzi, iż politycy nie będą rozmawiać na temat napaści ZSRR na Polskę 17 września 1939 roku. ? Jest całe mnóstwo innych tematów, takich jak mały ruch graniczny czy to, co nam się wreszcie po tylu latach udało, czyli przywrócenie ruchu w Zatoce Pilawskiej, nowy kontrakt gazowy ? powiedział poseł.

Fronda.pl/RZ

(Nasz Dziennik)

- Czas przystąpić do działań. To, że w świecie coraz częściej dochodzi do głosu antypolonizm i że również w kraju mamy bardzo silne enklawy antypolonizmu (podejrzewam, że wspierane przez różne obce służby), to wszystko powinno nas skłonić do organizowania się w obronie polskości i dziedzictwa narodowego. To stoi za inicjatywą utworzenia Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków – mówił w minioną sobotę na antenie Radia Maryja prof. Jerzy Robert Nowak. Komitet ma być organem niezależnym.
Jak informuje prof. Jerzy Robert Nowak, 1 września ukonstytuuje się ostateczny skład Komitetu. Będzie go tworzyć grupa blisko dwustu osób, w tym ponad pięćdziesięciu profesorów, dwudziestu duchownych, blisko 40 osób z Polonii, sześciu redaktorów naczelnych czasopism, kilku reżyserów filmowych.

Wśród reprezentantów Polonii znajdą się m.in. prof. Iwo Cyprian Pogonowski, autor szeregu książek przedstawiających m.in. prawdę o deformacjach stosunków polsko-żydowskich, Zofia Korbońska – zasłużona działaczka państwa podziemnego, wdowa po Stefanie Korbońskim, delegacie rządu na kraj w czasie wojny, prof. Jerzy Czartoryski – prezes Kongresu Polonii Kanadyjskiej, oraz prezes Unii Stowarzyszeń i Organizacji Polskich w Ameryce Łacińskiej (USOPAŁ) Jan Kobylański. W skład Komitetu wejdą też: prezes Klubu Patriotycznego w Nowym Jorku Henryk Pawelec, prezesi Polonii australijskiej i ks. Waldemar Chrostowski, konsultor Rady Episkopatu Polski ds. Dialogu Religijnego.
Skład Komitetu uświetni grono naukowców, w tym m.in. prof. Andrzej Nowak – redaktor naczelny “Arcanów”, prof. Jan Żaryn z IPN, ks. bp Albin Małysiak odznaczony orderem “Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. W pracach tego gremium wezmą również udział osoby zajmujące się badaniem problematyki polsko-ukraińskiej, w tym Ewa Siemaszko czy szef Ruchu Kresowego prof. Jan Niewiński. Akces do Komitetu zgłosili również: reżyser Alina Czerniakowska, aktor Janusz Zakrzeński, słynny fotograf Adam Bujak oraz córka zamordowanego gen. “Nila”, Maria Fieldorf-Czarska, i liczna grupa duchownych, w tym ks. prof. Edward Iwo Zieliński – autor “Historii papiestwa”, ks. Roman Dzwonkowski – autor książek o prześladowaniu Kościoła w Związku Sowieckim, i ks. prof. Jan Śledzianowski – duszpasterz rodzin.
Profesor Nowak poinformował, że Komitet wesprą także politycy: senator Dorota Arciszewska-Mielewczyk, prezes Powiernictwa Polskiego, senator Czesław Ryszka, posłowie Gabriela Masłowska i Zbigniew Girzyński, a także byli parlamentarzyści: Jan Łopuszański i Gabriel Janowski.
Komitet, który ma być organem niezależnym, powstanie z inicjatywy Ruchu Przełomu Narodowego, jego siedzibą ma być warszawski lokal RPN. Pierwsze spotkanie Komitetu na temat jego celów i metod działania odbędzie się już 19 września br. W planach jest też powołanie zespołu usługowego, wspierającego Komitet, tworzonego głównie z osób mieszkających lub pracujących w Warszawie. – Chodzi tu o szybkość podejmowanych działań – przekonuje Nowak.
Metodyka działań Komitetu będzie polegała na gromadzeniu informacji o różnego rodzaju inicjatywach antypolskich i propolskich podejmowanych w kraju i za granicą. Na ich podstawie będą formułowane projekty i wnioski, które zostaną przedłożone parlamentowi oraz kancelarii premiera i prezydenta oraz przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego Jerzemu Buzkowi.
- Pragniemy, by Komitet był czymś niezależnym, wielostronnym, ale i dynamicznym. Celem Komitetu jest odkłamywanie bezczelnej antypolskiej agitacji oraz promowanie polskich tematów: książek czy filmów. Dlatego zależy nam, by w skład Komitetu wchodzili ludzie dobrze przygotowani merytorycznie. Nie będziemy brać tchórzy, choćby byli profesorami – podkreśla prof. Jerzy R. Nowak. – To szlachetna inicjatywa społeczna, którą trzeba było podjąć, gdyż brak jest jakichkolwiek inicjatyw rządowych, by odpierać bezczelne ataki na Polskę i Polaków, by domagać się poszanowania polskiej racji stanu – deklaruje senator Arciszewska-Mielewczyk.
Komitet kładzie szczególny nacisk na współpracę z Polonią, przede wszystkim w takich sprawach, jak monitorowanie kłamstw antypolskich i przygotowywanie na nie szybkiej odpowiedzi, podejmowanie zagadnień przemilczanych, choćby sytuacji polskiej mniejszości w Niemczech, czy tematu 111 tys. ofiar zamordowanych w ZSRS w ramach tzw. wielkiej czystki etnicznej przed wybuchem II wojny światowej.
Anna Ambroziak

(Nasz Dziennik)

Jednym w ważniejszych epizodów Bitwy Warszawskiej 1920 roku był atak I Batalionu 28. Pułku Strzelców Kaniowskich porucznika Stefana Pogonowskiego na pozycje sowieckie pod Wólką Radzymińską w nocy z 14 na 15 sierpnia. Dowódca jego dywizji generał Lucjan Żeligowski stwierdził, że atak Pogonowskiego był punktem zwrotnym Bitwy Warszawskiej, a co za tym idzie – całej wojny polsko-bolszewickiej.

Stefan Pogonowski urodził się 12 lutego 1895 r. w majątku Domaniewie w ziemi łęczyckiej. Wkrótce jednak rodzina Pogonowskich przeniosła się do Łodzi. Tu przyszły bohater wojny polsko-bolszewickiej spędził dzieciństwo i lata szkolne. Po ukończeniu Gimnazjum im. Michała Witanowskiego Pogonowski wybrał karierę wojskową. W 1914 r. wstąpił do szkoły junkierskiej w Wilnie. Ukończył ją z trzecią lokatą 31 stycznia 1915 r. i został mianowany chorążym. Został skierowany na front rosyjsko-austriacki w okolicach Jasła i Gorlic do 177. izboskiego pułku i tam został dowódcą kompanii. Chrzest bojowy przeszedł w bitwie nad Lubaczówką, gdzie został ranny szrapnelem w nogę. Rana na szczęście nie okazała się groźna.
W czerwcu 1916 r. został mianowany podporucznikiem. Walczył z Niemcami pod Mołodecznem, nad Wilejką, nad rzeką Szpiagawicą, pod Postawami i Rygą.
Po wybuchu rewolucji bolszewickiej w Rosji udał się do Mińska, gdzie jako szeregowiec wstąpił do I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbór-Muśnickiego. Objął dowództwo plutonu, w którym służyło 30 oficerów. Stoczył wiele potyczek z bolszewikami. Po tym, jak I Korpus został zmuszony złożyć broń przed Niemcami, Stefan Pogonowski już jako doświadczony żołnierz wstąpił do 4. Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego, która formowała się w Odessie. Z dywizją Żeligowskiego Pogonowski powrócił do Polski. Wziął udział w walkach z Ukraińcami. Dywizja, w której służył, wyparła wojska ukraińskie aż za rzekę Zbrucz.
W lipcu 1919 r. przeszedł do 28. Pułku Strzelców Kaniowskich, który wszedł w skład 10. Dywizji Piechoty. Porucznik Stefan Pogonowski objął dowództwo I Batalionu. We wrześniu 1919 r. jego pułk został skierowany na Wileńszczyznę.
Od maja następnego roku pułk walczył z bolszewikami, opóźniając marsz bolszewicki na Warszawę. W jednym z listów do rodziny w Łodzi Pogonowski pisał: “Obecnie odpieramy ataki. Przed trzema godzinami moja wiara odparła nacisk bolszewików. Wszyscy się dobrze spisują, walczą, narażając życie. Wielu zabitych. Niebezpieczeństwo stale grozi, lecz to głupstwo. (…) Od mych rozkazów dużo zależy, bywają zaś często krytyczne chwile. Nie o niebezpieczeństwo tu chodzi, lecz o ratowanie sytuacji. Sześć lat już – nerwy poszarpane, lecz nerwy się trzyma na uwięzi. Obowiązek, wiara”.
Przez Grodno, Białystok, Ostrów Mazowiecką 28. Pułk Strzelców Kaniowskich dotarł do Jabłonny. Przed rozpoczęciem Bitwy Warszawskiej zajął pozycję w okolicach Wólki Radzymińskiej.

Ostatnia wizyta w domu
Na kilka dni przed decydującą bitwą porucznik Pogonowski przyjechał do Łodzi w sprawach służbowych. Przy okazji odwiedził rodziców. “Wiedziony dziwnem przeczuciem, żegna się z nimi, wybiera miejsce, w którem ma być pochowany, prosi, by Mu na grób przynoszono kwiaty, daje dyspozycje co do swych spraw osobistych. Żegnany łzami matki opuszcza Łódź, by już jej nigdy nie ujrzeć…” – pisał Jerzy Pogonowski w wydanej w 1934 roku książce “Bohater Radzymina”.
14 sierpnia 1920 r. batalion porucznika Pogonowskiego znajdował się na pozycjach koło Wólki Radzymińskiej. Otrzymał rozkaz rozpoczęcia działań przeciwko bolszewikom w godzinach porannych dnia następnego. Jednak w nocy z 14 na 15 sierpnia bolszewicy próbowali się przedrzeć w stronę Warszawy. Widząc wkraczające do pobliskich Kątów Węgierskich oddziały wroga, porucznik Stefan Pogonowski wysłał do gen. Żeligowskiego, dowódcy 10. Dywizji znajdującego się w Jabłonnie, meldunek o ich nadejściu, a swojemu batalionowi wydał rozkaz ataku. O godzinie 1.00 polscy żołnierze zaatakowali boczną flankę wojsk bolszewickich wkraczających do Kątów Węgierskich. Ogień ciężkich karabinów maszynowych doprowadził do zupełnej dezorientacji zaskoczonych Sowietów, do tego stopnia, że zaczęli ostrzeliwać się nawzajem, a następnie w panice się wycofywać. Prowadząc natarcie, porucznik Pogonowski został śmiertelnie ranny. Mimo to przez jakiś czas jeszcze wydawał dyspozycje żołnierzom. W końcu przekazał dowództwo por. Boskiemu, mówiąc słabnącym głosem: “Pamiętaj, abyś mi ludzi nie wygubił…”. Zmarł około godziny 5.00.

Odwróciła się karta wojny
Znaczenie ataku por. Stefana Pogonowskiego docenił jego dowódca gen. Lucjan Żeligowski. W wydanej dziesięć lat po Bitwie Warszawskiej “Wojnie w roku 1920″ pisał: “Bój 10 dywizji rozpoczął się jednak przed świtem, atakiem baonu por. Pogonowskiego. O godzinie 1-ej w nocy zaatakował on Wólkę Radzymińską… Pułki rosyjskie, słysząc silną strzelaninę na swoich tyłach, zatrzymały się i poczęły się cofać. Natarciu por. Pogonowskiego przypisuję doniosłe znaczenie. Rosjanie widzieli przed sobą swój cel prawie osiągnięty. Z pozycji ich było widać ognie i światła Warszawy. My broniliśmy naszej stolicy już z rozpaczą. Walczyły nie tylko armaty, karabiny i bagnety, ale serca i psyche obu armji. Oni byli zwycięzcami, my zwyciężonymi. Droga do Warszawy – stała otworem. Zdawało się, że bez przeszkody wejść do niej może nieprzyjaciel. W tej to chwili, słaby bataljon, nie czekając godziny ogólnego natarcia, o 1-ej w nocy atakuje punkt, który – jak się później okazało, stanowi najczulsze miejsce armji rosyjskiej, centr głównej arterji nieprzyjacielskiego ruchu naprzód. Straciliśmy wielu oficerów… jednakże śmierć Pogonowskiego – jest momentem historycznym… w tem miejscu odwróciła się karta wojny, nastąpił przełom psychiczny u nas i u Rosjan. Od chwili tego natarcia rozpoczęły odwrót trzy, zwycięsko i niepowstrzymanie dotąd idące brygady, a także 21-a dywizja z Słupna, odwrotem tym stwarzając chaos i zamieszanie. Pogonowski, wiedziony nadzwyczajnym instynktem, rozpoczął zwycięstwo i 10-ej dywizji i 1-ej armji na przyczółku warszawskim. Na tem polega wielkie znaczenie jego czynu – i wtem chwała jego żołnierskiej śmierci”.
Porucznik Stefan Pogonowski dekretem pośmiertnym został mianowany kapitanem i odznaczony Krzyżem Virtuti Militari.

“Największemu z rycerzy…”
Po bitwie ciało kapitana Pogonowskiego złożono do metalowej trumny i zgodnie z jego wolą przewieziono do Łodzi. Jego pogrzeb na Starym Cmentarzu stał się manifestacją patriotyczną. Powstał komitet, który planował wznieść w Łodzi pomnik jemu poświęcony. Jednak rodzina Pogonowskiego wykazała się skromnością i na życzenie rodziców stanął on na grobie bohatera, a nie na jednym z placów miasta. W 1929 roku uroczystego odsłonięcia pomnika na mogile Pogonowskiego dokonał gen. Stanisław Małachowski, dowódca Okręgu Korpusu IV Łódź, przy zachowaniu odpowiednich honorów i licznej obecności wojska i mieszkańców Łodzi. Pomnik przedstawia husarza trzymającego w jednej ręce szablę i wojskową czapkę, drugą zaś ręką opartego na marmurowej tablicy z napisem: “Największemu z rycerzy poległych w obronie Ojczyzny przed nawałą bolszewicką w roku 1920″.
Żołnierze kapitana Pogonowskiego polegli pod Wólką Radzymińską zostali pogrzebani w jednej z czterech zbiorowych mogił na cmentarzu w Radzyminie.
W miejscu bitwy pod Wólką Radzymińską Korpus Oficerski 28. Pułku Strzelców Kaniowskich ufundował obelisk, na którym wyryto imiona i nazwiska poległych tu 2 oficerów i 18 szeregowych. Stoi do dziś przy trasie na Marki – Nieporęt. Nosi liczne ślady po kulach – wynik ostrzału sowieckiego z 1944 roku.
W okresie II Rzeczypospolitej Pogonowski był postacią znaną. Po II wojnie światowej popadł w zapomnienie, o co dbała władza komunistyczna. Żołnierz broniący Ojczyzny przed bolszewikami nie mógł być bohaterem dla władzy z sowieckiego nadania. Jeszcze do 1952 r. jedna z ulic Warszawy nosiła imię Pogonowskiego. Później komuniści zmienili jej nazwę na Zaułek (pierwotną nazwę przywrócono w 1991 r.). Rok temu również rada miasta podwarszawskich Marek nadała jednej z ulic imię kapitana Stefana Pogonowskiego, jest on także patronem jednej z ulic Łodzi. Każdego roku w rocznicę Bitwy Warszawskiej odbywają się uroczystości przy obelisku 28. Pułku Strzelców Kaniowskich.
Andrzej Kulesza

(Nasz Dziennik)

15 sierpnia 1920 r. w sztabach bolszewickich pułków czekały już gotowe sztandary z napisami: “Warszawa nasza!”. Ale Opatrzność przygotowała zdecydowanie różny od zaplanowanego przez Lenina, Trockiego i Tuchaczewskiego scenariusz obchodów tej uroczystości. W wigilię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, poczynając od pierwszej godziny po północy, nastąpią wydarzenia, które staną się początkiem zasadniczej, cudownej zmiany sytuacji na froncie walk z niezwyciężoną armią spod znaku czerwonej gwiazdy. Ogromną rolę w tych wydarzeniach odegra bohaterski kapłan ks. Ignacy Jan Skorupka.

12 sierpnia, wczesnym rankiem, krasnoarmiejcy są już tylko o 10 km od Warszawy. Nacierają na Bródno i Pragę, gdzie szukają dogodnego miejsca do przeprawy przez Wisłę [2]. Dowódców poszczególnych jednostek Armii Czerwonej ogarnia duch rywalizacji – każdy z nich chce jako pierwszy wkroczyć do Warszawy i przejść do historii jako zdobywca stolicy Polski!
Bolszewicy pojawiają się pod Radzyminem, Mińskiem Mazowieckim i Garwolinem, co powoduje konieczność przegrupowania 8. Dywizji Piechoty na przedpola stolicy, by mogły przygotować mocno spóźnioną linię obrony. Dotkliwie brakowało rąk do kopania okopów i rozciągania zasieków. Przygotowane pozycje obronne były w związku z tym prowizoryczne, mocno niezadowalające. Przybywające posiłki, poborowi i ochotnicy nie mogli dopomóc, gdyż musieli przejść pospieszne szkolenie w posługiwaniu się bronią! Do obrony przygotowywano się gorączkowo i nieskładnie, ponieważ wśród żołnierzy panował chaos potęgowany ustawicznym przemieszczaniem się oddziałów, i to pod ogniem przednich straży nieprzyjaciela! Przybycie 700 dezerterów i batalionu wartowniczego zamiast sytuację polepszyć, tylko ją pogorszyło [3]. Obecność podatnych na uleganie panice żołnierzy fatalnie wpłynęła na morale 46. pułku piechoty, który miał bronić Radzymina.
Tego dnia Józef Piłsudski opuszcza Warszawę i udaje się na front. Przed wyjazdem spotyka się z premierem Witosem, który m.in. tak potem wspominał to spotkanie: “Naczelny Wódz był mocno skupiony i poważny, przybity, niepewny, wahający się i mocno zdenerwowany. W rozmowie był niesłychanie ostrożny, a dotykając spraw bieżących, stawiał raczej bardzo smutne horoskopy. Twierdził, że wszystko stawia na jedną kartę, nie mając pewności wygranej” [4].
13 sierpnia rankiem krasnoarmiejcy wchodzą do Radzymina i Zegrza. “Dowódca 79. brygady, Grigorij Chachanian, był pewien łatwego i bliskiego już zwycięstwa. Powziął bowiem śmiałą decyzję uderzenia najkrótszą drogą na Pragę przez Ossów, Turów i Ząbki. (…) Chciał być pierwszy. Miał pod swoimi rozkazami doborowych, doświadczonych żołnierzy, wypróbowanych w zwycięskich walkach z białymi na Syberii, (…) tymczasem po przeciwnej stronie znajdowali się poborowi i ochotnicy, z których wielu nawet nie wąchało dotąd prochu i nie brało udziału w żadnej bitwie” [6].
Chachanian był pewien, że to jego brygadzie przypadnie honor tryumfalnego wejścia do zdobytej Warszawy, ponieważ starcie z niewyszkolonymi i podatnymi na panikę młodymi żołnierzami gwarantowało szybkie i łatwe zwycięstwo!
Tego dnia dochodzi do ciężkiego boju na przedpolu Pragi brygady Chachaniana z V Ochotniczą Armią. Bolszewicy nieustępliwym ogniem zmuszają do odwrotu słabe kompanie złożone z niewyszkolonych żołnierzy-ochotników, broniące wsi Leśniakowizna (leżącej
2 km od Ossowa). Dopiero wieczorem udaje się z największym trudem odzyskać utracone wcześniej okopy pierwszej linii obronnej. Nocą, w celu uzupełnienia składu zdziesiątkowanego w porannych walkach 36. pułku, przybędzie – wezwany z Warszawy – 800-osobowy, ochotniczy batalion młodzieży, któremu towarzyszy kapelan, ks. Ignacy Jan Skorupka (1893-1920) [7].

Kapłan opatrznościowy
Ignacy Skorupka urodził się w Warszawie 31 lipca 1893 r., w dniu, w którym przypada wspomnienie św. Ignacego Loyoli. Ród Skorupków wywodził się z patriotycznej podlaskiej szlachty, herbu Ślepowron. Jeden z dziadków Ignacego brał udział w Powstaniu Styczniowym, zaś inny krewny był w Zgromadzeniu Księży Misjonarzy w Warszawie. Ten patriotyczno-religijny klimat rodzinnego domu wywarł decydujący wpływ na formację duchową Ignacego.
Uczył się świetnie i chociaż wróżono mu piękną przyszłość, nie krył swego powołania do kapłaństwa – już jako mały chłopiec służył do Mszy Świętej. W wieku 16 lat wstąpił do seminarium, gdzie wkrótce stał się ulubieńcem zarówno przełożonych, jak i kolegów, z racji swej sumienności, zamiłowania do porządku, mrówczej pracowitości i… charyzmatu braterstwa.
Święcenia kapłańskie otrzymał w 1916 roku. Początkowo pracował w Bogorodsku, Klińcach, a następnie w Łodzi, gdzie pełnił funkcję wikariusza i prefekta tamtejszych szkół.
W 1919 r., w wieku 26 lat, ks. Ignacy otrzymuje nominację na notariusza i archiwistę Kurii Metropolitalnej Warszawskiej. Jednocześnie podejmuje obowiązki prefekta dwóch szkół warszawskich i kapelana “ogniska” prowadzonego dla 200 sierot przez Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi. Wkrótce staje się poszukiwanym kaznodzieją: głosi kazania u Panien Kanoniczek na pl. Teatralnym, u Panny Maryi na Koszykach, a w 1920 roku także w katedrze św. Jana Chrzciciela.
W chwili powszechnej mobilizacji, 7 lipca 1920 roku, ks. Skorupka zwraca się do swego przełożonego JE ks. kard. Aleksandra Kakowskiego z prośbą o pozwolenie na wstąpienie do wojska. Hierarcha jednak stanowczo odmawia. Dwudziestosiedmioletni ks. Ignacy jest osobowością wybitną, z którą metropolita warszawski wiąże pewne plany, dlatego też kolejna prośba, którą złoży w dniu urodzin, 31 lipca, i tym razem zostanie kategorycznie odrzucona. Jednak ks. Ignacy nie podda się tak łatwo! Zwraca się bezpośrednio do biskupa polowego ks. Stanisława Galla i otrzymuje upragnioną nominację na lotnego kapelana praskiego garnizonu!
Ksiądz Skorupka jest jedynym kapelanem w prawobrzeżnej Warszawie. Stara się być wszędzie tam, gdzie przebywają żołnierze. Całe dnie spędza na dworcach, gdzie żegna i błogosławi idących na front ochotników. W szpitalach i w koszarach spowiada, udziela sakramentów, dodaje otuchy, umacnia wiarę i krzewi ufność w Opatrzność Bożą. Szczególnie często jest widywany w budynku gimnazjum Władysława IV, służącym za koszary I batalionu 236. pułku piechoty Legii Akademickiej, do którego zostało wcielonych wielu jego uczniów. Im właśnie ks. Ignacy chce towarzyszyć na froncie.
Wymarsz, początkowo zaplanowany na 9 sierpnia, opóźni się o 4 dni. Dzięki temu ks. Skorupka zdąży odbyć spowiedź generalną (u Ojców Kapucynów na Miodowej) i sporządzić testament, w którym m.in. napisze: “Dług za wpisy szkolne spłacam swym życiem. Za wpojoną miłość Ojczyzny płacę miłością serca” [8].

Z żołnierzami “mniejszymi od swego karabinu”
Trwają krwawe zmagania z bolszewikami o dostęp do Warszawy na polach wiosek: Ossów, Leśniakowizna, Turów. Walki są niezwykle ciężkie i pochłaniają batalion za batalionem, młodociani żołnierze, nieotrzaskani w walce, są łatwym celem. Na widok przednich straży Chachaniana ponad połowa żołnierzy wpada w panikę i porzuca okopy, pozostawiając w nich broń i oporządzenie [9]. “Jeszcze raz okazało się, że młodego żołnierza należy pomieszać, w jednym pododdziale, ze starym i doświadczonym wojakiem, nie bojącym się świstu kul i jęku rannych ani bojowych okrzyków nieprzyjaciela” [10].
W składzie batalionu broniącego Ossowa jedynie dwie kompanie przedstawiały wartość bojową. Wszyscy oczekują zapowiedzianych posiłków, które uzupełnią skład 36. pułku [11].
13 sierpnia rano 1. i 2. kompania 236. pułku młodocianych żołnierzy, dowodzone przez porucznika Stanisława Matarewicza (1891-1920) i podporucznika Mieczysława Słowikowskiego (1896-1989), razem z kapelanem ks. Ignacym Skorupką wyruszą na front, by dołączyć do oddziałów, które bronią wejścia do Warszawy od strony Pragi.
Ksiądz kapelan maszeruje w jednej grupie ze swoimi dawnymi uczniami, teraz towarzyszami broni. Idzie w stroju duchownym, w sutannie okrytej czarną narzutką, chroniącą od pyłu i kurzu, na szyi ma fioletową stułę. Wszak napisał w swoim dzienniku: “Sutanna wołać będzie do wszystkich, iż to sługa Boży. A więc człowiek głoszący istnienie, działanie Boga. Ja chcę być sługą Bożym – pragnę odpowiedzieć zamiarom Boga względem mnie [12].
Na błękitnej wstążce błyszczy inkrustowany krzyż, dar siostry Matyldy Getter, przełożonej Franciszkańskiej Rodziny Maryi. Podczas marszu ks. Ignacy intonuje pieśni, które zalęknionym 17-latkom dodają ducha:

Błękitne rozwińmy sztandary,
czas strząsnąć
zwątpienia już pleśń,
Niech w sercach
zagorze znicz wiary,
I gromka niech ozwie się pieśń:

Spod znaku Maryi
zwycięski my huf,
błogosław nam, Chryste, na bój.
Stajemy jak ojce,
by służyć Ci znów,
My, Polska, my, naród, lud Twój!

Około południa kompanie ochotników docierają do Ząbek. Tutaj, na wzgórzu, przy małym drewnianym kościele, ks. Ignacy odprawi Mszę Świętą. Według świadectwa lekarza 236. pułku kapitana Salaka, ks. Skorupka, przemawiając do żołnierzy od ołtarza, wypowie prorocze słowa: “Czekają nas jeszcze ciężkie ofiary, ale niezadługo – piętnastego, w dzień naszej Królowej, losy odwrócą się w naszą stronę” [13]. Gorące słowa księdza budzą w zatrwożonych sercach otuchę, budzi się ufność w pomoc i opiekę Matki Najświętszej, która przecież nie tylko łaskawie patronuje Warszawie, ale i strzeże Polski. Wspólnie wzywają pomocy Maryi słowami pieśni:

Gdy naród jest w potrzebie,
by zwalczyć antychrysta,
Przybądź z pomocą z Nieba,
Łaskawa Matko Przeczysta!

Umocnieni na duchu i pokrzepieni odpoczynkiem młodociani żołnierze kontynuują forsowny marsz przez Rembertów w kierunku Ossowa, gdzie skoncentrują się siły nieprzyjaciela. Dopiero około godziny 22.00 żołnierze, często “mniejsi od swego karabinu” [14] dotrą do wioski Leśniakowizna, oddalonej zaledwie o 2 km od celu. Nocleg znajdą w stodołach na sianie. Młodzikom, utrudzonym blisko 14-godzinnym marszem, nie będzie dany spokojny wypoczynek. O świcie (o godzinie 3.30), w wigilię uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, bolszewicy rozpoczynają gwałtowne natarcie [15]. Zaczyna je krótka nawała ogniowa, następnie krasnoarmiejcy brawurowo rzucają się do ataku kilkoma falami piechoty! Ich przeciwnikiem są wczorajsi gimnazjaliści i studenci, którzy po raz pierwszy stykają się z przeciwnikiem; przeciwnikiem doświadczonym i niebezpiecznym. Wobec ataku ochotnicze kompanie szybko się wycofują, a jest to raczej ucieczka niźli zorganizowany odwrót! “Trudną istotnie sprawą było, pod silnym ogniem nieprzyjaciela, zmusić moich młodzików, uczniaków przeważnie, do posuwania się naprzód. Chłopcy ci, przywarci jak węże do ziemi, nie chcieli podnosić się do skoku, strzelając zaś, myśleli tylko o tym, aby jak najmniej narażać się na śmierć, a więc celowanie przez nich do nieprzyjaciela było nadzwyczaj problematyczne. Większość trzęsła się ze strachu” [16].
Na próżno mjr Kazimierz Sawicki-Sawa (1888-1971) usiłuje powstrzymać napór krasnoarmiejców. To się nie udaje i kompanie w zupełnej rozsypce, bezładnie uchodzą w stronę Ossowa [17], by schronić się pomiędzy domami przed ostrzałem: “Około godziny 5 [rano - przyp. red.] widok pola walki był przerażający. ‘W wielkim nieporządku gromady ochotników biegły z powrotem do Ossowa, nie zwracając uwagi na wołania i rozkazy dowódców. Wkrótce masa uciekających wpadła do Ossowa. Część żołnierzy nie mogła opamiętać się i otrząsnąć z panicznego strachu. Pędziła dalej w głąb wsi. Część, zresztą nieliczna, skupiła się grupkami wokół swoich oficerów’” [18].
Bolszewicy, całkowicie pewni zwycięstwa, z potężnym okrzykiem: “Urra! Dajosz Warszawu! Urra!” (Hurra! Dawajcie Warszawę! Hurra!), nieubłaganie prą naprzód! Ich karabiny maszynowe nie próżnują i morderczy ogień bezlitośnie kosi uciekających czy próbujących stawiać opór dzieciaków [19]. Również 1. i 2. kompania 236. pułku akademików, które dotychczas nie brały udziału w walce, przemieszczały się w kolumnie dwójkowej, zgodnie z rozkazem dowódcy 33. pułku piechoty, na zachodni kraj Ossowa, skąd zostały skierowane z powrotem do walki: “W tym momencie nadjechał dowódca (…) płk Jerzy Sawicki. Widząc zwarty oddział, zawołał: ‘Kto i dokąd ucieka, kiedy tam się biją!’. Dowodzący kolumną ppor. Mieczysław Słowikowski odparł, że wykonuje rozkaz dowódcy pułku (…). Wówczas Sawicki wydał rozkaz: ‘Na moją odpowiedzialność i na mój rozkaz jedna kolumna w prawo, druga w lewo, a tyraliery do kontrataku!’. Słowikowski, po konsultacji z dowódcą 236. pp, znajdującym się obok por. Stanisławem Matarewiczem, odrzekł: ‘Niech się dzieje, co chce, niech Pan prowadzi!’” [20].

Za Boga i Ojczyznę!
Gdy kompanie ruszyły wzdłuż opłotków i ogródków wiejskich, podbiegł do Słowikowskiego ks. Ignacy Skorupka i gorąco prosił, by mógł: “‘iść z żołnierzami i wziąć udział w tej pierwszej bitwie’. Dowódca kompanii wyraził zgodę i ksiądz ruszył obok niego. Początkowo tyraliera ruszyła naprzód bez oddania strzału. Wkrótce jednak nadleciały od wschodu najpierw pojedyncze pociski, potem coraz gęstsze. Ogień nieprzyjaciela wzmagał się w miarę zbliżania się akademików do wschodniej części wsi” [21].
Akademicy nie mieli żadnego przygotowania wojskowego i nie potrafili rozwinąć się w tyralierę. Według wspomnień kronikarza 33. pułku piechoty: “Ppłk Sawicki przejeżdżał konno wzdłuż linii, kierując ochotnikami: po prostu brał ich za uszy i palcem wskazywał, gdzie mają się rozbijać. Ochotnicy wreszcie zrozumieli, o co chodzi i ruszyli do przeciwnatarcia” [22].
Ogień nieprzyjacielski się wzmagał. Szereg żołnierzy biegnących w tyralierze zaczynał się łamać i chylić ku ziemi. Ksiądz Skorupka, widząc załamanie szyku, wybiega przed swoich towarzyszy. Jest w pierwszej linii. Sam prowadzi tyralierę, zagrzewając młodocianych żołnierzy do walki: “(…) porwany wewnętrznym nakazem, wznosząc w jednej ręce krzyż, drugą wskazując kierunek natarcia, pobiegł naprzód, aby pociągnąć za sobą żołnierzy i zatrzymać wroga. Krzyż w ręku księdza miał dodać odwagi tym bardzo młodym żołnierzom, od których Bóg i Ojczyzna zażądała nadludzkiej ofiary” [23].
Nikt nie zauważył, kiedy zginął ks. Skorupka. Niemniej chwila śmierci tego kapłana stała się punktem zwrotnym bitwy pod Ossowem i jednym z punktów zwrotnych w dziejach wojny 1920 roku! Jak ujął to ks. kard. Aleksander Kakowski, ofiara kapłańskiego życia, złożona na ołtarzu Ojczyzny, świadomie i dobrowolnie, wydała stokrotny plon: “Do tej chwili Polacy uciekali przed bolszewikami, odtąd uciekali bolszewicy przed Polakami!” [24].
Ks. dr Józef M. Bartnik SJ

1 Ks. bp Józef Zawitkowski, “Okazał moc Swego ramienia”, Pallotinum 1995, s. 13.
2 Koło Przyjaciół Ossowa w Kobyłce “Cud nad Wisłą. Ossów 1920 r.”, Kobyłka 1990, s. 34.
3 L. Podhorecki, “Cud nad Wisłą. Ossów 1920-
-2000″, Wołomin 2000, s. 23.
4 W. Witos, “Moje wspomnienia”, t. 2, Paryż 1967, s. 289, 293.
5 L. Podhorecki, op. cit., s. 26.
6 Tamże, s. 27.
7 Biogram sporządzono na podstawie: A.L. Szcześniak, “Cud nad Wisłą”, Radom 2002, s. 21.
8 Broszura: “Uroczystość poświęcenia pomnika Księdza majora Ignacego Jana Skorupki Bohatera Narodowego”, wydana z okazji tej uroczystości, która odbyła się na placu przed katedrą św. Michała Archanioła i św. Floriana, 13 sierpnia 2005 r.
9 L. Podhorecki, op. cit., s. 46.
10 Tamże, s. 47.
11 Tamże, s. 28, 34.
12 “Cud nad Wisłą, Ossów 1920″, op. cit., s. 40.
13 B. Waligóra, “Bój pod Ossowem i Leśniakowizną dnia 14 sierpnia 1920″, s. 37, przedruk z 1990 r., cyt. za: Leszek Podhorecki, op. cit.
14 “Z 201. pułku, przed wyjazdem na front, odesłano do Warszawy, mimo straszliwego lamentu, chmarę ochotników ‘mniejszych od swojego karabinu’”, za: W. Giełżyński “Rok 1920″ [w:] “70-lecie Bitwy Warszawskiej”, Wołomin 1990, s. 26-27.
15 “Cud nad Wisłą, Ossów 1920″, op. cit., Kobyłka 1990, s. 35.
16 Świadectwo por. Stanisława Rembalskiego, [w:] “Zwycięstwo pod Warszawą”, wybór i opracowanie wspomnień uczestników wojny Agnieszka Knyt, Warszawa 2005, s. 31.
17 L. Podhorecki, op. cit., s. 28.
18 Tamże, s. 29.
19 Tamże, s. 25-31; L. Wyszczelski, “Warszawa 1920″, Warszawa 1995, s. 150.
20 Relacja pisemna ppor. Słowikowskiego, za: Leszek Podhorecki op. cit., s. 34.
21 Tamże.
22 Tamże.
23 Kazimierz Konarski, “O uczniu żołnierzu”, 1922, cyt. za: “Cud nad Wisłą, Ossów 1920″, Kobyłka 1990, s. 35.
24 Ks. kard. A. Kakowski, “Zwycięstwo 1920. Warszawa wobec agresji bolszewickiej”, Paryż 1990, s. 376.

Tytuł i śródtytuły pochodzą od redakcji.
Tekst jest fragmentem książki autorstwa ks. dr. Józefa M. Bartnika SJ i Ewy J. Storożyńskiej “Matka Boża Łaskawa a cud nad Wisłą 1920 r.”, która ukaże się nakładem wydawnictwa Fundacji “Nasza Przyszłość”.

(Nasz Dziennik)

“Zwycięstwami dni 15 i 16 sierpnia 1920 roku stanął Marszałek Piłsudski w szeregu dziejowych obrońców wiary. Pod jego dowództwem zwycięski czyn bohaterskiej armii polskiej, zwany ‘Cudem nad Wisłą’, osiągnął znaczenie Lepanta i Wiednia. Za to należy się Józefowi Piłsudskiemu wieczna wdzięczność nie tylko obywateli polskich, ale całego chrześcijaństwa. Całego chrześcijaństwa!” – tak głosił nad trumną Marszałka w 1935 roku Prymas Polski kardynał August Hlond. Sam Piłsudski ujął to jeszcze bardziej zwięźle: “Ta wojna omal nie wstrząsnęła losami całego cywilizowanego świata, a dzieło zwycięstwa naszego stworzyło podstawy dziejowe”.

W sierpniu 1920 r. pod Warszawą i na całej linii Wisły starły się ze sobą nie tylko Wojsko Polskie i sowiecka Armia Czerwona. Było to zarazem starcie dwóch fundamentalnych idei – polskiego patriotyzmu oraz komunistycznego internacjonalizmu. Starcie cywilizacji zachodniej, europejskiej oraz rosyjsko-azjatyckiej. W Armii Czerwonej służyło tysiące byłych carskich generałów i oficerów, którzy jeszcze kilka lat wcześniej byli zaborcami Polski, jak np. Brusiłow i Szaposznikow, a teraz pod bolszewicko-komunistycznymi hasłami szli ponownie zdobywać Priwislianskij Kraj.
W słynnej historycznej odezwie do Narodu Polskiego z dnia 3 lipca 1920 r. Józef Piłsudski, jako Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz Wojska Polskiego, wzywał: “Obywatele Rzeczypospolitej! Ojczyzna w potrzebie! Wrogowie otaczający nas zewsząd skupili wszystkie siły, by zniszczyć wywalczoną krwią i trudem żołnierza polskiego niepodległość naszą. Zastępy najeźdźców, ciągnące aż z głębi Azji, usiłują złamać bohaterskie wojska nasze, by runąć na Polskę, stratować nasze niwy, spalić wsie i miasta i na cmentarzysku polskim rozpocząć swoje straszne panowanie. Jak jednolity niewzruszony mur stanąć musimy do oporu. O pierś całego narodu rozbić się ma nawała bolszewizmu. (…) Niech na wołanie Polski nie zabraknie żadnego z jej wiernych i prawych synów, co wzorem ojców i dziadów pokotem położą wroga u stóp Rzeczypospolitej. Wszystko dla zwycięstwa! Do broni!”.

Geneza wojny
11 listopada 1918 r. Polska odzyskała wolność. Po blisko półtorawiekowej niewoli Józef Piłsudski proklamował utworzenie niepodległej Rzeczypospolitej. W odpowiedzi na to już pięć dni później, 16 listopada 1918 r., wydany został w Moskwie rozkaz rządu bolszewickiego (Rady Komisarzy Ludowych), który nakazywał sformowanie w ramach Armii Czerwonej specjalnych mobilnych formacji o nazwie Armia Zachodnia. Ta milionowa formacja stanowiła w swej istocie główną sowiecką siłę uderzeniową, która miała zrealizować strategiczne cele polityczne Kremla.
Cele te w specjalnym rozkazie z 29 listopada 1918 r. osobiście nakreślił Lenin, a miały być nimi, po kolei: Białoruś, Polska, a potem już cała Europa. Według słów Lenina, Europa była “chora, zdemoralizowana, w chaosie, syta, zasobna i gnuśna”. Premier Rosji i bolszewicki dyktator nakazywał Armii Czerwonej, aby przeniosła idee rewolucji komunistycznej na Zachód, tak aby “…zatopić bagnet Armii Czerwonej w Europie”.
Wykonawcami rozkazu Lenina byli nieomal wszyscy przywódcy rewolucji bolszewickiej, w tym Józef Stalin. To ten właśnie zbrodniarz, bandyta i morderca milionów ludzi, nazwał wtedy, w listopadzie 1918 r., odradzającą się niepodległą Rzeczpospolitą “polskim przepierzeniem między Rosją a Europą”. Według Stalina, to “polskie przepierzenie” należy zniszczyć, ponieważ oddziela ono rewolucję rosyjską od rewolucji europejskiej.
Już 12 stycznia 1919 r. dowództwo Armii Czerwonej – Lew Trocki oraz Siergiej Kamieniew – wydało strategiczny rozkaz rozpoczęcia “czerwonego marszu na Zachód”, a tym samym wykonania planu “Operacja Wisła”. Oznaczało to przejście przez Polskę do Niemiec i rozpoczęcie tam rewolucji komunistycznej. 5 lutego 1919 r. Rosjanie zdobyli Kijów, a 14 lutego doszło do pierwszego starcia młodego Wojska Polskiego z Armią Czerwoną. Była to bitwa o miasteczko Mosty nad Niemnem. Tak rozpoczęła się wojna polsko-sowiecka, która z miesiąca na miesiąc stawała się wojną o Europę.
Józef Piłsudski, jak nikt w Polsce i Europie, zdawał sobie sprawę z zagrożenia ze strony Rosji sowieckiej. Był jedynym politykiem, który wiedział, że Armia Czerwona szykuje milionowe wojska, aby uderzyć na Polskę i Europę. Miał znakomicie zorganizowany wywiad, otrzymał szczegółowe informacje zarówno polityczne, jak i militarne. Nie było wątpliwości, że lada dzień Rosjanie uderzą. Wcale się z tym nie kryli! Dlatego Piłsudski zdecydował się na wojnę prewencyjną z Rosją sowiecką. Niezależnie bowiem od planów politycznych, którymi była idea tzw. federacyjna albo prometejska – Piłsudski miał plan wojny prewencyjnej z Rosją.
27 stycznia 1920 r. podczas wspólnego posiedzenia rządu i politbiura na Kremlu pod przewodnictwem Włodzimierza Lenina naczelny dowódca Armii Czerwonej Siergiej Kamieniew przedstawił władzom politycznym Rosji sowieckiej ostateczny i szczegółowy strategiczny plan szeroko zakrojonej ofensywy przeciwko Polsce, przygotowany przez szefa sztabu polowego Armii Czerwonej Borysa Szaposznikowa (późniejszy marszałek i szef sztabu generalnego Armii Sowieckiej; w 1939 r. razem ze Stalinem i Mołotowem brał udział w pertraktacjach na Kremlu z von Ribbentropem 23 sierpnia; to właśnie on przygotował plan agresji na Polskę 17 września). Główne uderzenie miało zostać wyprowadzone przez Białoruś w terminie do końca kwietnia 1920 roku.
Z całego ogromnego obszaru Rosji ściągano na zachodni kierunek doborowe dywizje sowieckie. W trakcie ich koncentracji, 10 marca 1920 r., na naradzie z dowództwem Frontu Zachodniego w Smoleńsku naczelny dowódca Armii Czerwonej Siergiej Kamieniew poinformował o przyjęciu do realizacji planu generalnej ofensywy przeciwko Polsce. Według planu opracowanego przez płk. Borysa Szaposznikowa sowiecki Front Zachodni miał posuwać się po osi Smoleńsk – Warszawa, rozpoczynając swoje działania przed końcem kwietnia 1920 roku.

W obronie Polski i Europy
Piłsudski próbował stworzyć wspólny front państw Europy Środkowej i Wschodniej w obronie przed agresją bolszewicką. Był to już ostatni moment, gdy 14 marca 1920 r. w Warszawie z inicjatywy polskiego ministra spraw zagranicznych Stanisława Patka odbyły się rokowania państw będących w stanie wojny z Rosją sowiecką: Finlandii, Łotwy, Rumunii, Ukrainy (Semena Petlury). Rokowania wykazały, iż wypracowanie wspólnej linii wobec sowieckiego zagrożenia było niemożliwe.
Wówczas Piłsudski podjął decyzję wojny prewencyjnej z komunistyczną Rosją. Piłsudski – genialny wizjoner polityczny oraz doświadczony konspirator – długo ukrywał ten zamysł przed innymi politykami. Dopiero gdy wyczerpane zostały wszystkie inne możliwości polityczne, dyplomatyczne, a nawet militarne, Marszałek zdecydował o podjęciu działań w obronie Polski i innych państw Europy.
Wyprzedzając atak sowiecki, 25 kwietnia 1920 r. ruszyła, kierowana przez Piłsudskiego, ofensywa polska. Jej celem militarnym było rozbicie Armii Czerwonej, celem politycznym – stworzenie wolnego państwa ukraińskiego. Ani cel militarny, ani cel polityczny nie zostały zrealizowane mimo zdobycia Kijowa przez Wojsko Polskie.
Do Wojska Polskiego zaciągały się latem 1920 r. tysiące ochotników, którzy nigdy wcześniej nie mieli w ręku karabinu. Przewadze sowieckiej przeciwstawiali swój heroizm. Dotyczyło to szczególnie cywilów, a nawet kobiet i dzieci, także kapelanów, których symbolem stała się bohaterska śmierć ks. Ignacego Skorupki.
Przeciwko walczącym samotnie o wolność Polakom byli nie tylko żądni zwycięstwa bolszewicy, ale też otumanieni sowiecką propagandą politycy Europy Zachodniej, gdzie na organizowanych przez agentów Moskwy ogromnych wiecach wznoszono hasła: “Ręce precz od Rosji”. Było to wymierzone nie tylko w Polskę, ale było również samobójcze dla samej Europy. Podobnie jak pół wieku później podobnej treści hasło: “Lepiej być czerwonym niż martwym”, głoszone w tej samej Europie Zachodniej przez “pożytecznych idiotów”, po dziś dzień skutecznie wykorzystywane jest przez Moskwę.
Czołowi politycy Francji, Wielkiej Brytanii, Niemiec i innych państw nie zdawali sobie sprawy z zagrożenia, jakim byłaby dla całej Europy klęska Polski. Latem 1920 r. w całej Europie nie rozumiano albo nie chciano zrozumieć, o co w rzeczywistości toczy się wojna Polaków z agresją Rosji. Europejscy politycy mieli zupełnie błędne, infantylne spojrzenie na Moskwę. Wyjątkowa była przenikliwość słynnego brytyjskiego dyplomaty, lorda Edgara d’Abernona, który zanotował w swym dzienniku: “Pośród błędnych zapatrywań zachodnich mocarstw najniebezpieczniejszym było mniemanie, że istnieje możliwość zawarcia pokoju z Sowietami”.

Decydująca bitwa XX wieku
Z perspektywy XXI wieku Victorię Polską 1920 roku należy zaliczyć do trzech decydujących bitew XX wieku: były to Warszawa 1920, Midway 1942, Stalingrad 1943. Pozostałe najważniejsze bitwy XX wieku to: Cuszima 1905, Marna, Tannenberg, Verdun – w I wojnie światowej, oraz bitwa o Anglię, Moskwa, Pearl Harbor, lądowanie w Normandii – w II wojnie światowej, a także wojny: wietnamska i koreańska.
Jeżeli przyjąć kryteria celów politycznych, cywilizacyjno-ideowych, obszar, zasięg strategiczny, a także sylwetki wodzów – to wymienione bitwy nawet przy innym ich rezultacie nie decydowały jednak o losach całej Europy czy nawet świata. Wyjątkowość Warszawy, Midway, Stalingradu polegała zaś na tym, że były nieodwracalne i decydujące.
Bitwa Warszawska, Bitwa nad Wisłą – Cud nad Wisłą – toczyła się na ogromnej przestrzeni. Front liczył od 650 do 800 km długości. Rozciągał się od Zaleszczyk i Czortkowa, przez Lwów, Zamość, Dęblin, Warszawę, Płock, Włocławek, Toruń, Grudziądz. W bitwie brali udział wybitni wodzowie, dowódcy oraz politycy. Po stronie polskiej byli to m.in. Józef Piłsudski, Władysław Sikorski, Kazimierz Sosnkowski, Walery Sławek, Józef Beck, Lucjan Żeligowski, Tadeusz Bór-Komorowski, Edward Rydz-Śmigły, Tadeusz Rozwadowski, Józef Haller, Stanisław Haller, Tadeusz Kutrzeba, Leopold Okulicki, Stanisław Maczek.
Po stronie sowieckiej w wojnę zaangażowani byli m.in.: Włodzimierz Lenin, Józef Stalin, Feliks Dzierżyński, Michaił Kalinin, Lew Trocki, najwybitniejsi marszałkowie Armii Czerwonej: Michaił Tuchaczewski, Aleksandr Jegorow, Kliment Woroszyłow, Siemion Budionny, Siemion Timoszenko, Wasilij Czujkow, Borys Szaposznikow, Gieorgij Żukow.
Obie strony miały pełną świadomość, że Bitwa Warszawska zadecyduje o przyszłości Europy, Rosji i Polski. Cele wojny zostały jasno nakreślone przez rząd Rosji sowieckiej. Ale i Polacy mieli poczucie, że ponownie stanowią “przedmurze Europy”, a już głęboką świadomość tego miał wódz naczelny Wojska Polskiego, od którego strategicznych wizji i rozkazów naprawdę zależały losy narodów i państw Europy.
Do kryteriów oceniających znaczenie Bitwy Warszawskiej jako decydującej o losach świata należy zaliczyć jeszcze charakterystykę obu państw walczących. Oto Polska w newralgicznym miejscu w środku Europy zaledwie półtora roku wcześniej odzyskała niepodległość. Polska – z tradycyjnym dla Polaków poczuciem wolności! Polska – z historycznym hasłem: Bóg – Honor – Ojczyzna!, oraz żołnierskim bohaterstwem i determinacją przelewania krwi “za wolność naszą i waszą”.
Oto Rosja, nazywana w XVIII i XIX w. “żandarmem Europy” albo “kozackim imperium”, a w wieku XX już jako Rosja sowiecka, została określona: “Imperium Zła”. Tak właśnie określił to zbrodnicze państwo wielki prezydent Ameryki Ronald Reagan, nawiązując do obrony Polski w 1920 roku. Celem imperium rosyjskiego zawsze były podboje. W szkołach rosyjskich uczyły się i nadal uczą się młodzi Rosjanie sentencji cara Piotra Wielkiego, że “(…) Polska to nasz pomost do Europy, a Bałtyk – oknem na świat”. Tę carską doktrynę zmodernizowali w 1920 r. bolszewicy, dodając komunistyczno-rewolucyjną ideologię.

Agresja na Europę
5 maja 1920 r. Lew Trocki – drugi obok Lenina przywódca Rosji i naczelny komisarz Armii Czerwonej – na tajnym posiedzeniu rządu rosyjskiego na Kremlu nakreślił szczegółowo plan agresji Rosji na państwa Europy. Agresję Armii Czerwonej nazywał rewolucją, która dąży “na spotkanie europejskiego proletariatu, który wie, że może ono nastąpić tylko nad trupem białogwardyjskiej Polski, w wolnej, Robotniczo-Włościańskiej Polsce”.
Armia Sowiecka już wtedy była najpotężniejszą, najliczniejszą i najbardziej okrutną machiną wojenną, jaką znały dzieje świata. Skoncentrowała swe główne siły w dwóch rejonach: na północ od bagien Polesia oraz w rejonie Charkowa. Oba te fronty sowieckie miały się połączyć następnie już na terytorium Polski, a po jej zdobyciu maszerować dalej na Europę. Głównymi kierunkami uderzenia były Niemcy i Francja. Komisarzem frontu południowego, który z rejonu Charkowa miał przejść przez Galicję, Lwów i dalej na Zachód, był nie kto inny tylko Józef Stalin. To do niego osobiście 23 lipca 1920 r. Lenin wysłał z Moskwy pod Lwów zaszyfrowaną depeszę z rozkazem rządu Rosji: “Uważamy, że rewolucje należy natychmiast nasilić we Włoszech. (…) W tym celu należy zsowietyzować Węgry, a także Czechosłowację i Rumunię”.
W odpowiedzi z 24 lipca 1920 r. Stalin jako komisarz polityczny Frontu Potudniowo-Zachodniego obiecywał Leninowi zdobycie Lwowa i pobicie Polaków najpóźniej w ciągu 7 dni. W depeszy Stalina z frontu wojny do Lenina w Moskwie czytamy dosłownie m.in.: “Teraz, kiedy mamy Komintern, pokonaną Polskę i mniej czy bardziej przyzwoitą Armię Czerwoną (…) byłoby grzechem nie pobudzić rewolucji we Włoszech. (…) Należy postawić kwestię organizacji powstania we Włoszech i w takich jeszcze nie okrzepłych państwach, jak Węgry, Czechy (Rumunię przyjdzie rozbić). (…) Najkrócej mówiąc: trzeba podnieść kotwicę i puścić się w drogę, póki imperializm nie zdążył jako tako podreperować swojej rozwalającej się fury”.
Ta wymiana depesz pomiędzy Leninem a Stalinem pokazuje zmianę strategicznych planów i celów komunistycznej Rosji.
Był to faktycznie pilny rozkaz i decyzja rządu Rosji sowieckiej poszerzająca pierwotne plany podboju Europy Zachodniej o Europę Południową. Miał to być podbój porównywalny jedynie z najazdami fanatycznych hord islamu na Europę w średniowieczu. “Lenin to nowoczesny potwór bez porównania bardziej niebezpieczny niż Mahomet lub Dżyngis-chan” – charakteryzował wówczas komunistycznego dyktatora wielki włoski pisarz Curzio Malaparte.
Lenin równie otwarcie głosił, iż… we wszystkich krajach świata rewolucja dojrzewa już nie z dnia na dzień, ale z godziny na godzinę. Rozwinięciem tych imperialnych idei było bardzo konkretne główne hasło prących na Warszawę dywizji sowieckich: “Naprzód na Zachód – przez trupa Polski do serca Europy!”.
Zaś wódz sił sowieckich pod Warszawą, późniejszy marszałek Michaił Tuchaczewski, zachęcał dowódców kozackiej kawalerii do walki z Polakami: “Nim minie lato, a przemkniecie ze stukotem kopyt ulicami Paryża”.
4 lipca 1920 r. rozpoczęła się wielka ofensywa bolszewicka na całym Froncie Zachodnim – od granicy z Łotwą aż do błot poleskich. Historycznym dokumentem jest rozkaz marszałka Tuchaczewskiego do podległych mu wojsk. Rozkaz nie budzi wątpliwości, jakie były cele strategiczne agresji sowieckiej: “Na Zachód!!!
Rozkaz do oddziałów Frontu Zachodniego Nr 1423/Smoleńsk, 2 lipca 1920.
Żołnierze Armii Czerwonej! Nadszedł czas rozrachunku. Armia Czerwonego Sztandaru oraz armia drapieżnego Białego Orła stanęły naprzeciw siebie przed bojem na śmierć i życie. Przez trupa Białej Polski prowadzi droga ku ogólnoświatowej pożodze. Na naszych bagnetach przyniesiemy szczęście i pokój masom pracującym. Na Zachód!!! Wybiła godzina natarcia. Na Wilno, Mińsk i Warszawę! Naprzód Marsz!
Dowódca naczelny Frontu Zachodniego, Tuchaczewski”.
Powyższy rozkaz miał charakter polityczny. Inne rozkazy obiecywały sołdatom milionowej Armii Czerwonej bogate łupy w zdobywanych miastach Polski i Europy. Obiecywano m.in. “sławną z bogactw Warszawę (!) i zachęcano wprost do rabunków i do korzyści z polskich łupów, a także gwałtów na polskich kobietach. Kiedy 10-11 sierpnia 1920 r. dywizje Frontu Zachodniego dotarły do Wisły, Lenin mobilizował Tuchaczewskiego w związku z przeniesieniem dwóch dywizji rezerwowych z Piotrogrodu na polski front. Lenin pisał: “Jeżeli z punktu widzenia strategicznego jest to możliwe, to z politycznego dobicie Polski jest sprawą arcyważną”.

15 sierpnia 1920 r.
Od początku sierpnia z wieży zegarowej Zamku Królewskiego położonego tuż nad Wisłą, z wieży katedry, z wież kościołów położonych na Starym Mieście widać było w krytycznych dla Polski dniach nadciągające od wschodu oddziały Armii Czerwonej, huk armat i dymy toczącej się pod Radzyminem krwawej bitwy z bolszewickim najeźdźcą. Szef Sztabu Generalnego generał Tadeusz Rozwadowski notował w lipcu 1920 r.: “Czułem dobrze, że tylko na siebie samych liczyć możemy, a umacniała mnie w tym przekonaniu jeszcze przestroga angielskiego marszałka Wilsona, ówczesnego szefa Sztabu Wielkobrytyjskiego, który wówczas na konferencji w Spa wypowiedział do mnie na pożegnanie te stanowcze słowa: ‘Nie liczcie tylko na jakąkolwiek interwencję dyplomatyczną lub inną. Sowiety postanowiły zagładę Polski i jestem dokładnie poinformowany, że bezwzględnie wszelkimi siłami do tego dążą i przez nikogo powstrzymać się nie dadzą. My wszyscy pomóc wam realnie po wojnie światowej nie możemy, a gdybyśmy nawet mieli odpowiednie siły do dyspozycji, to i tak na czas przerzucić ich do Polski nie zdołalibyśmy. Więc przyszłość wasza cała w waszym własnym tylko ręku, a jeśli sami zwyciężyć nie potraficie, to zginiecie niechybnie’”.
5 sierpnia 1920 r., gdy Armia Sowiecka zajęła już połowę Polski i dotarła do Wisły, Ojciec Święty Benedykt XV wezwał do modlitw biskupów z wszystkich krajów Europy, ponieważ stwierdził w swym przesłaniu: “Obecnie chodzi o rzeczy najważniejsze: Obecnie jest w niebezpieczeństwie nie tylko istnienie narodowe Polski, lecz całej Europie grożą okropności nowej wojny. Nie tylko więc miłość do Polski, ale miłość dla Europy całej każe nam pragnąć połączenia się z nami wszystkich wiernych w błaganiu Najwyższego, aby za orędownictwem Najświętszej Dziewicy Opiekunki Polski zechciał oszczędzić Narodowi Polskiemu tej ostatecznej klęski oraz by raczył odwrócić tę nową plagę od wycieńczonej przez upływ krwi Europy”.
Miesiąc później, 8 września 1920 r., już po historycznej Victorii Polskiej w bitwie nad Wisłą, Papież pisał w specjalnym liście do polskich biskupów: “Nigdy nie wątpiliśmy, że Bóg będzie przy Polakach, którzy tak świetnie w ciągu wieków religii się zasługiwali, a zapowiedzieliśmy publicznie obchody błagalne wtenczas, kiedy prawie powszechnie o ocaleniu Polski zrozpaczono, a wrogowie też ilością i powodzeniem odurzeni, to między sobą bluźniercze pytanie stawiali: ‘Gdzie jest Bóg ich?’. I oto wynik wojny naocznie wykazał, że ‘jest Bóg wśród Izraela’”.
Józef Piłsudski postanowił stoczyć decydującą bitwę na obszarze między Bugiem i Wisłą. Doradcy francuscy sugerowali wykonanie lokalnego przeciwnatarcia na Mińsk Mazowiecki, które odepchnęłoby Armię Czerwoną spod Warszawy i dało czas na rokowania. Wątpili, aby Wojsko Polskie po 600-kilometrowym odwrocie było zdolne do kontrofensywy w wielkim stylu. Piłsudski uważał plan francuski za półśrodek. Chciał rozbić przeciwnika i wierzył w możliwości polskiego żołnierza.
Na początku sierpnia 1920 r. klęska Polski wydawała się nieunikniona. Odwrót Wojska Polskiego przekształcił się nieomal w panikę. Polityczno-militarnej wizji obrony wolności Polski nie miał nikt. W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, czyli w polskiej tradycji w dzień Matki Bożej Zielnej – 15 sierpnia 1920 r., Wojsko Polskie ruszyło do uderzenia na Armię Czerwoną. Jej dywizje pewne były już pokonania Polaków, zdobycia Warszawy oraz dalszego marszu na Berlin, Paryż i inne stolice Europy, według strategicznych planów podboju i dyrektyw rządu Rosji sowieckiej. W Bitwie Warszawskiej 1920 r., zwanej też Cudem nad Wisłą oraz Bitwą nad Wisłą, Wojsko Polskie na czele ze zwycięskim wodzem Marszałkiem Józefem Piłsudskim zatrzymało i zwyciężyło milionową nawałę Armii Czerwonej i uratowało nie tylko Polskę, ale i całą Europę przed niewolą oraz wprowadzeniem zbrodniczego sowieckiego totalitaryzmu i systemu komunistycznego. Było to nawiązanie do najwspanialszych tradycji Rzeczypospolitej, kiedy to Polska nazywana była powszechnie w krajach Zachodu przedmurzem chrześcijaństwa albo przedmurzem Europy, co było wówczas równoznaczne. Tak jak przed wiekami, w 1920 r. na terytorium Rzeczypospolitej toczyła się w rzeczywistości bitwa o losy Europy.

Przeciw imperium zła
Pomimo druzgocącej klęski nad Wisłą w sierpniu 1920 r. Rosja sowiecka nie zrezygnowała z planów agresji na Polskę i Europę. W latach 1939-1945 plany te zrealizował odnośnie do połowy kontynentu Stalin. Natomiast strategiczne i geopolityczne plany opanowania Europy Zachodniej aż po Atlantyk mieli komunistyczni władcy Kremla aż do upadku Związku Sowieckiego w 1991 roku. Nawiązuje do tego Jan Paweł II w swym słynnym przesłaniu “Pamięć i tożsamość”. Ojciec Święty pisze dosłownie tak: “Już wtedy w 1920 roku wydawało się, że komuniści podbiją Polskę i pójdą dalej do Europy Zachodniej, że zawojują świat. W rzeczywistości wówczas do tego nie doszło. Cud nad Wisłą, zwycięstwo marszałka Piłsudskiego w bitwie z Armią Czerwoną, zatrzymało te sowieckie zakusy. Po zwycięstwie w II wojnie światowej nad faszyzmem komuniści z całym impetem szli znowu na podbój świata, a w każdym razie Europy. (…) Już jako papież usłyszałem to z ust jednego z wybitnych polityków europejskich. Powiedział: ‘Jeżeli komunizm sowiecki pójdzie na Zachód, my nie będziemy w stanie się obronić. Nie ma siły, która by nas zmobilizowała do takiej obrony’”.
A Polacy mieli taką siłę. Komunistyczne plany podboju lat 1970-1990 zmodernizowano pod względem technologii militarnej, zwłaszcza broni atomowej. Ale ich istota w drugiej połowie XX wieku była taka sama jak w 1920 r. – agresja i podbój Europy. Literacką wizję tych zamiarów nakreślił wielki rosyjski pisarz Aleksander Sołżenicyn, opisując, jak Stalin na Kremlu w 1952 r. rozmyśla nad podjęciem decyzji o agresji: “Najprostsza droga do zwycięstwa wszechświatowego komunizmu prowadzi przez III Wojnę Światową: najprzód trzeba zjednoczyć cały świat i dopiero wtedy budować sobie komunizm. Inne drogi są zanadto zawiłe. Już nie trzeba więcej żadnych rewolucji! Z linii Łaby – przemaszerować od razu w stronę Kanału. Francja rozsypie się jak kawał próchna (francuscy komuniści już pomogą), Pireneje – wziąć szturmem z rozbiegu. Blitzkrieg – to awantura, ma się rozumieć, ale bez błyskawicznej kampanii nie można się obejść. Wystartujemy, kiedy bomb atomowych będziemy mieli, ile trzeba i kiedy zaplecze będzie wyczyszczone jak należy”.
Przez cały okres PRL komunistyczna propaganda, cenzura, a nawet MSW i SB albo głosiły kłamstwa, albo zakazywały pisania i głoszenia prawdy o historycznym zwycięstwie Polski i Polaków nad agresją Rosji na Europę w 1920 roku. Znamiennie przypomniał to Ojciec Święty Jan Paweł II: “O wielkim Cudzie nad Wisłą przez całe lata trwała zmowa milczenia. Dlatego opatrzność Boża niejako nakłada dzisiaj obowiązek podtrzymywania pamięci tego wielkiego wydarzenia w dziejach naszego narodu i całej Europy, jakie miało miejsce po wschodniej stronie Warszawy”.

Victoria Polska
Dzień 15 sierpnia to zupełnie wyjątkowa data nie tylko w polskim kalendarzu, ale co więcej – to zupełnie bezprecedensowe święto w skali globalnej. Nie ma kraju na świecie, aby w jednym dniu jednocześnie było święto kościelne, maryjne, wojskowe i państwowe. Jednocześnie! A w Polsce jest – właśnie, aby uczcić i upamiętnić bezprecedensowe zwycięstwo Polaków i polskiego oręża nad agresją komunistycznej Rosji na Polskę i Europę. To wiekopomne zwycięstwo zasługuje, aby nazwać je Victorią Polską 1920 roku. W bitwie pod Grunwaldem 1410 roku brali udział Litwini, Czesi, Rusini i Tatarzy. Bitwa pod Wiedniem 1683, zwana Victorią Wiedeńską, była zwycięstwem narodów chrześcijańskiej Europy nad nawałą islamu. Decydującą rolę odegrał wtedy wódz całej chrześcijańskiej Europy Jan III Sobieski i polskie chorągwie, ale nie można tej bitwy nazywać wyłącznie Victorią Polską. Natomiast uratowanie Polski i Europy przed nawałą Armii Czerwonej było absolutnie wielkim i wyłącznie polskim zwycięstwem – wiekopomną Victorią Polską. I jeżeli my sami nie będziemy tak nazywać największego z naszych zwycięstw w całej tysiącletniej historii, to któż w Europie je tak określi?!
Za rok 15 sierpnia przypada okrągła 90. rocznica Victorii Polskiej. Co Państwo sądzą, abyśmy w ciągu tego roku wspólnie wypromowali nazwę i określenie Victoria Polska? Zasługujemy na to określenie zwycięstwa, zasługuje na to bohaterski obrońca Ojczyzny z 1920 roku spoczywający w Grobie Nieznanego Żołnierza na placu Marszałka Piłsudskiego w stolicy, zasługują na to określenie wszyscy, którzy walczyli na polach chwały Rzeczypospolitej w 1920 roku.
Prof. Józef Szaniawski

Autor jest wykładowcą na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej. Jest autorem m.in. książek “Bitwa Warszawska 1920″, “Marszałek Piłsudski – w obronie Polski i Europy” oraz “Victoria Polska – Marszałek Piłsudski w obronie Europy”.

(bibula.com)

(bibula.com)

Niezaprzeczalnym faktem jest szczególna rola, jaką ma Najświętsza Maryja Panna odegrać u schyłku czasów. Z jednej strony można zauważyć niezwykły rozwój katolickiej doktryny o Jej osobie i posłannictwie (mariologii), z drugiej zaś, występuje Ona coraz częściej w rozmaitych objawieniach – dokładnie sprawdzonych i zatwierdzonych przez Kościół. Zarazem powstają postaci świętych tzw. maryjnych, których życie, pisma i działania wskazują na szczególną interwencję Matki Bożej, która używa ich jako swe narzędzia w realizowaniu najbardziej zdumiewających przedsięwzięć w historii Kościoła. Z tych powodów maryjność wiernych ciągle wzrastała i obfitowała owocami świątobliwego życia oraz stanowczego oporu wobec wszelkiego rodzaju zła: herezji, niemoralności czy bezbożnych rządów.

C.D. POD TYM LINK’IEM

(bibula.com)

Największy holenderski dziennik De Telegraaf opublikował w zeszłym tygodniu wywiad z dziennikarką Désirée Röver, która nazwała tworzoną na naszych oczach psychozę zagrożenia pandemiami, częścią międzynarodowej konspiracji żydowskiej kreowanej celem zredukowania populacji ludności.

61-letnia dziennikarka powiedziała, że działania konspiracyjne są dziełem potomków Chazarów, ludu azjatyckiego, który w VI wieku przyjął judaizm. Dzisiejsi Żydzi, czyli zjudaizowani potomkowie Chazarów “modlą się do swojego boga: Lucyfera, Szatana [...] który nazywa się [dzisiaj] Rockefeller, Rothschild, Brezinski i Kissinger”. – twierdzi Röver.

Przeciwko tej wypowiedzi zaprotestowała miejscowa organizacja “walcząca z antysemityzmem” – Center for Information and Documentation on Israel – CIDI, która prócz oburzenia i uznania wypowiedzi za “antysemicką”, nie próbowała odnieść się do meritum wypowiedzi i odeprzeć zarzuty kontrargumentami.

Przy okazji warto przypomnieć co na temat obowiązkowych szczepień mówią osławione “Protokoły Mędrców Syjonu”, XIX-wieczny dokument będący “rzekomym spisem planów osiągnięcia przez Żydów globalnej dominacji i kontroli nad ludzkością”. Pomijając kontrowersje wokół autentyczności tejże księgi, warto zastanowić się dlaczego w “Protokołach” padło tyle celnych uwag, które – obserwując współczesny świat, np. kreowanie psychozy wokół “ptasiej grypy” czy “świńskiej grypy” – jakoś wyjątkowo precyzyjnie sprawdzają się.

Wykład X

Par. 17. Chwila proklamowania króla wszechświata.

Uznanie naszego samowładcy może nastąpić przed zniszczeniem konstytucji. Chwila ta nastanie wówczas, kiedy narody, zmęczone rozprzężeniem w państwach i bankructwami władców, zorganizowanymi przez nas, zawołają: „zabierzcie ich, a dajcie nam natomiast jednego władcę wszechświatowego, który by zjednoczył nas i zniósł przyczyny waśni, a mianowicie: granice narodowościowe, wyznaniowe, wyrachowania państwowe, który by dał nam spokojność i pokój, niemożliwe do osiągnięcia przy obecnych władcach i przedstawicielach”.

Par. 18. Szczepienie chorób oraz inne podstępy żydowskie.

Wiecie doskonale, że dla stworzenia możności wyrażenia pragnień podobnych przez wszystkie narody niezbędne jest mącić we wszystkich krajach stosunki narodowe i rządy aby przemęczyć ogół nieładem, nienawiścią, walką, a nawet męczeństwem, głodem, szczepieniem chorób, nędzą. Wówczas goje nie będą widzieli innego wyjścia, jak tylko oddanie się zupełne i ostateczne pod władzę naszą. Gdybyśmy dali narodom wytchnienie, wówczas nie wiadomo, czy kiedykolwiek nastąpiłaby chwila upragniona.

“Protokoły Mędrców Syjonu” – reprint ,Wyd. OJCZYZNA Warszawa, brak daty

(bibula.com)

W zarzutach kryminalnych Jane Burgermeister wobec uczestników spisku, który ma a celu poprzez masowe szczepienia wywołać depopulację globu, znalazła się tajemnicza organizacja Iluminatów (Illuminati). Według autorki oskarżenia jest to międzynarodowy syndykat kryminalny wykorzystujący międzynarodowe organizacje jak ONZ czy WHO w realizacji niecnych celów. To właśnie członkowie Illuminatów doprowadzili do kryzysu finansowego, który jest też częścią ich planu. Poprzez manipulację rynku finansowego udało im się uzyskać olbrzymie korzyści finansowe, a co za tym idzie środki do realizacji dalszej części morderczego planu. Burgermeister w swoim pozwie podaje dowody na intencjonalne działanie grupy w postaci m.in. produkcji szczepionki z niebezpiecznym wirusem, który przez ekspertów został zakwalifikowany jako broń biologiczna. Dokładniejsze omówienie zarzutów znajduje się w jednym z naszych wcześniejszych wpisów.
Ponieważ wśród oskarżonych znajdują się tajne i półtajne organizacje, można mieć wrażenie, że Burgermeister należy do zwolenników “teorii konspiracji”, a to może obniżyć wartość jej publikacji i samych zarzutów. O Iluminatach krąży już dość dużo informacji jak np. tutaj [link]:  – nie będziemy więc tego powtarzać. W związku z tzw. pandemią warto jednak wspomnieć o dziwnej historii jaka się wydarzyła w na początku lat 90-tych w Teksasie.

Otóż  Steve Jackson z Austin zaprojektowalat serię “kart Illuminati” (Illuminati Cards). W 1990 roku,  nastąpił nalot Secret Service i policji teksańskiej na jego biuro. Zabrano mu m.in. sprzęt komputerowy, dyski. Zarzutem było rzekome hakerstwo w grupach BBS. W sądzie Jackson sprawę wygrał,  choć niemalże skończyło się to jego klapą finansową. Pamiętajmy, że wówczas prezydentem USA był George Bush senior, również Teksańczyk, wcześniejszy wieloletni szef CIA. Jemu to właśnie podlegały służby, które dokonały nalotu na biura Jacksona. Czegóż można się było obawiać ze strony niewinnej wydawałoby się gry jaką była “Illuminati Cards”? Czy w ten sposób demaskował on plany kryminalnej grupy z Teksasu?
Jackson ostatecznie opublikował grę w 1995 roku, stała się od razu bestsellerem. Aż dziwne, że tak niewiele się o tym dzisiaj mówi.  Karty są dostępne nadal w internecie, w google znajdziemy wiele ich rodzajów. Wydaje się, że przedstawiają one dość szczegółowo plany Iluminatów odnośnie najbliższej przyszłości świata. Kilka z kart zostało już “zagranych” jak te:

Jeśli jesteście zaszokowani to nie bez powodu. Karty zostały zaprojektowane na dobrych kilka lat przed zamachem na WTC. Skąd Jackson mógł przewidzieć zamachy? Jeśli to była tylko jego fantazja to dlaczego nie został uznany Nostradamusem naszych czasów? A miał dostęp do planów Iluminatów lub innych tajnych stowarzyszeń? Tego nie wiemy. Najciekawsze są jednak kolejne karty, które “rozdał” Jackson.

Pierwsza z nich symbolizuje cel – redukcję populacji. “Zbyt duża ilość ludzi na świecie powoduje wiele problemów i mało miłości” – czy nie jest to zbiezne z “przykazaniami” na Georgia Guidstones, o których pisaliśmy jakiś czas temu? Karta nawołuje też do destrukcji kilku “Wielkich Miejsc (miast?)”, do pięciu – bez rozpętywania II wopjny światowej. Druga karta nawołuje do rządowej kontroli nad zniszczonymi miejscami (pamiętamy Nowy Orlean i huragan Katrina). Zniszczenie nie musi być dokonywane tradycyjnymi metodami, ale np. za pomocą sztucznie kontrolowanych huraganów czy też trzęsień ziemi (pamiętne tsunami?). Jako prestekst służy walka z chorobami zakaźnymi.

Kolejna karta najbardziej nas interesuje bowiem idealnie pasuje do obecnej sytuacji z pandemią. Karta dosłownie nazywa się “Epidemia” i oznacza atak, który pozostawia “cel” w stanie “dewastacji”.
Z uwagi na brak miejsca nie sięgamy do inych kart i ich opisu, zachęcamy do zainteresowania się tematem. W grze Jacksona występuje wiele wydarzeń obserwowanych w realnym świecie – kryzys finansowy, fałszowanie historii, wojna z terrorem, militaryzacja życia publicznego itd. Z kilku znalezionych linków polecamy nagranie na YouTube:  The Illuminati Card Game
Wygląda na to, że “elity” nieźle się bawią, i że całą rozgrywka z pandemią jest elementem jakiejś szatańskiej gry. Od nas zależy czy będziemy tylko w niej pionkami.