O zdrajcach-pepik’ach
(Nasza Polska)
23 stycznia 1919 roku Czesi dokonali zbrojnej agresji na polskie Zaolzie
Pole zroszone krwią (dok.)
Do roku 1917 Masaryk i Benesz stali na gruncie wiecznego związku Czech z Austrią. Jakiekolwiek mrzonki o niepodległości uważali za szkodliwe i zarzucali Węgrom próbę podkopywania monarchii na szkodę rodu Habsburgów. Tekst ten znajdziemy w książce Benesza “Le probleme Austrichien et la question Tcheche”. Czeska państwowość powstała dzięki pokojowemu programowi prezydenta USA Wilsona, z 22 stycznia 1918 r., mówiącego o prawie samostanowienia narodów. Masarykowi nie udało się uchronić monarchii austriackiej przed rozpadem i urzeczywistnić czeskiej autonomii w ramach monarchii. Republika Czechosłowacka nie powstała więc z woli Masaryka, zwanego później “prezydentem oswobodzicielem”.
Od początku 1918 r. można zauważyć coraz wyraźniej antypolski, a później antywęgierski i antyniemiecki kurs w polityce Masaryka prowokującego napięcia i niepokoje w Sudetach oraz na południowej granicy Polski. Żądał całej Małopolski, a otrzymał Ruś Podkarpacką.
W 1920 r. podczas najazdu sowieckiego na Polskę sympatie Czechów były wyraźnie po stronie bolszewików, blokując m.in. dowóz broni z Francji do Polski. Węgrom, którzy spieszyli z pomocą Polsce, Czesi zabronili przejścia przez Słowację. Podobnie było zresztą w 1956 r., kiedy Czesi wstrzymali polskie transporty z krwią i lekami do walczącego Budapesztu.
28 lipca 1920 r. dyktatem Rady Ambasadorów w belgijskim mieście Spa przypieczętowano niewolę Zaolzia, Orawy i Spisza. Ignacy Jan Paderewski zmuszony do akceptacji dyktatu wniósł protest przeciw aktowi czeskiej zdrady wobec narodu polskiego.
Piłsudskiemu było trudno zrozumieć podłość i kłamstwo “humanisty” Masaryka, zaś o czeskiej agresji napisał: Z Czechami mieliśmy dwie sprawy sporne: o wschodni Śląsk, specyficznie Śląsk Cieszyński oraz obszar Spisza i Orawy. Prowincje te zamieszkiwała ludność czysto polska o głębokiej świadomości narodowej. Dając wiarę deklaracjom Masaryka i wyraźnym zapewnieniom rządu praskiego, który wielokrotnie przyznał nasze prawa do kwestionowanych obszarów, pozostawiłem na tych terenach jedynie drobne jednostki wojskowe. Uważam tę niespodziewaną napaść za nieopisaną zdradę ze strony Czechów.
Dyktat w Spa został przygotowany czeską agresją na Polskę, ich oszustwem, intrygami i podłością dyplomatów angielskich. Cynizm i podłość czeskiej polityki uzupełnia odezwa do ludności polskiego Zaolzia: Bracia! Ze względów gospodarczych i komunikacyjnych nam przyznano ten zamieszkały przez was skrawek ziemi (…). Wy na tym skrawku ziemi zachowacie nadal swą narodowość (…). Nie chcemy was wynaradawiać. Chcemy szanować waszą tradycję i odrębność, żyć z wami jako wolni z wolnymi, równi z równymi.
Masarykowsko-beneszowska antypolska polityka nie ograniczała się tylko do sfery dyplomatycznej i militarnej. Finansując ukraińską irredentę i partię komunistyczną, Czesi organizowali na polskich terenach sabotaże, napady, siali niepokój i nienawiść między grupami etnicznymi.
Czasy terroru i prześaldowań
Czechosłowacja była sztucznym tworem, niewypałem traktatu wersalskiego. Prawie połowę mieszkańców stanowili obywatele nieczeskiego pochodzenia – Słowacy, Niemcy, Polacy, Węgrzy, Rusini, Cyganie i Żydzi. Jan Potocka, czeski filozof i fenomenolog, wróżył czeskiemu nacjonalizmowi językowemu, opartemu na wymuszonej agresji, niefortunny koniec. Ubolewał również nad czeską zdradą wobec Słowaków; Masaryk obiecywał im autonomię, a przekształcił Słowację w kolonię. Umowy pitsburskie, zawarte między Masarykiem a gen. D. Stefanikiem, przedstawicielem Słowaków, Czesi nie zrealizowali. Wskutek samolotowego wypadku Masaryk uciszył Stefanika na zawsze. Inny czeski filozof Emanuel Radi, podobnie jak Potocka, widział przyszłość czeskiego państwa w rezygnacji z tradycyjnego czeskiego nacjonalizmu językowego na rzecz państwa narodowego, co by oznaczało wycofanie się z okupowanych terenów Śląska Cieszyńskiego i części Sudetów.
Pierwsza okupacja Zaolzia w latach 1919-1938 była ciężką próbą dla miejscowej ludności polskiej. Czeskie państwo policyjne zamiast obiecywanego “braterstwa i wolności” wprowadziło politykę gwałtu, terroru i prześladowań. Ludność polska próbowała się bezskutecznie bronić. Zrozpaczona kierowała wzrok w kierunku ojczyzny, przypominając słowa marszałka Piłsudskiego: Polska was nigdy nie zapomni! I Polska nie zapomniała!
Benesz, prezydent Czechosłowacji, widząc bankructwo swojej polityki, z własnej inicjatywy oddał w 1938 r. Zaolzie Polsce (list Benesza do prezydenta Mościckiego).
Początek rozpadu Czechosłowacji, przyspieszony później układem monachijskim, znajdujemy już w 1919 r. w postaci agresji przeciw Polsce i okupacji Zaolzia oraz w rozpadzie wewnętrznym republiki, spowodowanym szowinistycznym podejściem do mniejszości narodowościowych. Od Czechów oczekiwano gotowości obrony granic, do której się od dłuższego czasu przygotowywali. Tak się jednak nie stało. 21 września 1939 r. na tajnym spotkaniu z generalicją i członkami rządu, Benesz oznajmił kapitulację republiki. W dzień później, przed udaniem się na emigrację pośrednio przyznał fiasko swojej polityki i pożegnał się słowami: - Ziemie historyczne muszą ustąpić terytorium narodowemu. My, Czesi, musimy pozbyć się swej fikcji, historycznego prawa. Celem ma być pojednanie wewnętrzne, które da nam szersze podstawy moralne. Układ monachijski inspirowany czeską nacjonalistyczną polityką został zawarty kosztem Polski. Jak wynika z listu zaufanego ministra prezydenta Neczesa, Benesz, siedząc tradycyjnie na dwóch krzesłach, oddał Niemcom Sudety jeszcze przed układem monachijskim i to samo zamyślał zrobić z Zaolziem.
II wojnę światową i niemiecką okupację ziem polskich wykorzystywali Czesi na dwa sposoby. Donosicielstwo, współpraca z policją, gestapo i NSDAP oznaczały dla setek Polaków na Zaolziu egzekucję, obozy koncentracyjne, wysiedlenia i przymusowe prace w Niemczech. Również na arenie międzynarodowej Benesz nie zaprzestał Polski prześladować. Przebywając w Moskwie w dniach od 12 do 14 grudnia 1943 r., w rozmowie ze Stalinem i Mołotowem wyrażał się o Polsce i o Polakach bardzo niekorzystnie.
Rok 1945 – druga okupacja Zaolzia
Benesz otrzymał Zaolzie w 1945 roku od Stalina. W odróżnieniu od pierwszej – druga okupacja Zaolzia opierała się już nie na “prawie historycznym”, lecz na prawie stalinowskim.
Dopiero tzw. aksamitna rewolucja utorowała drogę do zniesienia cenzury i liberalizacji stosunków, także narodowościowych. Wykorzystując powstałe możliwości, wystąpiłem jako Zaolziak, syn Ziemi Cieszyńskiej, z inicjatywą uporządkowania i rekonstrukcji zbiorowego grobu na cmentarzu w Stonawie, pokrywając związane z tym koszty. Ci, którzy oddali tu życie w obronie polskiego Śląska Cieszyńskiego, uzyskali godne ich ofiary miejsce. Nazwiska trzynastu spośród tych, które zapisano w księdze parafialnej, zostały wyryte na pomniku. Personaliów pozostałych siedmiu nie udało się ustalić. Na terenie Śląska Cieszyńskiego znajdują się rozsiane groby około 250 ofiar polskich patriotów, broniących ich ojczyzny, bestialsko zamordowanych.
O szacunek dla prawdy
Związane z rekonstrukcją mogiły prace zakończono jesienią 1995 r. Znów, podobnie jak w 1939 r., odbyła się żałobna uroczystość. Urządzono ją w niedzielę 22 października z licznym udziałem mieszkańców i przedstawicieli władz. Z Wadowic przybyła kilkuosobowa delegacja z panią prezydent miasta na czele. Przemawiali burmistrz inż. Andrzej Feber i prezes Koła Miejscowego PZKO w Stonawie Bogdan Prymus.
Tego dnia odbyło się w Domu PZKO spotkanie wspomnieniowe, podczas którego – oprócz mnie – przemówienia wygłosili: konsul generalny RP w Ostrawie Piotr Szwarc i bezpośredni organizatorzy imprezy w osobach Józefa Kazika i Władysława Gałuszki oraz innych.
Chronieni od zapomnienia ważnych wydarzeń dziejowych jest powinnością nie tylko historyków, lecz każdego, kto takie doświadczenia posiada. Jednak wielu historyków nie dotrzymuje przysięgi na prawdę historyczną, celowo przemilcza ważne i kluczowe wydarzenia lub je deformuje. Tak dzieje się również z historią Śląska Cieszyńskiego. Przytłaczająca większość autorów czeskich stara się nadal usprawiedliwiać zbrojną napaść Czechów z 1919 roku, pomniejszyć rozmiary akcji wojskowej, przemilczeć okrucieństwa i mordy bądź im nawet zaprzeczać.
Na grobach zamordowanych polskich legionistów – patriotów kwitną kwiaty o każdej porze roku. Przelana krew polskich bohaterów za Ojczyznę najlepiej świadczy o tym, że Zaolzie było, jest i pozostanie na zawsze polską ziemią.
Jan Pyszko
Tady je oficialni mapa Kralovstvi Českého až do roku 1921.
http://www.mapy.cz/#x=135544832@y=134987776@z=6@mm=PA
Anonim
kwiecień 22, 2008 at 9:58 am
i co z tego ?
kilogram13
kwiecień 22, 2008 at 6:43 pm
Czesi nie mordowali swojich mniejszości narodowych ani nie podpalali Żydów poczas wojny dla zabawy, na rozdziół od sómsiadów na północy, kierzi po 1. św. wojnie atakowali Ukraine i Litwe a mordowali tam cywilów. Katyń to rezultat szowinizmu tych zku*wysynów Piłsudskigo a Becka.
Bukowian
październik 22, 2008 at 2:28 pm
tak jak do tej pory miałem dobre zdanie o południowych sąsiadach ,to teraz o jednym z nim mam zdanie bardzo chujowe ,ty Bukowian jesteś zwykłą kurwą i wszą i rzygać mi się chce na ciebie i tobie podobnych. Chuj ci w dupe skurwielu
zbyszek
czerwiec 12, 2009 at 5:54 pm
kto ty jestes ?
kilogram13
październik 22, 2008 at 5:12 pm
Jesteście największymi CYKORAMI na świecie,ze strachu dacie dupy każdemu!!!
pepik
styczeń 7, 2009 at 10:04 am
pardon ?
kilogram13
styczeń 7, 2009 at 9:45 pm
Paně bože co za mamlas to napsal? Dyť je to jen poskládaná snůška lží a nesmyslů. Pak se nedivím že na Zaolžu polok je z teho GUPI jak Vantroki….
Gorol
styczeń 25, 2009 at 4:49 pm
co to mamlas ?
kilogram13
styczeń 25, 2009 at 8:25 pm